Η αίγλη του κλασικού ενώνεται με τη μαγεία του νέου

Μια άκρως ενδιαφέρουσα σεζόν ξεκινά με παραστάσεις που έσπασαν ταμεία και επαναλαμβάνονται, με καινούριες παραγωγές που ξεχωρίζουν αλλά και με ευεργετικές δράσεις



11 Οκτωβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 4:24 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 4:24 μμ


Με ένα πολυφωνικό ρεπερτόριο για τη σεζόν 2019-2020, το Εθνικό Θέατρο επιχειρεί για άλλη μια φορά να επισημάνει την αναγκαιότητα του πολιτισμού, τοποθετώντας τη θεατρική τέχνη στο προσκήνιο της κοινωνίας ως διαλεκτικό μέσο αλλαγής του κόσμου.

«Αναλαμβάνοντας τη διεύθυνση του Εθνικού Θεάτρου στις 31 Αυγούστου κι έχοντας ως γνώμονα και κριτήριο την πεποίθησή μου ότι πρέπει να υπάρχει συνέπεια και εξελικτική συνέχεια στη χάραξη της πολιτικής αυτού του τόσο σημαντικού πολιτιστικού οργανισμού της χώρας μας, υλοποιώ -σχεδόν στο σύνολό του- το ρεπερτόριο που εύλογα είχε σχεδιάσει η προηγούμενη καλλιτεχνική διεύθυνση για τη χειμερινή θεατρική περίοδο 2019-2020. Αμεσος στόχος της νέας διεύθυνσης είναι, αξιοποιώντας τη δυναμική και τις κατακτήσεις του φορέα, να περάσουμε γρήγορα σε έναν γόνιμο μετασχηματισμό σε επίπεδο δομής, ρεπερτορίου και φυσιογνωμίας του Εθνικού Θεάτρου», δήλωσε πρόσφατα ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Δημήτρης Λιγνάδης.

Μετακλήσεις, επαναλήψεις, αναθέσεις και μια πληθώρα νέων παραγωγών συνθέτουν την τελική μαρκίζα της χρονιάς με τίτλους, πρόσωπα και λαμπρές συνδέσεις με τα κείμενα που συνομιλούν με το παρόν σαν απόλυτα προϊόντα σοφίας. Και ξεκινάμε: ένα έργο-σταθμός στην ιστορία του σύγχρονου θεάτρου, το «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλλο, η μεγάλη περσινή επιτυχία, ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο Εθνικό Θέατρο, στην Κεντρική Σκηνή, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Μαυρίκιου. Μια παράσταση στην οποία η γραφή του Λουίτζι Πιραντέλλο συναντάται αριστουργηματικά με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι (έως τις 27/10/2019).

Από τις 7/2/2020 ο «Μάκβεθ», το περίφημο «καταραμένο» έργο του Σαίξπηρ, ένα «παραμύθι» για τη βία, την ηδονή, την εξουσία, την τρέλα και κυρίως για τη μήτρα που τα γεννά, έρχεται στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Δημήτρη Λιγνάδη, σε μια μεγάλη συμπαραγωγή με το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Τιμώντας τη μνήμη της Λούλας Αναγνωστάκη, στο Εθνικό ανεβαίνει ένα από τα σημαντικότερα έργα της, το «Σ’ εσάς που με ακούτε», σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Αβρανά. Οπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, σε μια εποχή που το απολιτίκ έχει γίνει πια μόδα, το έργο έρχεται να μας θυμίσει ότι κάποτε, όχι πολύ μακριά, υπήρχαν ακόμη ιδεολογίες (από τις 30/4/2020 στη σκηνή «Νίκος Κούρκουλος»).

Ο Μιχάλης Ρέππας και ο Θανάσης Παπαθανασίου επιστρέφουν στο Rex με ένα νέο έργο τους, γραμμένο ύστερα από ανάθεση του Εθνικού Θεάτρου, σε μουσική του Νίκου Κυπουργού και στίχους της Αφροδίτης Μάνου. Ενα μουσικό έργο για όλα όσα βρίσκονται πέρα από αυτά που μπορούν να περιγράψουν οι λέξεις και να κατανοήσει το μυαλό. Αθήνα, οδός Αστυδάμαντος στο Παγκράτι, σε ένα νεοκλασικό από αυτά που κατά χιλιάδες καταβρόχθισε η αντιπαροχή. Ενας νεαρός ήρωας αφηγείται έναν χρόνο από τη ζωή του στην Αθήνα της δεκαετίας του ’60. Το συγγραφικό δίδυμο ξέρει από αφήγηση, ξέρει επίσης και να εκχωρεί στην κωμωδία όση πίκρα χρειάζεται (στη σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη» από τις 20/2/2020).

Και η σκηνή «Κατίνα Παξινού» να κατακλύζεται από τις σπασμένες νόρμες του υποψήφιου για Οσκαρ Ευθύμη Φιλίππου, που συνεργάζεται με την Αργυρώ Χιώτη και την ομάδα της, VASISTAS, παραδίδοντας το έργο «Νερό της Κολωνίας». Από τις 29/11 στη σκηνή θα δημιουργείται ένας ιδιαίτερος υπερβατικός χώρος, ένα «κέντρο διαχείρισης» που εξυπηρετεί την επικοινωνία με τους νεκρούς.

«Και τώρα ο κόσμος ή αυτό που αποκαλούμε “έξω κόσμος” δεν σημαίνει τίποτα για μένα» της Σιμπίλε Μπεργκ στα επιδέξια χέρια της Ελένης Ευθυμίου. Ενας πολυφωνικός μονόλογος για τις γυναίκες και το «τίποτα» του σύγχρονου καπιταλιστικού κόσμου. Χαρακτηρισμένη ως «το πιο βίαιο eyeliner της Γερμανίας», η Σιμπίλε Μπεργκ, η οποία ζει κaι εργάζεται ως συγγραφέας και δημοσιογράφος στη Ζυρίχη, θεωρείται η πιο ζωντανή φωνή στον σύγχρονο γερμανόφωνο κόσμο. Με το λογοτεχνικό και θεατρικό έργο της μεταφρασμένο σε 34 γλώσσες, ρίχνει μια διαπεραστική ματιά στη σύγχρονη ευρωπαϊκή μεγαλούπολη. Από τις 24/1/2020 επίσης στη σκηνή «Κατίνα Παξινού».

Επισκέψεις σε ασθενείς, τέχνη για πρόσφυγες
Από την άλλη, δράσεις που λάτρεψαν χιλιάδες άνθρωποι λαμβάνουν χώρα και φέτος με περισσότερη δύναμη και προσήλωση. Από τις 5/12 το «Επισκεπτήριο», αφηγηματικό θέατρο δωματίου από επαγγελματίες ηθοποιούς του Εθνικού Θεάτρου, θα επισκέπτεται ασθενείς, φέρνοντάς τους σε επαφή με τη «θεραπευτική» λειτουργία του θεάτρου. Δύο ηθοποιοί επισκέπτονται κάθε φορά έναν θάλαμο ή και έναν μεμονωμένο ασθενή, φέροντας στις αποσκευές τους μια λίστα με προτεινόμενα έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Και ο Νοέμβριος μπαίνει με το «Θέατρο στα ελληνικά». Ενα πρωτοποριακό πρόγραμμα που ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2017 στο Μικρό Εθνικό, ανοίγοντας την πόρτα για τον κόσμο του θεάτρου σε ασυνόδευτους έφηβους πρόσφυγες. Χάρη στην ιδιαίτερη δομή του, το πρόγραμμα φέρνει κοντά έφηβους πρόσφυγες, συνομήλικούς τους Ελληνες και επαγγελματίες μουσικούς και ηθοποιούς.

Για διευρυμένο επίλογο, η ισχνή όσο και γλυκιά φωνή του Κάρολου Κουν σε ένα παρόν που συνηθίζει ώστε να τον αποδέχεται: «Η αφετηρία και η βάση του θεάτρου, όπως και κάθε μορφής τέχνης, είναι η ποίηση και η μαγεία. Αν λείψουν αυτά, δεν υπάρχει θέατρο». Καλή ψυχαγωγία.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 122 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 6 Οκτωβρίου 2019