Πέθανε ο Χρήστος Τσιγαρίδας



10 Ιουνίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 4:19 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 4:46 μμ


Έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Τσιγαρίδας, ο οποίος στο παρελθόν είχε αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του στον ΕΛΑ (Επαναστατικός Λαϊκός Αγώνας).

Ο Τσιγαρίδας είχε ισχυριστεί ότι υπήρξε μέλος του ΕΛΑ μέχρι και το 1989 και τον Δεκέμβρη του 2009 το Δικαστήριο τον απάλλαξε για κάθε πράξη της οργάνωσης από το 1990 κι έπειτα.

Η πολιτική κηδεία του θα γίνει την Πέμπτη 13 Ιούνη.

Ένας «κοσμοπολίτης» αντάρτης

Όπως αναφέρει η Καθημερινή σε δημοσίευμα του 2003 ο Χρήστος Τσιγαρίδας ήταν  κοσμοπολίτης και ταυτόχρονα ένα από τα πρόσωπα της ιστορικής ηγεσίας του ελληνικού αντάρτικου πόλεων. Δρούσε  «κάτω από τα ραντάρ» των διωκτικών αρχών χωρίς να συλλαμβάνεται ή να προκαλεί υποψίες. Το όνομά του αρχίζει να συζητείται μετά το 1990, λόγω της αναφοράς του στα αρχεία της Στάζι.

Η σύλληψή του το 2003  είχε και αυτή προαναγγελθεί, όπως και των άλλων
κατηγορούμενων για συμμετοχή στον ΕΛΑ. Ωστόσο, όπως εκτιμάται, η συμβολή του
στη σιγή των όπλων του ΕΛΑ το 1995 υπήρξε καθοριστική.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Χρήστος Τσιγαρίδας δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ρόλο σε
αντιστασιακή οργάνωση την περίοδο της χούντας. Εντούτοις φέρεται να μετέχει
στις διεργασίες που έγιναν την τελευταία περίοδο της χούντας και το πρώτο
διάστημα της μεταπολίτευσης όταν διαμορφωνόταν το ελληνικό αντάρτικο πόλεων.
Θεωρείται ότι έχει γνώση όλων των φάσεων της δράσης των τρομοκρατικών
οργανώσεων στην Ελλάδα, ενώ είναι παρών στη γέννησή τους.

Το ερώτημα που κυριαρχούσε στους κόλπους αυτών των οργανώσεων στη δεκαετία του ’70 ήταν η μορφή που θα έπρεπε να πάρει η «ένοπλη δράση» και δύο ηγετικές μορφές
εξέφραζαν τις δύο κυρίαρχες τάσεις: ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος από τη μία υπέρ
της «συνωμοτικής ένοπλης ομάδας» και ο Χρήστος Κασσίμης από την άλλη υπέρμαχος
του «μαζικού ένοπλου κινήματος».

Η επιλογή των ενεργειών και των στόχων είναι ένα ακόμη σημείο διαφωνίας: πιο
εντυπωσιακές ενέργειες με ανθρώπινους στόχους προτιμά ο Γιωτόπουλος, στόχους
πιο «πολιτικούς» και «συμβολικά» χτυπήματα ο Κασσίμης.

Ο Τσιγαρίδας, σύμφωνα με το προφίλ που είχαν τότε  σκιαγραφήσει γι’ αυτόν οι
διωκτικές αρχές είναι κατά βάσιν αστός: Κατοικούσε στο Ψυχικό, ήταν περισσότερο
σκεπτόμενος και ανοιχτός σε «δημοκρατικές» διαδικασίες που όπως είναι γνωστό
ακολουθούσε ο ΕΛΑ: οι αποφάσεις λαμβάνονται στο Επαναστατικό Συμβούλιο που
συνεδριάζει σε τακτά διαστήματα, με όλες τις αρχές του συνωμοτισμού.

Η αναβάθμιση του

Μετά τον θάνατο του Κασσίμη ο ρόλος του στην οργάνωση αναβαθμίζεται και
αναδεικνύεται σε ηγετική μορφή μαζί με τον Αγαπίου.

Την περίοδο των επαφών με την ομάδα του Κάρλος, οι αρχές πιστεύουν ότι ο
Τσιγαρίδας ταξίδεψε στο Βελιγράδι και τη Δαμασκό. Ήταν από εκείνους που
διατηρούσαν τις λεγόμενες «διεθνείς σχέσεις». Όλο αυτό το διάστημα παραμένει
ένας πολίτης υπεράνω υποψίας που ζει ανάμεσα στο Ψυχικό και την Κάλυμνο: είναι
το νησί από το οποίο κατάγεται η μητέρα του.

Οι κάτοικοι του νησιού περιγράφουν σήμερα τον 64χρονο πολιτικό μηχανικό σαν έναν ευχάριστο, διασκεδαστικό τύπο, δουλευταρά, δεινό σκακιστή και παίκτη της πρέφας. Μάλιστα, όσοι έκαναν μαζί του πολιτικές συζητήσεις (που ο Τσιγαρίδας δεν απέφευγε)
διαπίστωναν ότι είχαν να κάνουν με έναν άνθρωπο που μιλούσε απαξιωτικά για τα
πολιτικά κόμματα, αλλά ποτέ, ωστόσο, δεν είχε οποιαδήποτε πολιτική
δραστηριότητα στο νησί.

Πάντα ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός στις κουβέντες του, ώστε να μη δίνει την παραμικρότερη αφορμή για να παρεξηγηθεί. «Ήταν μια ισχυρή προσωπικότητα, ένας ευφυής άνθρωπος», έλεγε ο Σακελλάρης Τρικοίλης, φιλόλογος που γνώριζε τον Τσιγαρίδα.

 

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»:

Πυρκαγιά σε ελαιώνα στη Βοιωτία – Ισχυροί άνεμοι στην περιοχή