Θέτει εαυτόν εκτός προγράμματος το ΔΝΤ (;)



22 Ιουλίου 2017 · Ώρα δημοσίευσης: 10:00 πμ · Τελευταία τροποποίηση: 12:36 πμ


Ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχει αποδεχθεί πολύ κακής ποιότητας τεχνοκράτης το έχουμε καταλάβει στην Ελλάδα πάρα πολύ καλά, μια που δεν έχει έως τώρα καταφέρει να «πέσει μέσα» σε ούτε μία πρόβλεψη του για το ελληνικό πρόγραμμα.

Του Φοίβου Κλαυδιανού

Αυτό που το Ταμείο έμοιαζε να είχε μεγαλύτερη επιτυχία το τελευταίο διάστημα ήταν η «πολιτευτική» του ιδιότητα. Για παράδειγμα, κατάφερε να κερδίσει τη συμμετοχή του στο ελληνικό πρόγραμμα με χρηματοδότηση μεν, αλλά χωρίς να εκταμιεύει δόσεις δε…

Παρόλα αυτά, με την τελευταία του έκθεση φαίνεται ή ότι χάνει και αυτή του την ικανότητα ή ότι προετοιμάζεται για την έξοδο του από την Ελλάδα, όπως εξάλλου εκτιμούν πολλοί ότι θα συμβεί μετά τις γερμανικές εκλογές.

Δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς ότι, σε μια περίοδο που οι πάντες (και ο Σόιμπλε ακόμη) εκφράζονται με σχεδόν διθυραμβικό τρόπο για την Ελλάδα (με προφανή στόχευση να την ενισχύσουν πολιτικά να βγει στις αγορές), το ΔΝΤ επέλεξε να χρησιμοποιήσει μια ιδιαίτερα σκληρή και απαισιόδοξη γλώσσα: Ξαναζήτησε όλα όσα δεν πήρε στην τελευταία αξιολόγηση (κυρίως για το πότε θα εφαρμοστούν μέτρα και αντίμετρα), προέβλεψε ότι θα υπάρξει ένα τεράστιο κενό το 2018 (μεγαλύτερο από ότι προέβλεπε πριν δύο μήνες), εκτίμησε ότι θα υπάρξουν πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας στα τέλη του 2018 και έθεσε έναν κορσέ στο πόσα πολλά χρήματα μπορεί να αντλήσει η Ελλάδα από τις αγορές για να φτιάξει μαξιλάρι ρευστότητας προκειμένου να μην χρειαστεί άλλο μνημόνιο.

Όλα τα παραπάνω (αν και δεν επηρέασαν αρνητικά τις αγορές), δείχνουν ότι το ΔΝΤ δεν πιστεύει σε αυτό το πρόγραμμα και θέλει να το αλλάξει εκ βάθρων, όπως ζητούσε για περισσότερο από ένα εξάμηνο (όσο κράτησε αυτή η αξιολόγηση) και σε ένα βαθμό το πέτυχε. Είναι γνωστό, εξάλλου, ότι συγκεκριμένα στελέχη του Ταμείου είναι εμμονικά προσηλωμένα στην αποτυχία αυτού του προγράμματος γιατί είναι το μόνο για το οποίο θεωρούν ότι δεν έχουν την πατρότητα του.

Ωστόσο, είναι αδύνατον να καταλάβει κανείς πως μπορούν όλα αυτά μπορούν να ευθυγραμμιστούν με την επιθυμία των ευρωπαίων να μην ξαναδώσουν άλλα χρήματα στην Ελλάδα, αλλά και να παρουσιάσουν μια ιστορία επιτυχίας στη χώρα μας, προκειμένου να ενισχύσουν ένα ευρύτερο αισιόδοξο αφήγημα για την ΕΕ.

Βεβαίως, κανείς δεν μπορεί να αποκλείει το ενδεχόμενο το ΔΝΤ να προετοιμάζει το έδαφος για να επιβάλλει μια μεταστροφή των ευρωπαίων ή αν ρίχνει τροχιοδεικτικές για μια σοβαρή διεκδίκηση αναδιάρθρωσης του χρέους.

Όμως, δεδομένου ότι οι Γερμανοί έχουν ξεκαθαρίσει ότι σύντομα η Ευρώπη θα έχει το δικό της Ταμείο και ότι το ΔΝΤ δεν βάζει χρήματα για την Ελλάδα, όλα αυτά είναι πιο λογικό να αξιολογούνται ως βήματα προς την έξοδο του, παρά ως προετοιμασίες επιβολής των όρων του.