ΟΟΣΑ: Συντάξεις-ψίχουλα για τους σημερινούς 25άρηδες

Σε συνθήκες πείνας θα γεράσουν οι επόμενες γενιές ασφαλισμένων - Αυξάνονται τα όρια ηλικίας, μειώνονται στο μισό οι συντάξεις



16 Ιουλίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 5:49 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 5:52 μμ


Για τη γενιά των σημερινών 25άρηδων τίποτα δεν θα είναι ίδιο όταν με το καλό φτάσει στην περίοδο της συνταξιοδότησης. Τα συμπεράσματα από πρόσφατη μελέτη του ΟΟΣΑ είναι αποκαλυπτικά για τα ήθη που θα επικρατήσουν τα επόμενα χρόνια όσον αφορά στον χρόνο και το ύψος της συνταξιοδότησης των εργαζομένων.

Της Μαρίας Σμιλίδου
[email protected]

Η άλλη όψη της αύξησης του προσδόκιμου ζωής επιφυλάσσει ένα νέο ασφαλιστικό μοντέλο με περισσότερη δουλειά και μικρότερη σύνταξη για περισσότερα χρόνια ενήλικης ζωής.

Η νέα πραγματικότητα αφορά στους πολίτες όχι μόνο της Γηραιάς Ηπείρου, αλλά σχεδόν όλων των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ εξαιτίας της αύξησης του προσδόκιμου ζωής.

Όσον αφορά στην Ελλάδα, οι νέοι ασφαλισμένοι που γεννήθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1990 θα εργαστούν για περισσότερα χρόνια, μια και θα συνταξιοδοτηθούν σε μεγαλύτερη ηλικία από τους γονείς τους, ήτοι στα 62, ενώ η σύνταξη που θα λάβουν αναμένεται να είναι σημαντικά μικρότερη, καθώς θα αντιστοιχεί στο 53,9% του συντάξιμου μισθού τους.

Επισήμανση με ειδικό βάρος γίνεται για το γεγονός ότι η συγκεκριμένη γενιά εργαζομένων θα έρθει αντιμέτωπη με το εξής αδιέξοδο: θα κληθεί να ανταποκριθεί για το υπόλοιπο 40% της ενήλικης ζωής της με εξαιρετικά χαμηλές συνταξιοδοτικές απολαβές.

Οι συνταξιούχοι του 2046 θα ζουν περισσότερο, αλλά με ελαχιστοποιημένες συντάξεις.

Συμπέρασμα

Σε αυτό το συμπέρασμα καταλήγει η μελέτη του ΟΟΣΑ μετά την καταγραφή των αλλαγών που συντελέστηκαν στα συνταξιοδοτικά συστήματα τα τελευταία χρόνια – αλλαγές που επιβλήθηκαν είτε λόγω των διαφορετικών συστημάτων ή παραμέτρων που ίσχυαν τα περασμένα έτη είτε λόγω της ταχείας γήρανσης του πληθυσμού.

Στην ουσία, πρόκειται για το αποτέλεσμα μιας δύσκολης εξίσωσης που έχει αριθμητή την αύξηση της μακροζωίας και παρονομαστή τις δημοσιονομικές και χρηματοοικονομικές εξελίξεις των τελευταίων ετών.

Η αντιμετώπιση του προβλήματος με συστημικές παρεμβάσεις (αναδιανεμητικό ή κεφαλαιοποιητικό σύστημα) και με παραμετρικές αλλαγές (αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης κ.λπ.) δεν είναι ούτε εύκολη ούτε και η λύση του προβλήματος εντέλει.

Η μελέτη του ΟΟΣΑ αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα, με στόχο την επίτευξη μιας σχετικής ισορροπίας, προχώρησε σε λύσεις όπως η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και η μείωση των ποσοστών αναπλήρωσης, όπως, άλλωστε, έπραξαν κι άλλες χώρες.

Συγκεκριμένα, περιγράφει τις αλλαγές ως εξής: «Διατηρώντας το σύστημα καθορισμένων παροχών, μείωσε τους συντελεστές συσσώρευσης βάσει των οποίων θεμελιώνονται οι μελλοντικές συνταξιοδοτικές παροχές και άλλαξε τον τρόπο αναπροσαρμογής των βασικών συντάξεων, οι οποίες θα ακολουθούν πλέον, όχι τις αυξήσεις μισθών, αλλά τον πληθωρισμό. Με τον τρόπο αυτό κατάφερε την αύξηση της ηλικίας αποχώρησης από την εργασία από τα 60 που ίσχυε για τους σημερινούς συνταξιούχους στα 62 για όσους γεννήθηκαν εντός της δεκαετίας του 1990.

Μείωσε επίσης το ποσοστό αναπλήρωσης των συντάξεων από το 70,6% που ίσχυε για όσους είναι ήδη συνταξιούχοι στο 53,9% για όσους συνταξιοδοτηθούν στο μέλλον.

Ακόμη και γι’ αυτούς που θα λάβουν σύνταξη το επόμενο διάστημα το ποσοστό αναπλήρωσης έχει περιοριστεί στο 62,8% του συντάξιμου μισθού».

Ο Οργανισμός επισημαίνει στην έκθεσή του ότι η χώρα μας συγκαταλέγεται σε αυτές με τις μεγαλύτερες μειώσεις ποσοστών αναπλήρωσης, ακόμα και πάνω από τις 15 εκατοστιαίες μονάδες.

Μάλιστα, τη χαμηλότερη αυτή σύνταξη οι Ελληνες θα τη λαμβάνουν για περισσότερα χρόνια, καθώς έχει αυξηθεί η περίοδος της ενήλικης ζωής τους κατά την οποία ζουν ως συνταξιούχοι στο 39,4% του συνολικού ενήλικου βίου τους, από το 36,1% που αντιστοιχεί στη γενιά του 1956 που θα συνταξιοδοτηθεί άμεσα κι από 35,6% που αντιστοιχεί στη γενιά των ήδη συνταξιούχων (γεννηθέντες το 1940).

Στις χώρες του ΟΟΣΑ η μέση ηλικία συνταξιοδότησης σήμερα διαμορφώνεται στα 64,2 έτη και επί της ουσίας αφορά στη γενιά του 1956, ενώ για τη γενιά του 1996 ήδη έχει ανέλθει στα 65,8 έτη, είτε ύστερα από δομικές είτε ύστερα από παραμετρικές αλλαγές.

Παρά ταύτα, ο Οργανισμός εκτιμά ότι για τη γενιά του 1996 η ηλικία συνταξιοδότησης θα πρέπει να ανέβει κατά μέσο όρο στα 67,2 έτη.

Το ποσοστό αναπλήρωσης θα συνεχίσει να μειώνεται και η σύνταξη θα δίνεται μειωμένη για τουλάχιστον δέκα επιπλέον χρόνια…

Τι ισχύει στην Ελλάδα

Η πόρτα της πρόωρης εξόδου για τους ασφαλισμένους έχει κλείσει οριστικά και πλέον απαιτείται η συμπλήρωση των 67 ετών ή, έστω, των 62 με 40 έτη ασφάλισης.

Οι τελευταίες αλλαγές του περασμένου Ιανουαρίου, βάσει του νόμου Κατρούγκαλου, έφεραν αύξηση των ορίων ηλικίας, επηρεάζοντας την ηλικία συνταξιοδότησης για όλες τις περιπτώσεις με κατοχυρωμένο ή θεμελιωμένο δικαίωμα σύνταξης που έχουν τη δυνατότητα αξιοποίησής του με τα παλαιά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2022.

Ωστόσο, οι λεγόμενοι παλαιοί ασφαλισμένοι, δηλαδή αυτοί που ασφαλίστηκαν για πρώτη φορά πριν από το 1993 και κατοχύρωσαν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μέχρι το 2012, ήταν από τους τυχερούς, αφού έχουν τη δυνατότητα να βγουν νωρίτερα στη σύνταξη.

Οι συγκεκριμένες ομάδες ασφαλισμένων μπορούν να συνταξιοδοτηθούν ακόμη και μία δεκαετία νωρίτερα, λαμβάνοντας πλήρη σύνταξη σε ηλικίες 58 έως 61 ετών με 35, 36 ή 37 έτη ασφάλισης.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 110 της «Νέας Σελίδας» το Σάββατο 13 Ιουλίου 2019.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Επενδύσεις ΝΔ με… καύσιμο ΣΥΡΙΖΑ