Η ιστορική «Απανεμιά» της οδού Θόλου

Το στέκι της Πλάκας, που κρύβει δεκάδες ιστορίες και καλλιτεχνικά στιγμιότυπα, παραμένει απάνεμο, ακμαίο και δίνει χώρο σε νέους δημιουργούς και ρεύματα



21 Φεβρουαρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 3:35 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 3:35 μμ


Στην ίδια τοποθεσία εδώ και πενήντα πέντε χρόνια. Σε ένα ημιφωτισμένο στενό κάτω από την Ακρόπολη, στην οδό Θόλου. Αυτή την πόρτα την περνούσαν οι εχέμυθοι, οι αφοσιωμένοι, αυτοί που νοιάζονταν να συμπυκνώνουν την ισχύ των ονείρων τους στον απόηχο τραγουδιών και ποιημάτων.

Της Χρύσας Φωτοπούλου

Η «Απανεμιά», η μπουάτ που τους χώρεσε όλους, μισό αιώνα μετά είναι παρούσα, ενώ ανακαλύπτεται διαρκώς ως ένας ζωντανός οργανισμός που δεν καταχράται το ένδοξο παρελθόν του, αλλά διεκδικεί να γίνει η συνειδητή επιλογή ανθρώπων που, καθισμένοι στα χαμηλά καρεκλάκια και σε απόσταση αναπνοής από το μικρό πάλκο, μετρούν τις ευεργεσίες της συγκίνησης και της γυμνής αλήθειας.

Ο χώρος είναι μικρός. Ο χαμηλός φωτισμός κάπως τον μεγεθύνει. Οι θαμώνες γίνονται πάντα μια ενιαία παρέα. Στα δεξιά του πάλκου υπάρχει μια σκαλίτσα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που την επιλέγουν για να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα από εκεί. Οι τοίχοι γεμάτοι φωτογραφίες και σημειώματα. Ο Τσιτσάνης, ο Χατζιδάκις, ο Μίκης, ο Γκάτσος, ο Λοΐζος, ο Ξαρχάκος, η Μελίνα, ο Κοέν, ο Τσε, ο Σεφέρης, ο Καβάφης, ο Βάρναλης.

Μια άλλη σκάλα οδηγεί στο υπόγειο μπαρ και στα αυτοσχέδια καμαρίνια. Λέγεται ότι το συγκεκριμένο υπόγειο ήταν ο ιδιωτικός χώρος μιας ιερόδουλης στην Κατοχή, που δεχόταν ως πελάτες και Γερμανούς στρατιώτες. «Σπίτι» που συνέβαλε με κάποιο τρόπο στην αντιστασιακή δράση. Το μοναδικό παράθυρο από το οποίο φαίνεται η Θόλου. Οσοι τότε δεν χωρούσαν μπορούσαν να σταθούν έξω από αυτό το παράθυρο και να δουν τον αντιστάρ γίγαντα Μάρκο Βαμβακάρη με τη δοκιμασμένη λαϊκή του ποίηση, όλους τους τότε νέους συνθέτες που στην «Απανεμιά» πήραν τις πρώτες ανάσες της αποδοχής τους, ποιητές και στιχουργούς, εξεγερμένους νέους, ερωτευμένους ανθρώπους που δεν χρειάστηκε να υποδυθούν κανέναν άλλο ρόλο πέρα από αυτό τον άνθρωπο που καλλιεργεί το συναίσθημά του και παίρνει στα σοβαρά την τρέλα των υποψιασμένων.

Ο Μάνος Λοΐζος με αμπέχονο. Ο Μανώλης Αναγνωστάκης με τα τεράστια γυαλιά του, ψηλός, να ξεχωρίζει. Ο Γιάννης Σπανός και ο Σαββόπουλος. Ουίσκι Vat 69 έχει πιει στην «Απανεμιά» μέχρι και ο Λέοναρντ Κοέν. Τον Νοέμβριο του 1973 «το μικρό αυτό κουτάκι» της Πλάκας προστάτευσε πολλούς κυνηγημένους που κατέφθαναν από την Πατησίων και το κέντρο ματωμένοι.

Σήμερα ιδιοκτήτης της «Απανεμιάς» είναι ο συγγραφέας και ποιητής Πάνος Δημητρόπουλος. Αιώνιος θαμώνας και λάτρης της περιοχής, ο κ. Δημητρόπουλος πήρε στα χέρια του ένα κομμάτι σημαντικής ιστορίας για να το μετατρέψει σε έναν ρέοντα χώρο που δεν αποδυναμώνεται, δεν παίρνει το σχήμα μουσείου, δεν σχετίζεται με την επιβραδυντική και εφήμερη νοσταλγία. Η «Απανεμιά» δεν μπορεί να καταρρεύσει. Κι αυτό γιατί αγαπιέται. Και όσο μαθαίνεται η πορεία της μέσα στα χρόνια τόσο ισχυροποιείται η ανάγκη να διαδεχτεί το παρελθόν ένα ανθρώπινο και βαθιά πνευματικό μέλλον. Χωρίς περιγραφές και εστετισμούς. Μόνο με σκαψίματα και προσπάθεια να κατακτηθούν οι έννοιες.

Τον Φεβρουάριο του 2018 ξανακάθισε στο πιάνο της «Απανεμιάς» ο Γιάννης Σπανός. Οι πρώτες σειρές ήταν κατειλημμένες από ανθρώπους κάτω των 25. Κάποια στιγμή ξαναγύρισαν ο αξέχαστος Λάκης Παππάς αλλά και η Πόπη Αστεριάδη, ο Θέμης Ανδρεάδης, ο Δημήτρης Ψαριανός, ο Νότης Μαυρουδής, οι Κατσιμιχαίοι, ο Νίκος Ξυδάκης, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, ο Κωνσταντίνος Βήτα, ο Μπάμπης Στόκας. Ο ευαίσθητος Πέτρος Μάλαμας, η Λένα Κιτσοπούλου, η Μαρίνα Σάττι, ο Λεωνίδας Μπαλάφας, ο Γιάννης Παλαμίδας, ο Λουδοβίκος των Ανωγείων. Κι άλλοι. Κι άλλοι. Και πριν από λίγες μέρες, ξανά η αεικίνητη Γιώτα Γιάννα. «Τι κορίτσι είναι αυτό» φώναζαν οι από κάτω. Κάποια στιγμή η Αννα Βίσση μαζί της, κρατώντας το ίδιο μικρόφωνο.

Στις μπουάτ κάτι γίνεται πάντα, σε όποια χρονιά, σε όποιον αιώνα, και δεν ποζάρει κανείς. Ο ένας υπολογίζει τον άλλον. Δεν μεσολαβεί ανάμεσα στον ακροατή και τον καλλιτέχνη τίποτα. Δεν χρειάζονται πολλές φορές καν μικρόφωνα. Και στην απόλυτη ησυχία ακούγονται όλα. Και έξω από το παράθυρο κλείνουν το μάτι και επιδοκιμάζουν όλοι αυτοί που πέρασαν από εδώ, από την «Απανεμιά», που την αγάπησαν και συνέβαλαν στην αθανασία της.

Info
Μπουάτ Απανεμιά, Θόλου 4, Πλάκα

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 89 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 17 Φεβρουαρίου