ΣΥΡΙΖΑ: Προεδρικοί και «53» σε δρόμους… παράλληλους

Πολιτικές πλατφόρμες, παρουσίες-έκπληξη και διαδοχικές εκδηλώσεις τεντώνουν το εσωκομματικό σκοινί



18 Νοεμβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 12:25 πμ · Τελευταία τροποποίηση: 12:25 πμ
syriza


– Πρώτη δημοσίευση 16/11/2019 18:26

– Τελευταία ενημέρωση 18/11/2019 00:25

Σαν δυο ξένοι στην ίδια πόλη μοιάζει να λειτουργούν οι δύο βασικές τάσεις στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ (προεδρικοί και «53+»), διαγράφοντας παράλληλες τροχιές, καθώς η έντονη κινητικότητα και εξωστρέφειά τους τις τελευταίες ημέρες αποτυπώνει ευκρινώς την πρόθεση αμφοτέρων να τεντώσουν το εσωκομματικό σκοινί.

Της Γεωργίας Σαδανά
[email protected]

Ο «πλουραλισμός» απόψεων σε μείζονα ζητήματα, η αστοχία στη χάραξη της αντιπολιτευτικής τακτικής (όπως φάνηκε από την «άτακτη» υποχώρηση από την αρχικά «σκληρή» γραμμή στην υπόθεση Novartis και την αποχώρηση Πολάκη – Τζανακόπουλου από την Προανακριτική Επιτροπή) αλλά και η δυστοκία στην προσέλκυση νέων μελών και φίλων (με τον στόχο των 180.000 εγγραφών να φαντάζει πλέον ουτοπικός) έχουν βραχυκυκλώσει την υψηλή στρατηγική της Κουμουνδούρου, την ώρα που σε ζητήματα της πολιτικής επικαιρότητας η αξιωματική αντιπολίτευση εμφανίζεται να τοποθετείται με τουλάχιστον δύο – και συχνά αντικρουόμενες – φωνές.

Η «διάσπαση» των πάνελ

Η άτυπη αυτή «διάσπαση» ήρθε μοιραία στο προσκήνιο όταν στη διάρκεια της εβδομάδας ηγετικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο) πρωταγωνίστησαν σε πολιτικές εκδηλώσεις με αποκλίνουσες, ωστόσο, πολιτικές στοχεύσεις και πλατφόρμες, τις οποίες υπηρετούσε κάθε φορά η σύνθεση του εκάστοτε πάνελ.

Με διακύβευμα τη στροφή στην «προοδευτική παράταξη» ή την πίστη στον «δρόμο της Αριστεράς», «η διάσπαση των πάνελ» αναδεικνύεται από τις εξελίξεις σε μείζον ζητούμενο για την ενότητα της Κουμουνδούρου, η οποία φαντάζει πιο εύθραυστη από ποτέ.

Πολύ περισσότερο όταν τους προβληματισμούς τους για το «μέλλον της δημοκρατικής παράταξης» κατέθεσαν στις αρχές της εβδομάδας ο τέως πρόεδρος της Βουλής και «Νέστορας» του κόμματος, Νίκος Βούτσης και ο πρώην υπουργός Νίκος Κοτζιάς από κοινού με τον πρώην υπουργό του ΠΑΣΟΚ Παύλο Γερουλάνο.

Ο τελευταίος βρίσκεται σε ευθεία σύγκρουση με την πρόεδρο του Κινήματος Αλλαγής, Φώφη Γεννηματά, το τελευταίο διάστημα, ενώ δεν κρύβει τις αγωνίες του για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς.

Παρότι ο ίδιος έχει δηλώσει (στον Ρ/Σ Αθήνα 9,84) ότι «αυτό που πιστεύω είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει προοπτική να εκφράσει τον κεντροαριστερό χώρο και άρα μένει ένα

τεράστιο κενό στην πολιτική σκηνή», ο κ. Γερουλάνος έθεσε -πλάι στους Νίκο Βούτση και Νίκο Κοτζιά– το κατεξοχήν ερώτημα του προοδευτικού κόσμου.

«Το ερώτημα σε αυτή τη συγκυρία είναι αν υπάρχουν επιλογές, αν υπάρχουν εναλλακτικές. Αν δεν υπάρχουν, ας αφήσουμε τον Μητσοτάκη να κυβερνά. Αν υπάρχουν, δεν μπορούμε να κοιτάζουμε το σήμερα – πρέπει να κοιτάξουμε το αύριο», ανέφερε σχετικά ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, απαριθμώντας έξι «τεκτονικές αλλαγές», δηλαδή πιθανά πεδία εξεύρεσης κοινού πολιτικού τόπου με τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Γερουλάνος, άλλωστε, έχει ήδη ευθυγραμμιστεί με τη δημοτική παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ («Ανοιχτή Πόλη») στον Δήμο Αθηναίων σε σειρά από ζητήματα λειτουργίας του κεντρικού δήμου (όπως το αίτημα αποπομπής της κυρίας Γκαγκάκη από τη διοίκηση της Τεχνόπολης), εκπέμποντας ευθέως μήνυμα δυνητικής συμπόρευσής του με την Κουμουνδούρου.

Η «πλατιά απεύθυνση» Γερουλάνου

Παρά το γεγονός ότι η πολιτική φόρμουλα συνύπαρξής του με τον κομματικό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ακόμη αποκρυσταλλωθεί, η «περίπτωση Γερουλάνου» αντιμετωπίζεται ήδη ως ξεχωριστή από μερίδα κορυφαίων στελεχών.

Δεδομένου ότι η Κουμουνδούρου επένδυσε κεντρικά (με τον επικοινωνιακό της μηχανισμό) στην παραπάνω εκδήλωση, η συμβολή του κ. Γερουλάνου στη διείσδυση του ΣΥΡΙΖΑ στο ακροατήριο της «δημοκρατικής προοδευτικής παράταξης» αποτιμάται ήδη ως «καταλυτική» από αρκετούς πρωτοκλασάτους της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Τόσο το μετριοπαθές του προφίλ όσο και η ταύτισή του με την

προοδευτική αστική κουλτούρα υπηρετούν τον στόχο της «πλατιάς απεύθυνσης» προς την πλειοψηφία της δημοκρατικής κοινωνικής βάσης, σε μια περίοδο, μάλιστα, που το προσωπικό πολιτικό κεφάλαιο του κ. Τσίπρα έχει απομειωθεί από τις διαρκείς εκλογικές αναμετρήσεις και την υπερέκθεσή του κι ενώ η ηγετική ομάδα δυσκολεύεται να ανακτήσει ένα κυρίαρχο πολιτικό αφήγημα μετεκλογικά, ενσωματώνοντας πειστικά παγκόσμιες προκλήσεις, όπως η Δ΄ Βιομηχανική Επανάσταση, η κλιματική αλλαγή και το νέο παραγωγικό μοντέλο της οικονομίας της γνώσης.

Στον αντίποδα, ο κ. Γερουλάνος διαθέτει εκείνο το εύρος των πολιτικών αντιλήψεων (ο ίδιος υπήρξε από τους βασικούς υποστηρικτές της ατζέντας της «πράσινης ανάπτυξης» της διακυβέρνησης Παπανδρέου), αποκτώντας χαρακτηριστικά «προοδευτικής εφεδρείας», σε περίπτωση, μάλιστα, που ο ΣΥΡΙΖΑ υποστεί νέα ήττα, δηλαδή αν προκηρυχθούν σε μικρό χρονικό διάστημα από σήμερα πρόωρες εθνικές εκλογές, με κινητήριο μοχλό την υπέρβαση του σκοπέλου της απλής αναλογικής.

Επιπρόσθετα, η παρουσία του κ. Γερουλάνου σε ρόλο «γέφυρας» για την ανασύνταξη της προοδευτικής παράταξης δεν αποκλείεται να συνοδευτεί από «αιμοδοσία» στελεχών της Κεντροαριστεράς προς την Κουμουνδούρου, καθώς στην περιφέρειά της κινούνται ήδη -κοινοβουλευτικά- στελέχη όπως ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Χάρης Καστανίδης και, βέβαια, κανείς δεν θα μπορεί να προδικάσει σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο τη στάση βουλευτών και στελεχών που πρόσκεινται στον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου.

Η πλατφόρμα Βούτση

Τον βαθμό ετοιμότητας, πάντως, της Κουμουνδούρου απέναντι στο «μέλλον της προοδευτικής παράταξης» υποδηλώνει και η πολιτική πλατφόρμα οκτώ σημείων που παρουσίασε στην ομώνυμη εκδήλωση ο τέως Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης.

Οριοθετώντας το πλαίσιο των δυνητικών συνεργασιών, ο κ. Βούτσης εξήγησε ότι «εργαζόμαστε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι η “καρδιά” της ευρύτερης αριστεράς, της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης», ανοίγοντας, ωστόσο, για πρώτη φορά μετά την 7η Ιουλίου το παράθυρο προωθημένων συμπράξεων εντός και εκτός Βουλής.

«Η διαδικασία αυτή (σ.σ.: ανασύνθεσης της προοδευτικής παράταξης), με το ισχυρό, μάλιστα, ενδεχόμενο να γίνουν οι επόμενες εκλογές με το σύστημα της απλής αναλογικής -κατάκτηση την οποία θα πρέπει ανοιχτά να υποστηρίξουν όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις-, προϋποθέτει ένα ευρύ πεδίο με συμπράξεις και συμπορεύσεις στους κοινωνικούς χώρους.

Βεβαίως, καθιστά αναγκαία και την ωρίμανση συμμαχιών και συνεργασιών στο πολιτικό πεδίο με δυνάμεις μέσα και έξω από τη Βουλή», τόνισε με νόημα ο τέως πρόεδρος της Βουλής.

Παράλληλα, ο ίδιος έθεσε ως προϋπόθεση ότι «οι διεργασίες αυτές πρέπει να εξελιχθούν στο έδαφος μιας νέας ριζοσπαστικής και οικολογικής οπτικής για την υπεράσπιση και διεύρυνση τόσο των νομοθετικών πρωτοβουλιών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις οποίες είχαμε κατοχυρώσει στο προηγούμενο διάστημα, όσο και για την από κοινού υπεράσπιση των δημοκρατικών αξιών, της ανθρωπιστικής κουλτούρας και του πολιτισμού», ατζέντα την οποία υπηρετεί ήδη η συνολική στάση της παράταξης του κ. Γερουλάνου στον Δήμο Αθηναίων.

«Αντισυγκέντρωση» από τους «53»

Παράλληλα, η δυναμική ώθηση του ΣΥΡΙΖΑ -με τις ευλογίες της ηγετικής ομάδας- προς το Κέντρο δεν αφήνει αμέτοχους πρώην υπουργούς και κορυφαία κομματικά στελέχη που μετέχουν στενά ή συνομιλούν περιφερειακά (Βίτσας, Φίλης) με την ομάδα των «53», οι οποίοι αντάλλαξαν τις πρώτες προσυνεδριακές απόψεις τους στη διάρκεια πανελλαδικής συνδιάσκεψής τους το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Με απόσταση, μάλιστα, ενός μόλις 24ώρου από το κοινό πάνελ των κ. Βούτση, Κοτζιά και Γερουλάνου, τα πλέον προβεβλημένα στελέχη της εσωκομματικής τάσης των «53» συνευρέθηκαν -δημόσια αυτή τη φορά- εκθέτοντας ανοιχτά τους προβληματισμούς τους σε πολιτική εκδήλωση στα μέσα της εβδομάδας με κεντρική θεματική «Στον δρόμο που νικήσαμε, στον δρόμο της Αριστεράς», έπειτα από κάλεσμα της εφημερίδας «Εποχή».

Με τον τίτλο της εκδήλωσης να στέλνει το πρώτο -προειδοποιητικό- μήνυμα στα ηγετικά κλιμάκια της Κουμουνδούρου ενόψει της διεύρυνσης, της αλλαγής ονόματος αλλά και επικείμενων «μεταγραφών» στελεχών, η στοίχιση πίσω από τον τίτλο των Κώστα Αθανασίου, Δημήτρη Βίτσα, Ιφιγένειας Καμτσίδου, Ευκλείδη Τσακαλώτου και Νίκου Φίλη (με συντονίστρια το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ Κατερίνα Κνήτου) δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών για το αν και πόσο το μελλοντικό ιδεολογικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ θα αποτελέσει σημείο αναφοράς -και ενδεχομένως τριβής- στον δρόμο προς το συνέδριο του κόμματος.

Την ώρα, μάλιστα, που η ηγεσία της Κουμουνδούρου επιχειρεί να περιορίσει τα κρούσματα εσωστρέφειας λόγω της ήττας, κρύβοντας τα όποια παράπονα «κάτω απ’ το χαλί» μέχρι το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ (το οποίο για τον σκοπό αυτό έχει μετατεθεί για πριν από το Πάσχα), η επιτάχυνση των εσωκομματικών εξελίξεων ένθεν κακείθεν δεν επιτρέπει πολλούς τακτικούς ελιγμούς στον Αλέξη Τσίπρα.

Στον αντίποδα, «φρένο» στα «αρχηγοκεντρικά κόμματα» και περισσότερη εσωκομματική δημοκρατία καταγράφονται ως τα πάγια αιτήματα στο κείμενο συμπερασμάτων της διήμερης συνάντησης των «53», με τον κίνδυνο της «μόλυνσης» του ιδεολογικού προσανατολισμού του κόμματος (καθώς οι περισσότεροι στέκονται απορριπτικά στον όρο «παράταξη») να ελλοχεύει στις περισσότερες από τις τοποθετήσεις των στελεχών της τάσης.

Η «iANTIPOLITEFSI» και ο Φίλης

Από πλευράς του, να συγκεράσει την ανάγκη για κινηματική δράση με την προετοιμασία μιας νέας διακυβέρνησης επιχείρησε κατά την τοποθέτησή του στην εκδήλωση της «Εποχής» ο πρώην υπουργός Νίκος Φίλης.

Απαντώντας δε εμμέσως στην καμπάνια iSYRIZA, ο κ. Φίλης περιέγραψε ότι «το επιχείρημα ότι πρέπει να αντιστοιχηθούμε με την εκλογική μας επιρροή είναι ορθό στον βαθμό και υπό την προϋπόθεση ότι επιδιώκουμε να αλλάξουμε προϋπάρχουσες ιδεολογικοπολιτικές ταυτότητες και να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις νέων εντάξεων. Προφανώς και απευθυνόμαστε σε μια ευρεία γκάμα πολιτών, που είναι λάθος όμως να τους θεωρούμε

ως δανεικούς ψηφοφόρους. Δεν είναι ιδιοκτησία μας, μπορεί να αλλάξουν, αλλά και δεν είναι ψήφοι με υποσχετική από το ΠΑΣΟΚ, σε συνθήκες, μάλιστα, βαθιάς κρίσης της πολιτικής εκπροσώπησης».

Προχωρώντας δε ένα βήμα παραπέρα, ο πρώην υπουργός σημείωσε ότι «το 31,5%, αν, μάλιστα, το συγκρίνουμε με το 24% των ευρωεκλογών, αποτελείται από πολλές ψυχές. Ενα τμήμα είναι αντιδεξιοί ψηφοφόροι, ένα άλλο αριστεροί κυρίως της μεταπολιτευτικής γενιάς και των πολλαπλών παραδόσεών της, κι ένα άλλο -το 37% στις νεότερες ηλικίες- είναι νέοι που επιλέγουν την Αριστερά, αναζητώντας, όχι μόνο λύσεις, αλλά και ένα ισχυρό μήνυμα ζωής».

Μετάλλαξη σε κόμμα της κανονικότητας

Υπό αυτό το πρίσμα, για τον κ. Φίλη ο ΣΥΡΙΖΑ «έχει ανάγκη από αμφίπλευρη διεύρυνση, από ένα τόξο δυνάμεων που θα προσδιορίζεται από τον χώρο τον αντινεοφιλελεύθερο και αντιεθνικιστικό του προοδευτικού Κέντρου ως τα χιλιάδες παιδιά μιας διάχυτης αμφισβήτησης, που παραμένει όμως μακριά από τη βία. Ενα τέτοιο κόμμα θα μπορεί να διαμορφώνει ενιαία ταυτότητα σε διαφορετικής προέλευσης κοινωνικές δυνάμεις και άτομα, χωρίς να διαλύεται στην αμορφία του πολυσυλλεκτισμού». Επιπλέον, ο ίδιος δεν παρέλειψε να επαναλάβει ότι «οφείλουμε να ερευνήσουμε τα αίτια αυτής της ήττας, που δεν είναι στενά εκλογική», επιμένοντας στην «ανάγκη ανασυγκρότησης της ταυτότητας του ΣΥΡΙΖΑ, σε αντίθεση με τον μετασχηματισμό, που υπονοεί τη μετάλλαξή του σε κόμμα της κανονικότητας».

«Χρειαζόμαστε ένα κόμμα διακυβέρνησης και ταυτόχρονα αγώνα. Ως αντιπολίτευση μπορούμε να δώσουμε επιτυχείς εξετάσεις. Αυτό το νόημα, εκτός των άλλων, είχε η παρέμβασή μας στην ΑΣΟΕΕ και τη Βουλή. Να στείλουμε το μήνυμα ότι δεν κάνουμε αντιπολίτευση με δηλώσεις και αναρτήσεις στο facebook, κάτι σαν iANTIPOLITEFSI, αλλά με αυτοπρόσωπη παρουσία των μελών και των στελεχών μας στους αγώνες που αυτή την περίοδο μπορούν να εκδηλωθούν ως απάντηση στις αγριότητες της κυβερνητικής πολιτικής. Μετά τα εργασιακά, η παιδεία επιλέγεται από την κυβέρνηση ως προνομιακός χώρος αντιμεταρρυθμίσεων. Αυτό το νόημα της θεσμικής και αγωνιστικής παρέμβασης έχει και η παρουσία μας στον Πειραιά, όπου υποδεχόμαστε τους πρόσφυγες», κατέληξε ο κ. Φίλης.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 128 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 17 Νοεμβρίου.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Χαρίτσης: Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι απέναντι στον νέο καθεστωτισμό που επιχειρεί να επιβάλλει η ΝΔ