Νίκος Πολυδερόπουλος: Τι αποκαλύπτει για το «Τατουάζ» και το παρελθόν του πριν την υποκριτική

«Είμαι ένας άνθρωπος που ξαναγεννιέται από τις στάχτες του»



12 Νοεμβρίου 2018 · Ώρα δημοσίευσης: 7:51 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 7:51 μμ


Ο πρωταγωνιστής του «Τατουάζ», Νίκος Πολυδερόπουλος, περιγράφει τις οικονομικές δυσκολίες που τον έκαναν να φτάσει στο μηδέν, εξηγεί για ποιο λόγο αποφάσισε να αποσυρθεί πριν από μερικά χρόνια και παραδέχεται ότι έχει έξι χρόνια να ερωτευτεί.

Συνέντευξη στον Γιάννη Πουλόπουλο – [email protected]

Πώς αντέδρασες όταν σου πρότειναν να παίξεις έναν serial killer στο «Τατουάζ»;

Στην αρχή ήμουν αρνητικός γιατί φοβήθηκα αυτό τον ρόλο, όχι μόνο πώς θα τον προσεγγίσω υποκριτικά, αλλά και ως προς τις αντιδράσεις του κόσμου. Αλλά επειδή μου αρέσει να πηγαίνω εκεί που φοβάμαι, αποφάσισα να το δοκιμάσω. Τελικά διαψεύστηκα, γιατί ενώ περίμενα να με μισήσουν και να με βρίζουν στον δρόμο, αντιθέτως υπάρχει μεγάλη μερίδα του κόσμου που αγαπά αυτό τον δολοφόνο και τον δικαιολογεί για τις πράξεις του.

Σε φλερτάρουν περισσότερο από τότε που υποδύεσαι τον Ορφέα;

Οι γυναίκες βρίσκουν τον Ορφέα πολύ σέξι. Δέχομαι πολλά μηνύματα ερωτικού περιεχομένου από τότε που παίζω τον συγκεκριμένο ρόλο, κάτι που πραγματικά δεν μπορώ να εξηγήσω. Ισως να φταίει που ο Ορφέας είναι κακό παιδί, σε αντίθεση με τον Μύρο από το «Μπρούσκο» που ήταν πιο γλυκούλης. Νομίζω ότι στις γυναίκες αρέσουν τα κακά παιδιά, θέλουν λίγο από την… αλητεία τους.

Εχεις κοινά στοιχεία με τον ήρωα που υποδύεσαι;

Είμαι κι εγώ οργανωτικός, όπως είναι κι αυτός. Με ό,τι καταπιαστώ το κάνω με πρόγραμμα και μεθοδικό τρόπο. Δεν θα αφήσω λάθη πίσω μου.

Παρ’ όλα αυτά, στη ζωή σου δεν είχες πρόγραμμα, αν σκεφτεί κανείς ότι έχεις εργαστεί ως οικοδόμος και ως οδηγός πριν αποφασίσεις να γίνεις ηθοποιός.

Ναι, αλλά σε ό,τι δουλειά και αν έκανα είχα μέθοδο και δεν επέτρεπα λάθη. Οταν εργαζόμουν στην οικοδομή, ήμουν καλός τεχνίτης. Οταν ήμουν οδηγός, ήμουν καλός επαγγελματίας.

Απ’ όσες δουλειές έχεις κάνει, ποια ήταν η πιο δύσκολη;

Η πιο δύσκολη δουλειά που έχω κάνει ήταν στην οικοδομή, όταν εργάστηκα ως σιδεράς. Εκτός του ότι είχε πολύ κουβάλημα, αυτό που έπρεπε να κάνω ήταν να χτυπάω λαμαρίνες για να τους δίνω ένα συγκεκριμένο σχήμα. Γυρνούσα, λοιπόν, κάθε βράδυ στο σπίτι μου με πονοκέφαλο κι έπαιρνα παυσίπονα για να μπορέσω να κοιμηθώ. Αλλά ακόμη και αυτή τη δουλειά την έβρισκα δημιουργική. Αυτή που δεν μου ταίριαζε καθόλου ήταν όταν δούλευα στα φορτηγά κι έπρεπε να ξεφορτώνω τα εμπορεύματα. Εκεί ουσιαστικά το μόνο που κάνεις ήταν να καταπονείς τη μέση σου για να βγει το μεροκάματο.

Θα μπορούσες να αφήσεις την υποκριτική και να γυρίσεις στην παλιά σου δουλειά;

Αυτό που θα μπορούσα σίγουρα να κάνω είναι να πάω στη Γαύδο και να ζήσω με μια κατσαρόλα κι ένα γκαζάκι. Μπορώ να ζήσω μόνος μου στη μέση του πουθενά. Μόνο όταν είσαι στη φύση καταλαβαίνεις ποια είναι η αξία της ζωής. Με τη φύση γειώνομαι. Ερχομαι πιο κοντά σε εμένα. Νιώθω ελεύθερος και όταν νιώθω ελεύθερος είμαι ευτυχισμένος.

Δεν σε απασχολούν τα υλικά αγαθά;

Δεν γεμίζει με τα χρήματα η ψυχή σου. Δεν φοβάμαι να ζω με λίγα. Εχω δει πολλές φορές μέχρι τώρα τον τραπεζικό μου λογαριασμό να γράφει… μηδέν! Αλλά είμαι ένας άνθρωπος που ξαναγεννιέται μέσα από τις στάχτες του. Δεν με ρίχνουν οι δυσκολίες. Ισα ίσα που με κάνουν και πιο δυνατό. Το μηδέν είναι για εμένα κινητήριος δύναμη για να φτάσω στο δέκα.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που έφτασες στο μηδέν;

Πριν από τρία τέσσερα χρόνια, το μαγαζί που είχα φτιάξει στο κέντρο της Αθήνας ουσιαστικά χρεοκόπησε. Είχα φτάσει να χρωστάω 80.000 ευρώ. Επρεπε, λοιπόν, να το πουλήσω για να ξεχρεώσω. Θυμάμαι, κοιτούσα τον εαυτό μου στον καθρέφτη του μπαρ που είχα και σκεφτόμουν: «Αυτό το μπάνιο, αυτό το μαγαζί, τα έχεις φτιάξεις εσύ. Πώς θα τα δώσεις;». Μέχρι που έγινε ένα κλικ μέσα μου και είπα: «Είναι όλα νούμερα. Δεν πρέπει να δένεσαι με τα άψυχα αντικείμενα». Πούλησα, λοιπόν, το μπαρ, το αυτοκίνητο και τη μηχανή που είχα προκειμένου να βγω όσο πιο αλώβητος γινόταν. Και αφού πέρασα κι αυτό, μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι δεν φοβάμαι τίποτα.

Παρόλο που είχες κάνει ένα δυνατό ξεκίνημα με τη σειρά «Το αμάρτημα της μητρός μου», αποφάσισες να αποσυρθείς. Πιστεύεις ότι έκανες λάθος;

Αυτή η σειρά ήταν και ο λόγος που χρεοκόπησα. Διότι δούλεψα και δεν πληρώθηκα. Εχασα 17.000 ευρώ. Από εκεί και πέρα, με πήρε η κάτω βόλτα. Διότι επένδυσα όλες τις οικονομίες μου για να φτιάξω το μαγαζί και ήλπιζα να πληρωθώ για να μπορώ να τακτοποιήσω και τις υπόλοιπες υποχρεώσεις μου. Τελικά η εταιρεία παραγωγής χρεοκόπησε και δεν πήρα τίποτα. Αυτό για εμένα ήταν πολύ σοβαρός λόγος, παρόλο που μου γίνονταν προτάσεις, να μην θέλω να κάνω τίποτα. Διότι με την οικονομική κρίση η τηλεόραση πέρασε μια φάση που περίμεναν από εσένα να δουλεύεις τσάμπα. Απογοητεύτηκα. Αγαπώ πολύ τη δουλειά μου, αλλά θέλω να αμείβομαι. Δεν έγινα ηθοποιός για να κάνω εξώφυλλα και να δίνω συνεντεύξεις.

Εχεις δεχτεί ποτέ σεξουαλική παρενόχληση;

Οχι, πιστεύω ότι αυτά τα δέχονται όσοι δίνουν δικαιώματα.

Είσαι σε σχέση αυτή την περίοδο;

Οχι, είμαι ελεύθερος κι ωραίος. Δεν με δίνει όπου κι όπου η μάνα μου.

Πόσο καιρό είσαι μόνος σου;

Εχω να κάνω σχέση πέντε χρόνια.

Τα περιοδικά σού είχαν χρεώσει σχέση με τη Νατάσα Καλογρίδη, τη Νίνα Λοτσάρη και την Κατερίνα Ευαγγελινού.

Η μόνη σχέση που ισχύει είναι με την Κατερίνα Ευαγγελινού, με την οποία ήμασταν μαζί δύο χρόνια.

Εχει φτάσει ποτέ κάποια σχέση σου κοντά στον γάμο;

Οταν ήμουν 21 ετών, ήμουν έτοιμος να παντρευτώ. Δεν έκανα πρόταση γάμου, αλλά το σκεφτόμουν. Ε, αφού δεν έγινε τότε, νομίζω θα αργήσει (γελάει).

Εχεις βγει ποτέ με θαυμάστρια που γνώρισες μέσα από τα social media;

Οχι, δεν έχει τύχει.

Ποιο είναι το πιο ωραίο κομπλιμέντο που σου έχουν κάνει;

Εχω δεχτεί μήνυμα στο Instagram που έγραφε: «Γεια σου, Νίκο, άρχοντα, πάρε μας τα υπάρχοντα».

Τι στοιχεία θα πρέπει να διαθέτει η γυναίκα που θα σε κάνει να θέλεις να μοιραστείς τη ζωή σου μαζί της;

Επειδή μεγάλωσα σε χωριό, θέλω η γυναίκα που θα είναι στο πλευρό μου να σέβεται τον άντρα της, να τον εκτιμάει, να είναι δουλευταρού, δραστήρια και νοικοκυρά. Να είναι πιστή και να ξέρει πώς να κρατάει την ισορροπία στη σχέση. Παλιά, οι άντρες ήταν άντρες και οι γυναίκες γυναίκες. Τώρα έχουν χαθεί όλα αυτά. Οι άντρες έχουν χάσει τον ρόλο τους και έχουμε γίνει, όπως λένε και στην Κρήτη, σκορποχώρι.

Ποιο γυναικείο ελάττωμα δεν αντέχεις;

Τη γυναικεία ανασφάλεια. Δεν μου αρέσουν οι γυναίκες που πειράζουν το πρόσωπο, το στήθος, τα οπίσθια, τα χείλη τους και δεν καταλαβαίνουν ότι είναι όμορφες έτσι όπως είναι και ότι με αυτά που κάνουν χάνουν τη γοητεία τους. Εμένα μου αρέσουν οι γυναίκες που είναι αυθεντικές.

Θα μπορούσες να συγχωρέσεις την απιστία;

Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να κλείσω απλώς την πόρτα φεύγοντας ή αν θα την έσπαγα και θα την έπαιρνα μαζί μου (γελάει). Ευτυχώς, μέχρι τώρα δεν μου έχει συμβεί για να ξέρω πώς θα αντιδρούσα.

Πόσα χρόνια έχεις να ερωτευτείς δυνατά;

Εχω έξι χρόνια να ερωτευτώ δυνατά. Αυτό που βλέπεις την άλλη και την ερωτεύεσαι με την πρώτη ματιά. Υπάρχουν στιγμές που μου λείπει μια σύντροφος, αλλά έτσι όπως είναι τώρα η ζωή μου, που είμαι μέσα σε ένα αεροπλάνο, θα την είχα ταλαιπωρήσει.

Δημοσιεύθηκε στο τηλεοπτικό περιοδικό «Page 2» μαζί με τη «Νέα Σελίδα», την Κυριακή 11/11