Το σχέδιο ανάταξης του πρωτογενούς τομέα



12 Μαρτίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 3:33 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 3:33 μμ


Χωρίς αμφιβολία το τρίτο μνημόνιο Τσίπρα – Καμμένου στιγμάτισε τον πρωτογενή τομέα της χώρας μας με ένα βαθύ, υφεσιακό αποτύπωμα.

ΤΗΣ ΦΩΤΕΙΝΗΣ ΑΡΑΜΠΑΤΖΗ*

Η υπέρμετρη φορολόγηση από το 13% στο 22%-45%, η σύνδεση των ασφαλιστικών εισφορών με το εισόδημα και ο εντέλει τριπλασιασμός τους, η φορολόγηση για πρώτη φορά των κοινοτικών επιδοτήσεων, η αύξηση της προκαταβολής φόρου στο 100%, η περίπου δίχρονη αύξηση του ΦΠΑ στα αγροεφόδια από το 13 στο 24% και η κατάργηση της επιστροφής του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στο αγροτικό πετρέλαιο -στη μόνη χώρα της ΕΕ- χωρίς επιδότηση κόστους ενέργειας και χωρίς να αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση οδήγησαν στην πτώση του αγροτικού εισοδήματος κατά 5,1%, σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Eurostat, τη στιγμή που το ευρωπαϊκό εισόδημα αυξάνει κατά 8,3%, στην αποθάρρυνση από την περισσότερη παραγωγή, αφού αναζητείται το optimum φορολογικά εισόδημα, στη συνεπακόλουθη «μαύρη διακίνηση» αλλά και στον κίνδυνο εγκατάλειψης της υπαίθρου.

Επιπρόσθετα, το αναπτυξιακό «χειρόφρενο» στα πολύτιμα 6,1 δισ. του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ) 2014-2020, τα οποία αντιμετωπίζονται με βραδεία, ρουσφετολογική, αντιαναπτυξιακή και προβληματική απορρόφηση, στερεί πολύτιμους πόρους από την πραγματική οικονομία και τις ζητούμενες αγροτικές επενδύσεις, όπως και η μηδενική αξιοποίηση του πολύτιμου πακέτου Γιούνκερ για τον αγροδιατροφικό τομέα.

Ταυτόχρονα, η διαπραγματευτική «αφωνία» της κυβέρνησης σε σχέση με τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις για τη νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) 2021-2027 και η διαχειριστική ανεπάρκεια σε σχέση με τις βοσκήσιμες γαίες, τους δασικούς χάρτες και τον ορισμό των μειονεκτικών περιοχών είναι πλήγματα που επιβαρύνουν τη μεταμνημονιακή εποχή.

Η Νέα Δημοκρατία, ωστόσο, είναι αποφασισμένη με γνώση και προσπάθεια να ανατάξει τον πρωτογενή τομέα, μεταβαίνοντας σε μια ουσιαστική και όχι κατ’ επίφαση μεταμνημονιακή εποχή. Με πολιτικές που έχουν περιγραφεί από τον πρόεδρό μας, Κυριάκο Μητσοτάκη, και φυσικά επικαιροποιούνται συνεχώς όπως:

* Η μείωση του συντελεστή φορολόγησης από το 22% στο 9% για εισόδημα από το όριο του αφορολόγητου μέχρι τα 10.000 ευρώ και 1.000 ευρώ αφορολόγητο για κάθε παιδί.
* Η μείωση του φόρου εισοδήματος των επιχειρήσεων από το 29% στο 20%.
* Ο εξορθολογισμός των ασφαλιστικών εισφορών με αναπτυξιακά κριτήρια.
* Τα γενναία φορολογικά κίνητρα για το χτίσιμο συλλογικοτήτων από το 13% στο 10%.
* Η βέλτιστη και τάχιστη αξιοποίηση του κοινοτικού κεκτημένου (Πυλώνας Ι & ΙΙ) και των χρηματοδοτικών εργαλείων.

Ταυτόχρονα, μελετούμε πολύ σοβαρά το θέμα της επιστροφής του ΕΦΚ στο πετρέλαιο. Μέλημά μας είναι και η στρατηγική ενίσχυση της κτηνοτροφίας, ενός κλάδου δυνητικά δυναμικού που δυστυχώς αφανίζεται εξαιτίας και της μεγάλης πτώσης των τιμών στο γάλα τα τελευταία δύο χρόνια.

Στη Νέα Δημοκρατία είμαστε απόλυτοι. Πάταξη της μάστιγας των ελληνοποιήσεων χωρίς δεύτερη κουβέντα. Εχουμε ανακοινώσει «σχέδιο σωτηρίας» επτά σημείων, που συνοψίζεται σε ένα αποτελεσματικό, αυστηρό και δίκαιο σύστημα ολιστικού ελέγχου από τον στάβλο μέχρι το ράφι, με κυριότερα τη χρήση των εισφορών των κτηνοτρόφων – τυροκόμων προς τον Ελληνικό Γεωργικό Οργανισμό (ΕΛΓΟ) αποκλειστικά για ελέγχους αλλά και την αφαίρεση αδείας Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης (ΠΟΠ) όσων μεταποιητών υποτροπιάσουν ελληνοποιώντας προϊόντα.

Η προτεραιότητά μας στις υγιείς συλλογικότητες σημαίνει και αξιοποίηση βέλτιστων πρακτικών άλλων χωρών. Η Ισπανία έχει αναπτύξει σε τέτοιο βαθμό τις εν λόγω οργανώσεις με αποτέλεσμα να διεκδικεί 290 εκατ. ευρώ για τα επιχειρησιακά τους σχέδια, όταν η Ελλάδα διεκδικεί μόλις 12 εκατ. ευρώ. Κι ας είμαστε τρίτη χώρα στην ΕΕ στην παραγωγή ροδάκινου, νεκταρινιού και τομάτας, δεύτερη χώρα στην παραγωγή ακτινίδιου κ.λπ.

Η μείωση του κόστους παραγωγής και η αύξηση της στρεμματικής απόδοσης δεν νοούνται αποκομμένες από τα κονδύλια της ευφυούς γεωργίας. Θυμίζω απλώς ότι ως ΝΔ εξασφαλίσαμε 292 εκατ. ευρώ για τα σχετικά Προγράμματα Γνώσης και Καινοτομίας. Από την άλλη, η Ισπανία και η Ιταλία «τρέχουν» στον τομέα της δενδροκαλλιέργειας. Χωρίς τη χρήση των νέων τεχνολογιών -εξοικονόμηση μέσω drones των βασικών συντελεστών παραγωγής όπως άρδευση και λίπανση-, τη συνεργασία με τα ερευνητικά ινστιτούτα και τη διάχυση της ακαδημαϊκής γνώσης στην πράξη δεν μπορούμε να πάμε μπροστά.

Δεν πάμε μπροστά επίσης χωρίς την επικαιροποίηση του απαρχαιωμένου κανονισμού του Οργανισμού Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΕΛΓΑ), όταν, μάλιστα, οι παραγωγοί μας μετρούν ανεπανόρθωτες πληγές στο εισόδημά τους εξαιτίας των ασυνήθιστων και σφοδρότατων καιρικών φαινομένων. Ο επαναπροσδιορισμός των ασφαλίσιμων κινδύνων στα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής και η εκπόνηση αναλογιστικών μελετών (π.χ., καρπόπτωση, ακαρπία), ο εξορθολογισμός των ασφαλίστρων με βάση τη συχνότητα και την επικινδυνότητα κάθε περιοχής, η δυνατότητα πρόσθετης ασφάλισης κινδύνων (επιδότηση ασφαλίστρου) με χρήση κοινοτικών πόρων και τη συνέργεια ιδιωτικών φορέων, καθώς και η χρήση όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων της ΕΕ αποτελούν οδηγό μας.

* Βουλευτής Σερρών της ΝΔ και Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

Δημοσιεύτηκε στα «Ιδεογράμματα» της Νέας Σελίδας το Σάββατο 9/03/2019