Κατοικία για τους πολλούς, προνοιακό κράτος για όλους



4 Μαρτίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 5:49 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 5:49 μμ


Είναι η πρώτη φορά που κυβέρνηση στην Ελλάδα εφαρμόζει σε τόσο μεγάλη έκταση πολιτική για τη στέγη σε δύο κατευθύνσεις, επιδοτώντας τόσο το ενοίκιο όσο και το κόκκινο δάνειο. Είναι αυτό που χρειάζεται η χώρα, γιατί η κρίση έφερε στην επιφάνεια τις τεράστιες στρεβλώσεις που υπήρχαν. Μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν κυρίαρχη αντίληψη ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει στεγαστικό πρόβλημα και αυτό συνέτεινε στο να βρεθεί η χώρα εντελώς απροετοίμαστη με οδυνηρές συνέπειες για την πλειονότητα της κοινωνίας, όπως εξώσεις, κόκκινα δάνεια, αστεγία.

Tης Θεανώς Φωτίου*

Επρεπε να σκύψουμε με συστηματικότητα στη νέα δυσμενή πραγματικότητα, η οποία επιμελώς κρυβόταν κάτω από το χαλί για να δικαιολογηθεί η ανυπαρξία στεγαστικής πολιτικής όλες τις προηγούμενες δεκαετίες με άλλοθι το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης. Η επιδότηση στέγης είναι η πρώτη πράξη μιας μεγάλης στεγαστικής πολιτικής, την οποία εφαρμόζουμε στο πλαίσιο του εθνικού σχεδίου για την κοινωνικά προσιτή κατοικία. Γνωρίζουμε τα προβλήματα που έχουν σωρευτεί, παρακολουθούμε με μεγάλη προσοχή τις αλλαγές που δημιουργούν στα μεγάλα αστικά κέντρα οι νεόφερτες πολυεθνικές πλατφόρμες βραχείας μίσθωσης ακινήτων, λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη τα νέα δεδομένα στην αγορά ακινήτων.

Η επιδότηση στέγης ήταν από τα πιο δύσκολα σημεία της διαπραγμάτευσης, διότι το ΔΝΤ, όπως και ο κ. Μητσοτάκης, ήθελε η επιδότηση να αφορά μόνο στην ακραία φτώχεια, δηλαδή σε αυτούς που παίρνουν το ΚΕΑ. Εμείς λέμε ότι η πρόνοια, όπως σε όλα τα πολιτισμένα κράτη του κόσμου, αφορά σε όλους τους πολίτες, δηλαδή και στα μεσαία στρώματα. Δώσαμε τεράστια μάχη και αυτό είναι το σημαντικότερο, ότι εμείς καταφέραμε να πάρουν το επίδομα και τα μεσαία στρώματα, γιατί εδώ είναι η μεγάλη μας ιδεολογική διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία και τον νεοφιλελευθερισμό. Αυτοί θέλουν την πρόνοια μόνο για την ακραία φτώχεια.

Καταφέραμε στη διαπραγμάτευση το παιδί να υπολογίζεται ως ενήλικας για το ποσό της επιδότησης. Θα ωφεληθούν 260.000 νοικοκυριά, που σημαίνει 667.000 άτομα, με αυτά τα 300 εκατ. ευρώ. Από το σύνολο αυτών των νοικοκυριών, τα 133.000 είναι νοικοκυριά με παιδιά. Καταφέραμε επίσης με στοχευμένες επιλογές από το σύνολο των ωφελούμενων οι 502.000 να ανήκουν στις ηλικίες έως 44 ετών, να είναι, δηλαδή, οι ηλικίες που χτυπήθηκαν δυσανάλογα από την κρίση. Τα ΜΜΕ, βέβαια, ξέχασαν ότι δεν δίνουμε μόνο επιδότηση ενοικίου, αλλά και επιδότηση κόκκινου δανείου πρώτης κατοικίας, άρα δίνουμε συνολικά 500 εκατ. ευρώ, χωρίς παράλληλα να κόψουμε τις συντάξεις, που ήταν ακριβώς αυτό στο οποίο ο κ. Μητσοτάκης είχε επενδύσει, όπως και όλα τα Μέσα που τον υποστηρίζουν. Χωρίς να κόψουμε τις συντάξεις σήμερα υλοποιούμε ένα μέτρο 500 εκατ. ευρώ, ενώ οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη ήταν για 300 εκατ. ευρώ.

Η πρόνοια για τη νεοφιλελεύθερη άποψη αλλά και για την άποψη των προηγούμενων κυβερνήσεων ήταν κάτι σαν φιλανθρωπία. Δηλαδή, αφορούσε στους πολύ φτωχούς και εξαθλιωμένους ανθρώπους ή ευάλωτους και στη λογική ότι δίνεις λίγα λεφτά όταν έχεις ανάπτυξη και ευμάρεια. Ετσι λειτουργούσαν όλα τα προηγούμενα χρόνια, αυτό διεκδικούν και σήμερα. Ενα κράτος που όταν ευημερεί δίνει και κάτι ψίχουλα στους φτωχούς. Εμείς έχουμε άλλη άποψη, ότι το κράτος πρέπει να νοιάζεται για όλους. Πιστεύουμε ότι η πρόνοια είναι για όλο τον λαό, για όλα τα στρώματα και, βεβαίως, για τα μεσαία στρώματα. Η επιδότηση ενοικίου είναι για τα μεσαία στρώματα.

Μετατρέψαμε αυτό το «φιλάνθρωπο» κράτος με τις πελατειακές σχέσεις και τη διαφθορά, που έδινε 200 επιδόματα από 120 διαφορετικές πηγές, σε ένα ψηφιακό κράτος αξιοπρέπειας για όλη την κοινωνία, αλλάζοντας ταυτόχρονα και το προνοιακό μοντέλο. Γιατί σήμερα η ψηφιακή οργάνωση της πρόνοιας μας επιτρέπει κάθε μέρα να ελέγχουμε σε κάθε σημείο της Ελλάδας τις δαπάνες μας και τους ωφελούμενους που έχουμε. Επιτρέπει στους πολίτες να διεκπεραιώνουν άμεσα τα αιτήματά τους και να αποκτούν βήμα βήμα την τρωθείσα τους εμπιστοσύνη στο Δημόσιο και τις υπηρεσίες. Αντίθετα από τη νεοφιλελεύθερη άποψη που θεωρεί ότι οι δαπάνες για την πρόνοια γίνονται μόνο σε εποχές ευμάρειας, εμείς πιστεύουμε ότι είναι αναπτυξιακές. Εχουν δημοσιονομικό πολλαπλασιαστή, δηλαδή κάθε ευρώ που δίνεται στην πρόνοια επιστρέφει στο ΑΕΠ από 1,03 έως 1,6 ευρώ. Γι’ αυτό αυξήσαμε τις δαπάνες από 780 εκατ. ευρώ, που τις παραλάβαμε το 2015, σε 3,3 δισ. ευρώ το 2019, μέσα σε μια οικονομικά επώδυνη τετραετία.

Η πρόνοια δεν αφορά πλέον μόνο στα φτωχά στρώματα, αλλά και στα μεσαία. Είναι εντυπωσιακά τα στατιστικά στοιχεία που έχουμε, ο αριθμός των ωφελούμενων, οι οικογένειες, η σύστασή τους, τα παιδιά, οι ηλικίες, τα εισοδήματα, οι άνεργοι και οι μορφωμένοι που ωφελούνται κάθε μέρα. Πριν από εμάς κανείς δεν ήξερε στην Ελλάδα ποιοι έπαιρναν τι και πόσα συνολικά.

* Αναπληρώτρια Υπουργός Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης

Δημοσιεύτηκε στα «Ιδεογράμματα» της Νέας Σελίδας την Kυριακή 3/03/2019