Επαρχιωτισμός της Αθήνας εναντίον εξωστρέφειας των ακριτών



11 Φεβρουαρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 4:48 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 4:48 μμ


Η δύναμη επανεκκίνησης της πραγματικής οικονομίας δεν μπορεί να είναι άλλη από την ελληνική περιφέρεια. Η αγροτική παραγωγή σε Ηπειρο, Μακεδονία και Θράκη, ο τουρισμός στα νησιά κυρίως του Ανατολικού Αιγαίου, το διασυνοριακό εμπόριο, η βιομηχανική παραγωγή χαμηλού κόστους είναι μερικοί τομείς προνομιακής ανάπτυξης της περιφέρειας που, αν προσεχθούν, μπορούν να επιστρέψουν πολλαπλάσια οφέλη στην εθνική οικονομία και ανάπτυξη. Η λογική αυτή, που έρχεται συνήθως σε ευθεία αντίθεση με τον διαχρονικό και στρεβλό αθηνοκεντρικό σχεδιασμό των κυβερνήσεων, αποτελεί παράλληλα την πιο σίγουρη εγγύηση για μια ισόρροπη ανάπτυξη αλλά και για την εθνική άμυνα και ασφάλεια της χώρας.

ΤΟΥ ΔΡ. ΕΥΡΙΠΙΔΗ ΣΤ. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗ*

Η πραγματική περιφερειακή ανάπτυξη γεννά θέσεις εργασίας συχνά υψηλής εξειδίκευσης, συγκρατώντας στην ακριτική Ελλάδα ένα ποιοτικό επιστημονικό και εργασιακό δυναμικό. Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο, η δημογραφική, δηλαδή, θωράκιση των ακριτικών περιοχών. Δυστυχώς όμως τα τελευταία χρόνια, όχι μόνο λόγω της κρίσης, αλλά και λόγω άστοχων κυβερνητικών αποφάσεων, διαμορφώθηκε μια δυσάρεστη αλλά και επικίνδυνη κατάσταση ιδιαίτερα στη Θράκη, που, ως γνωστόν, έχει και την ιδιαιτερότητα της σύνθεσης του πληθυσμού της. Συγκεκριμένα:

Η κυβέρνηση το 2016 κατήργησε πλήρως τα αναπτυξιακά κίνητρα που, με διαφορετικές μορφές, ίσχυαν στην περιοχή αδιάκοπα από το 1974, με διακομματικές αποφάσεις που βασίζονταν σε μελέτη της Ακαδημίας Αθηνών. Παράλληλα, το κράτος οφείλει από το 2010 πάνω από 300 εκατ. ευρώ ισολογισμένα χρήματα στις επιχειρήσεις για την επιδότηση εργασίας 12%. Αυτή είναι και μια από τις αιτίες που πολλές εταιρείες έκλεισαν ή μετακόμισαν στα Βαλκάνια, εκτινάσσοντας την ανεργία πάνω από 30%.

Με την ίδρυση τέταρτης Νομικής που εξαγγέλθηκε από τον υπουργό Παιδείας, κ. Γαβρόγλου, τη μείωση χρηματοδότησης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου από 18 εκατ. ευρώ το 2008 σε μόλις 5,6 εκατ. ευρώ σήμερα αλλά και τη συρρίκνωση του αριθμού φοιτητών και διδασκόντων το ΔΠΘ κατρακυλά από 3ο σε 8ο πανεπιστήμιο της Ελλάδας και έτσι υπονομεύεται η σοβαρότερη εθνική επένδυση που έκανε η ελληνική πολιτεία στην ακριτική περιοχή από το 1974 μέχρι σήμερα. Αυτό έχει τραγικές επιπτώσεις στην πνευματική θωράκιση της περιοχής, στην εκπαιδευτική ποιότητα του Ιδρύματος, στην τοπική οικονομία, κυρίως όμως στη δημογραφική απογύμνωση της Θράκης.

Η αποβιομηχάνιση της Θράκης και η παρακμή του πανεπιστημίου, συνδυασμένες με την εξοντωτική υπερφορολόγηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και την εξάντληση του πρωτογενούς τομέα λόγω κόστους παραγωγής (γραφειοκρατία, φορολόγηση, πολυδιάσπαση του κλήρου κ.λπ.), οδηγούν στη φυγή των παραγωγικών δυνάμεων.

Η Θράκη και γενικότερα η περιφέρεια ξαναγίνεται, δυστυχώς, κοινωνία δημοσίων υπαλλήλων. Την ώρα, μάλιστα, που οι μουσουλμάνοι διαπρέπουν στα ελεύθερα επαγγέλματα, έχοντας πρόσβαση στο φθηνό χρήμα και τη στήριξη της Τουρκίας. Παράλληλα, ανατρέπεται ραγδαία η πληθυσμιακή ισορροπία μεταξύ χριστιανών και μουσουλμάνων, με τραγικές επιπτώσεις στην πολιτική, οικονομική και πολιτιστική ισορροπία. Αυτό γεννά ορέξεις στον περιφερειακό εθνικισμό και στον νεοοθωμανικό αναθεωρητισμό, ο οποίος δεν διστάζει πλέον δημόσια να μιλά για «σύνορα της καρδιάς», «εκσυγχρονισμό της Συνθήκης της Λωζάννης» και «συνδιοίκηση στη Θράκη».

Ελπίζω, εύχομαι και αδιάκοπα παλεύω να ανατρέψω τη νωχελικότητα και την αδιαφορία του εθνικού κέντρου, που, δυστυχώς, συχνά τελευταία ασκεί εξωτερική πολιτική για εσωτερική κατανάλωση, επιδεικνύοντας επικίνδυνη άγνοια, όχι μόνο της Ιστορίας, αλλά και του τρόπου άσκησης μιας πραγματικά εθνικής και αναπτυξιακής πολιτικής που θα έχει ορίζοντα, όχι τις επόμενες εκλογές, αλλά τις επόμενες γενιές.

* Επίκουρος Καθηγητής Νομικής του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, πρώην Υπουργός και Βουλευτής Ροδόπης

Δημοσιεύτηκε στα «Ιδεογράμματα» της Νέας Σελίδας την Kυριακή 10/02/2019