Ο Βίκινγκ-κακέκτυπο του Πιλάτου



25 Απριλίου 2018 · Ώρα δημοσίευσης: 10:42 πμ · Τελευταία τροποποίηση: 11:13 πμ


Του Γιάννη Κορωναίου

Οι Βάραγγοι, Σκανδιναβοί Βίκινγκς που προσέφεραν επ’ αμοιβή τις στρατιωτικές υπηρεσίες τους, αποτέλεσαν τον ακρογωνιαίο λίθο του βυζαντινού στρατού τους τελευταίους αιώνες της αυτοκρατορίας. Σκληροί και γενναίοι πολεμιστές αλλά και πιστοί στον αυτοκράτορα μέχρι τον θάνατο, όπως περιγράφει η Αννα Κομνηνή, διακρίθηκαν στις μάχες κατά των Σελτζούκων, ενώ και στην πανωλεθρία του Ματζικέρτ τα μέλη της Βαράγγειας Φρουράς έπεσαν μέχρι τον τελευταίο, υπερασπιζόμενοι τον προδομένο Ρωμανό. Από τους τελευταίους Βαράγγους, ο βασιλιάς της Νορβηγίας Χάραλντ ο Αιματομάλλης, ως διάδοχος, υπηρέτησε εθελοντικά στον βυζαντινό στρατό, για να λάβει τα κατάλληλα εφόδια για τη μετέπειτα βασιλεία του, και ανδραγάθησε στις μάχες κατά των Αράβων και των Τούρκων.

Το τελευταίο που θα περίμενε κανείς είναι ο Γενς Στόλτενμπεργκ να ακολουθήσει το παράδειγμα του συμπατριώτη του Χάραλντ -πιθανώς να μην το ξέρει καν, οικονομολόγος είναι ο άνθρωπος- και να ταχθεί στο πλευρό μας ή, πολύ περισσότερο, να πάρει στο κυνήγι τον Ερντογάν και τον Μπαχτσελί με τον νορβηγικό πέλεκυ. Αλλωστε, δεν εκπροσωπεί πλέον τη Νορβηγία, κεντρικό πολιτικό πρόσωπο της οποίας ήταν επί δεκαετία με δύο πρωθυπουργικές θητείες, αλλά την ευρωατλαντική συμμαχία. Αυτή τη θεσμική ιδιότητα έχει και βάσει αυτής ασκεί καθήκοντα, προβαίνει σε δηλώσεις, απευθύνει συστάσεις σε κράτη-μέλη και παρεμβαίνει όπου απαιτείται, προκειμένου να αποσοβούνται κρίσεις και αντιπαραθέσεις. Τι, λοιπόν, κάνει ο κ. Στόλτενμπεργκ για να εκτονώσει την κρίση ανάμεσα σε δύο μέλη του Οργανισμού; Τον Πόντιο Πιλάτο -και, μάλιστα, κυνικά- για να καλύψει τον φόβο του. «Βρείτε τα μόνοι σας», είπε ο Γενς τον Μάρτιο για τους δύο παράνομα φυλακισμένους στρατιωτικούς μας, το ίδιο δις και τώρα για την ένταση στο Αιγαίο.

Κι άλλες φορές επικεφαλής του ΝΑΤΟ βρέθηκαν ανάμεσα σε Ελλάδα και Τουρκία, ιδίως μετά την επανείσοδο της χώρας στη Συμμαχία, και το χειρίστηκαν διαφορετικά, απευθύνοντας συστάσεις στην εριστική Τουρκία, έστω για τα μάτια του κόσμου. Γιατί γνώριζαν ότι η Ελλάδα έχει υπό μάλης το διεθνές δίκαιο, συνθήκες και συμφωνίες αλλά και τον ρόλο του αμυνόμενου απέναντι σε μια επιθετική δύναμη με ηγέτες-εμπρηστές. Οπως και το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει δείξει, αν μη τι άλλο, αξιοπρόσεκτη συνέπεια στις υποχρεώσεις της ως νατοϊκού κράτους, ούσα δεύτερη στον σχετικό πίνακα των αμυντικών δαπανών προς τον Οργανισμό, πίσω από τις ΗΠΑ, αλλά και διάθεση για επίλυση ζητημάτων που αφορούν στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, όπως το Σκοπιανό.

Υπάρχουν, λοιπόν, λόγοι για δυσφορία (sic) έναντι του γ.γ. του ΝΑΤΟ, ενθυμούμενοι και την πρόσφατη επίσκεψή του στην Άγκυρα και το τι είπε εκεί για την Τουρκία και τη θέση της στο Συριακό, τους S-400 αλλά και την ανοχή του στις προκλήσεις Τσαβούσογλου κατά της Ευρώπης.

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 46 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 22 Απριλίου 2018.