New Year’s Revolution: Επανάσταση στα «πρέπει»

13

Το 2018 θα σε βρει αλλιώς. Οι κακίες και τα υστερικά ξεσπάσματα του 2017 θα «εξατμιστούν» σαν σταγόνες ιδρώτα έπειτα από γρήγορο τζόκινγκ και φέτος δεν θα πάθεις παραλήρημα φωνάζοντας «μπουρλότο» σε φίλους και συγγενείς!

Της Δήμητρας Μποφυλάτου [email protected]

Η οικογένεια είναι συγκεντρωμένη γύρω από το γιορτινό τραπέζι. Ολοι φοράνε τα καλά τους, τα χαμόγελα «αστράφτουν» σαν Tahitian μαργαριτάρια. Απολαμβάνουν το δείπνο τους κι ένα μακρόσυρτο γέλιο απλώνεται σαν γάργαρο νερό στον χώρο. Αν στην περίπτωσή σου όλα τα παραπάνω ακούγονται κινέζικα κι οι συγκεντρώσεις των γιορτών κυλούν αργόσυρτα σαν ταινία του Αγγελόπουλου, υπάρχει τρόπος να «αποδράσεις» νοητικά, ενώ το σώμα και το πνεύμα σου είναι εκεί, στο τραπέζι της θείας Αμφιτρίτης. Αρχίζεις να μετράς γουρουνάκια αντί για προβατάκια, τρως όλο σου το φαγητό βγάζοντας μουγκρητά ικανοποίησης και για επιδόρπιο κάνεις μια μίνι απόδραση στο WC όπου κάνεις meditation μέχρι να τελειώσει το μαρτύριο. Υπάρχει, βέβαια, και μια καλύτερη λύση για τους πιο μποέμ τύπους. Αν η οικονομική κρίση δεν σ’ έχει πλήξει, μπορείς κάλλιστα -έστω και του χρόνου- να αποδράσεις ψυχή τε και σώματι στον Αγιο Μαυρίκιο και να γυρίσεις πίσω με χαβανέζικο πουκάμισο, βαθύ τροπικό μαύρισμα και ανανεωμένη διάθεση.

Οι γιορτές της συμφοράς

Υπάρχουν και καλά νέα: δεν είσαι η μοναδική που με την ιδέα των οικογενειακών συγκεντρώσεων και των απρόσωπων καλεσμάτων αγχώνεσαι και βγάζεις καντήλες από το στρες! Σύμφωνα με έρευνα του Εθνικού Ινστιτούτου Ψυχικής Υγείας των ΗΠΑ, τουλάχιστον 15% περισσότεροι άνθρωποι θα ζητήσουν φέτος τη βοήθεια ειδικού για να ξεπεράσουν το άγχος των γιορτών. Υπάρχει όμως τρόπος να τη βγάλεις «καθαρή» – φτάνει ν’ ακολουθήσεις μερικά απλά βήματα!

Δείξε μου τους φίλους σου…

Κάνε ρεβεγιόν με ανθρώπους που μπορείς να παρομοιάσεις με γαλλική σαμπάνια: εκκεντρικούς, με ποιότητα, που σου προκαλούν μια εύθυμη ζαλάδα και όχι μ’ εκείνους που θα παρομοίαζες με ρετσίνα Μαλαματίνα – κοινώς, η παρέα μαζί τους σου αφήνει δυσάρεστο τελείωμα στον ουρανίσκο και απίστευτη υπνηλία.

Η γαστρονομία μάς φέρνει πιο κοντά

Αν δεν τρελαίνεσαι για τη σύσταση της παρέας και φοβάσαι ότι η βραδιά θα είναι πιο βαρετή κι από σεμινάριο μηχανολογίας, προτίμησε την επιλογή του δείπνου αντί γι’ αυτή του πάρτι. Μπορεί να σου φαίνεται περίεργο, αλλά είναι πολύ πιο ασφαλής επιλογή, γιατί το τραπέζι είναι το μόνο μέρος όπου η ανία δεν εμφανίζεται από την πρώτη στιγμή.

To savoir faire του ρεβεγιόν

Αν θέλεις να διοργανώσεις ρεβεγιόν στο σπίτι σου, αλλά δεν έχεις χρήματα και όρεξη για όλες τις απαραίτητες προετοιμασίες, είναι προτιμότερο να περιορίσεις τη λίστα των καλεσμένων ή να προτιμήσεις τον ρόλο του καλεσμένου αντί του οικοδεσπότη. Ο Γάλλος γαστρονόμος Jean-Anthelme Brillat-Savarin έχει πει: «Αυτός που υποδέχεται φίλους και δεν προσέχει το φαγητό που τους προσφέρει δεν είναι άξιος να έχει φίλους». Κι όση υπερβολή κι αν εμπεριέχει ίσως η συγκεκριμένη ρήση, το σίγουρο είναι ότι όταν προσκαλείς κόσμο στο σπίτι σου είσαι υπεύθυνη για το πώς θα περάσει. Ο καλός οικοδεσπότης κάνει τα πάντα για να είναι ο καλεσμένος του ευχαριστημένος. Ο κακός παραγγέλνει σουβλάκια ακόμη και τη βραδιά του ρεβεγιόν!

Πες «ναι» στα μεγάλα «όχι»

Αν δεν κατεβαίνεις για δήμαρχος, ήρθε η ώρα να σταματήσεις να υπόσχεσαι ότι θα παραστείς σε όλες τις προσκλήσεις που σου γίνονται. Πήγαινε όπου έχεις τεράστια υποχρέωση να το κάνεις και κυρίως εκεί που ξέρεις ότι θα το ευχαριστηθείς. Ξέκλεψε χρόνο για να περάσεις και μόνη σου καλά, κάνοντας πράγματα που σε ευχαριστούν: κάνε μανικιούρ, βγες για ψώνια, διάβασε ένα μυθιστόρημα, πήγαινε στο γυμναστήριο, κάνε γιόγκα και άφθονο σεξ με τον αγαπημένο σου!

Μεγάλες προσδοκίες

Υπάρχουν άνθρωποι που τις γιορτές αγχώνονται υπερβολικά κι αυτό γιατί θέλουν να δημιουργήσουν το τέλειο ρεβεγιόν ή το ιδανικό σκηνικό, που δεν έχει όμως σχέση με τη ζωή τους τις υπόλοιπες 364 ήμερες του χρόνου. Αφησε τον χρόνο να κυλήσει γλυκά, γιατί τα αυθόρμητα πράγματα είναι τελικά κι αυτά που θυμόμαστε κοιτώντας πίσω έπειτα από καιρό.

Κλάψε με μαύρο δάκρυ

Δεν σε προτρέπω φυσικά ν’ αρχίσεις να αυτομαστιγώνεσαι ούτε να γίνεις η Μάρθα Βούρτση των zeroes. Παρ’ όλα αυτά, οι γιορτές επιτρέπουν τη συγκίνηση, ακόμη και το χαζοδάκρυ την ώρα που βλέπεις μια ρομαντική κομεντί κάτω απ’ το στολισμένο δέντρο. Τώρα είναι η ιδανική εποχή να κλάψεις με την ψυχούλα σου για όσα δεν έκανες, για ανθρώπους που έφυγαν από δίπλα σου, για έρωτες που πέρασαν πριν καν στεγνώσουν τα σεντόνια σου απ’ τον ιδρώτα, πριν καν «εξατμιστεί» η σπίθα του πάθους. Να κλάψεις για να ξεφορτώσεις το συναίσθημα που έχει συσσωρευτεί όλη τη χρονιά μέσα σου. Κι ύστερα να γελάσεις και πάλι μέχρι δακρύων!…

Χαρούμενα Χριστούγεννα δίχως άγχος και μελαγχολία!

Γράφει η

ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΑΚΤΙΚΟΥ

Msc Κλινική Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος

Ενας από τους βασικούς λόγους της μελαγχολίας των γιορτών είναι η ύπαρξη μη ρεαλιστικών στόχων. Μοναξιά, πολλές δραστηριότητες, σπατάλη, κούραση και υπερβολή είναι μερικοί από τους λόγους της ανησυχίας που ίσως κάποιοι από εμάς νιώθουν. Αυτό το «υπερφωτισμένο, τέλειο» κλίμα των Χριστουγέννων μού προκαλεί μελαγχολία και άγχος, μα γιατί;

Ολοι χαίρονται. Ή, μάλλον, πρέπει να χαίρονται. Πρέπει να είναι ευτυχισμένοι και να χαμογελούν. Από την εποχή που ήμασταν παιδιά, έχουμε πολύ συγκεκριμένες προσδοκίες για το πώς πρέπει να είναι τα Χριστούγεννα. Στην τηλεόραση βλέπουμε συνήθως τις τέλειες εικόνες οικογένειας, φίλων, πάρτι και δώρων. Το πρόβλημα είναι ότι στη διάρκεια των γιορτών απολαμβάνουμε πάρα πολλά πράγματα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Οι υπερβολικές δραστηριότητες, ακόμη κι αν είναι διασκεδαστικές, περισσότερο μας κουράζουν παρά μας ικανοποιούν.

Τα Χριστούγεννα εκπέμπουν από μόνα τους χαρά, ρομαντισμό, χρώμα, αγκαλιές, γλυκά, δώρα, ζεστασιά. Για κάποιους ανθρώπους όμως, δυστυχώς, τα αντίθετα. Ας γίνουμε πιο ρεαλιστές. Ας βάλουμε πιο εφικτούς στόχους τα φετινά Χριστούγεννα. Ακόμη κι αν δεν πετύχαμε τους στόχους που είχαμε θέσει τη χρονιά που φεύγει, δεν πειράζει. Ας τους ξαναθέσουμε. Σίγουρα με ηρεμία και σταδιακή προσπάθεια θα τους πετύχουμε. Και αγάπη μπορούμε να πάρουμε και χαρά να δώσουμε και αγκαλιές να ανταλλάξουμε και λαμπιόνια να μας φωτίσουν. Αρκεί να το θελήσουμε και να το προσπαθήσουμε.

Ας κλέψουμε λίγη από την αισιοδοξία και την ομορφιά της ατμόσφαιρας των ημερών. Ας ξεγελάσουμε για λίγο τις αρνητικές μας σκέψεις κι ας έχουμε ανοιχτές τις αγκαλιές και τις καρδιές μας για το καλό. Και, σίγουρα, κάποια στιγμή τα «κακά» που μας κυνηγούν θα βαρεθούν και θα μας αφήσουν κι αυτά…