Στρίβειν διά… του Καμμένου

16

Προκαλεί εντύπωση το ότι η ΝΔ εξαρτά την ψήφο της για μια λύση στο μακεδονικό πρόβλημα από τη στάση του Καμμένου και των ΑΝΕΛ. Δηλαδή θυσιάζει την ουσία ενός εθνικού θέματος στο όνομα της αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης και της τρέλας των εκλογών, που τρία χρόνια… προαναγγέλλει, χωρίς να έρχονται. Είναι υπεύθυνη εθνική στάση; Ή νομίζει ότι μπορεί να «κρυφτεί» πίσω από συνταγματικές σαχλαμάρες, του τύπου «μη ύπαρξη δεδηλωμένης», λες και δεν υπάρχουν πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που πήραν αποφάσεις στα Κοινοβούλιά τους με την ψήφο της αντιπολίτευσης και με διαφωνία ενός τμήματος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας τους… Αποφεύγουν να δουν την αλήθεια κατάματα. Προτιμούν να «στρουθοκαμηλίζουν».

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ

Η ΝΔ δεν πρέπει να παίξει τον ρόλο του «χρήσιμου ηλίθιου», δηλώνει ο Αδωνις Γεωργιάδης, εξηγώντας τη στάση αυτή του κόμματός του. Προφανώς, προτιμά τον «καταστροφικό ρόλο» της ΝΔ για τη χώρα, που φαίνεται να θεωρεί δείγμα ευφυΐας…

Η απαγκίστρωση του Κινήματος Αλλαγής από αυτή τη λογική είναι σημαντική και συμβάλλει στη διαμόρφωση της αναγκαίας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Επιπλέον, απομονώνει τη ΝΔ και την εξαναγκάζει στην πορεία, αργά ή γρήγορα, να επανατοποθετηθεί…

Το θέμα είναι η ουσία μιας εθνικά συμφέρουσας συμφωνίας, στη βάση μιας σύνθετης ονομασίας, με γεωγραφικό ή άλλο επιθετικό προσδιορισμό, με χρήση έναντι όλων (erga omnes), χωρίς αλυτρωτισμούς κ.λπ. Μια θέση που είναι αποδεκτή από την πλειοψηφία των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου. Ας αφήσουμε να κυλήσει η διαπραγμάτευση και να κριθεί με βάση τα αποτελέσματά της, που θα παρουσιάσει η κυβέρνηση, χωρίς εύκολες προεξοφλήσεις. Ολα τα άλλα είναι ανεύθυνες συμπεριφορές.

Η επίλυση των διαφορών μας με τη FYROM εντάσσεται σε μια πολύ ευρύτερη στρατηγική, που στοχεύει να αποτρέψει την τουρκική διείσδυση στα Βαλκάνια. Και περιλαμβάνει την εξομάλυνση των σχέσεων με την Αλβανία (οριοθέτηση ΑΟΖ, μειονότητα κ.λπ.), την καλλιέργεια στενών σχέσεων με τις άλλες βαλκανικές χώρες (Σερβία, Βουλγαρία, Ρουμανία), οριοθέτηση ΑΟΖ με Ιταλία, Αίγυπτο κ.λπ. Αποτελεί μια εθνική πολιτική που ευνοείται από την ΕΕ, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, και οφείλουμε να αξιοποιήσουμε προς όφελος της ασφάλειας στην περιοχή μας και των εθνικών συμφερόντων μας. Η δημιουργία ενός ευνοϊκού για τη χώρα μας γεωπολιτικού περιβάλλοντος μεσομακροπρόθεσμα ενισχύει τη θέση μας γενικά, αλλά και έναντι της Τουρκίας.

Παράλληλα, η Ελλάδα έχει όφελος να κρατά ανοιχτή την «πόρτα της Ευρώπης» για την Τουρκία, παρά τις παράλογες -και εκτός των κανόνων του διεθνούς δικαίου- πάγιες απαιτήσεις της.

Το Προσφυγικό σήμερα είναι μείζον πρόβλημα, ευρωπαϊκό μεν, αλλά εξαιρετικά δύσκολο και επιβαρυντικό για μας, δεδομένης της περιορισμένης ευρωπαϊκής αλληλεγγύης. Και μόνο για τον λόγο αυτό αρκούσε η πρωτοβουλία της πρόσκλησης Ερντογάν. Ιδίως σε μια περίοδο που ο Τούρκος Πρόεδρος είναι απομονωμένος, νευρικός και στριμωγμένος – και άρα πιο επικίνδυνος. Τα «περί Λωζάννης» αναγκάστηκε να τα μαζέψει. Και στη Θράκη κράτησε ισορροπίες θεσμικού χαρακτήρα. Δεν απέσυρε -όπως ήταν φυσικό- τις τουρκικές θέσεις, αλλά η «γραμμή επικοινωνίας με αμοιβαιότητα» αποτρέπει τα χειρότερα.

Υπ’ αυτή την έννοια, η στάση της κυβέρνησης, να παραπέμψει στη Δικαιοσύνη την περίπτωση της παροχής ασύλου στον Τούρκο αξιωματικό από τη σχετική επιτροπή -χωρίς να τίθεται θέμα έκδοσής του στην Τουρκία-, εντάσσεται σε ένα σύστημα ισορροπιών εθνικής ευθύνης, που κακώς υποτιμάται από διάφορες πλευρές, όταν η Τουρκία βρίσκεται σε συνθήκες εσωτερικής «νευρικής κρίσης», που τα ασήμαντα γίνονται σημαντικά, αλλά και το αντίστροφο…

Το λάθος της ΝΔ είναι ότι κάνει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν τις δικές της εμπειρίες στα εθνικά θέματα από τις κυβερνητικές θητείες της στο παρελθόν.

Εντάξει, μια παρέκκλιση μικροκομματική και λαϊκίστικη στο πεδίο της εσωτερικής πολιτικής για τις αντιπολιτευτικές ανάγκες να τη δεχτούμε, αλλά το ίδιο και για την εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα; Πάει πολύ…

 

 

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 31 της εφημερίδας Νέα Σελίδα, 6/01/2018