Ρωγμές και αντιθέσεις στο αντιΣΥΡΙΖΑ στρατόπεδο



26 Νοεμβρίου 2018 · Ώρα δημοσίευσης: 5:08 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 5:08 μμ


Τελείωσαν τα ψέματα για το συστημικό – διαπλεκόμενο αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Η κυρίαρχη πολιτική πλατφόρμα πάνω στην οποία συσπειρώθηκαν οι κομματικές ηγεσίες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ, σε αγαστή σύμπνοια και συμπόρευση με τους επιχειρηματικούς φορείς της διαπλοκής και της διαφθοράς, ακυρώθηκε και ευτελίστηκε. Ούτε η κυβέρνηση κατέρρευσε ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε «αριστερή παρένθεση». Αντίθετα, σε ιστορική «παρένθεση» κινδυνεύουν να οδηγηθούν οι πολιτικοοικονομικοί καθοδηγητές και πρωτεργάτες της πιο άθλιας και υπονομευτικής για τη χώρα πολιτικής που ασκείται από αυτούς εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια.

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Ισχύει ένα βασικό πολιτικό αξίωμα: όταν υπάρξει πλήρης αποτυχία μιας στρατηγικής που ασκείται από ένα μέτωπο δυνάμεων στον πολιτικό του αντίπαλο, τότε η κρίση εσωτερικεύεται και αναδεικνύονται όλες οι αντιθέσεις και τα ετερογενή συμφέροντα που διαμόρφωναν την επίπλαστη συνοχή του μετώπου αυτού. Σε αυτή τη φάση βρίσκονται σήμερα οι δυνάμεις που συναπαρτίζουν το αντιΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Αυτοεγκλωβίστηκαν σε μια αδιέξοδη και καταστροφική επιλογή και τώρα ενεργοποιούνται οι εσωτερικές αντιθέσεις και συγκρούσεις του «μαύρου μετώπου».

Το «μαύρο μέτωπο» μπορούσε να λειτουργήσει «ικανοποιητικά» μόνο κατά την περίοδο των μνημονίων και των ασφυκτικών καταναγκασμών. Από την ώρα που η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, μετά την έξοδο από τα μνημόνια, ανακτούν πολιτικό κεφάλαιο και καθορίζουν την πολιτική ατζέντα με σημαντικές οικονομικές, κοινωνικές κα θεσμικές παρεμβάσεις, οι φορείς του «μαύρου μετώπου» επιδίδονται σ’ έναν εσωτερικό κλεφτοπόλεμο.

Το ισχυρότερο πολιτικό ράπισμα, το βαρύτερο πολιτικό πλήγμα το υπέστη το μέτωπο ΚΙΝΑΛ – ΝΔ με την αποτροπή της μείωσης των συντάξεων, αφού ακυρώθηκε αυτόματα το βασικό προεκλογικό τους επιχείρημα. Ποιος τους οδήγησε να βρουν «τοίχο» και να αυτοακυρωθούν, ενώ ήταν σαφές εδώ και καιρό ότι οι συντάξεις δεν επρόκειτο να μειωθούν; Ποιος έχει το βάρος της ευθύνης για τον ευτελισμό των πολιτικών τους επιλογών;

Στο εκκλησιαστικό ζήτημα η ΝΔ και η ηγεμονεύουσα σαμαρική – ακροδεξιά ομάδα επιχείρησαν να δημιουργήσουν ρήγμα στο εσωτερικό της Εκκλησίας και έσυραν κυριολεκτικά τον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε άθλιες μεθοδεύσεις, ακόμα και σε προσωπικές επιθέσεις κατά του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, προκειμένου να ακυρωθεί η συμφωνία με την κυβέρνηση. Τόσο στο θέμα της συμφωνίας των Πρεσπών όσο και στο μέγα θεσμικό ζήτημα των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων οι θέσεις της σημερινής ηγετικής ομάδας της ΝΔ έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις θέσεις προηγούμενων κυβερνήσεων της ΝΔ.

Πρόκληση προς τους Καραμανλικούς

Η πρόκληση προς το καραμανλικό στρατόπεδο είναι παραπάνω από εμφανής. Τη «βρώμικη δουλειά» στο σημείο αυτό την ανέλαβε εργολαβικά η ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής. Πρώτα καταγγέλθηκαν οι καραμανλικοί ότι αποτελούν στην πράξη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ αμέσως μετά, προς προάσπιση του εκσυγχρονιστικού «τοτέμ», του Κώστα Σημίτη, η ηγεσία αυτή εστράφη κατά του Προέδρου της Δημοκρατίας, με επίσημη παρουσία στελεχών του ΚΙΝΑΛ στα δικαστήρια… Σε όλη αυτή την «επιχείρηση» της ηγεσίας του ΚΙΝΑΛ ο Κυριάκος Μητσοτάκης τήρησε επισήμως αιδήμονα σιωπή – και ο νοών νοείτω.

Αλλά και στις σχέσεις της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ με τους διαπλεκόμενους ολιγάρχες παρουσιάζονται προβλήματα, μια και από εδώ και πέρα ο κάθε «συνέταιρος» θα αγωνιστεί για την επιβίωσή του. Γι’ αυτό και ο ολιγάρχης του Πειραιά δεν δίστασε να ακυρώσει και να ευτελίσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη όταν θεώρησε ότι κινδυνεύει το «ντοβλέτι» του από (ενδεχόμενο) υποψήφιο της ΝΔ. Βαρύ το τίμημα της συμπόρευσης με τη διαπλοκή… Μοιραίος κι άβουλος αντάμα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, εγκλωβισμένος στην «πολιτική» της καταστροφολογίας και της ανοιχτής υπονόμευσης, δεν έχει οδό επιστροφής.

Στη φάση αυτή αποδυναμώνει και απενεργοποιεί τους δυνάμει συμμάχους του σε κοινωνικό αλλά και πολιτικό και θεσμικό επίπεδο. Η στάση του απέναντι στην Εκκλησία αλλά και στη Συνταγματική Αναθεώρηση αποτελούν εκφράσεις της ρήξης της ΝΔ με παραδοσιακούς συντηρητικούς της συμμάχους. Γι’ αυτό στο κενό που αφήνει αποκτούν απόλυτη εξουσία η ακροδεξιά και οι φορείς της διαπλοκής.

Η ηγεσία της ΝΔ δεν συγκρούεται με τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση, αλλά με την ευρεία κοινωνική πλειοψηφία. Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπήρξε «προϊόν» συμβιβασμών και συναλλαγών για την αρχηγία της ΝΔ, χωρίς να χαίρει ούτε ευρύτερης κοινωνικής αποδοχής ούτε εκτίμησης των πολιτικών του ικανοτήτων.

Όμως το «τοπίο» αλλάζει με γοργούς ρυθμούς. Κι όταν αποτυπωθεί πλήρως η μεταμνημονιακή στρατηγική της κυβέρνησης και αποδειχτεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αδυνατεί να εκπληρώσει τον στόχο της μεγάλης συστημικής παλινόρθωσης, τότε ο ίδιος θα ακολουθήσει πιθανώς τη μοίρα των «κληρονόμων», αφού θα έχει καταστεί πλέον περιττός ή και επιζήμιος για τις δυνάμεις και τα συμφέροντα που τον στήριξαν.

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 77 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 25 Νοεμβρίου 2018.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»:

Η Γνώμη της «Νέας Σελίδας»: Άθλια επιχείρηση κατά των θεσμών

Οι εντιμότατοι φίλοι του κυρίου Όσβαλντ

Πρόσωπο – έκπληξη πίσω από Παπαντωνίου: Μίζες 18 εκατ. για το C4I

Ο Γεωργιάδης «έδιωξε» τον Μεϊμαράκη