Η… Κολομβία, η «πέμπτη φάλαγγα» Καραμανλή και τα πυρά κατά Παυλόπουλου

2
Ï õðïõñãüò ÅèíéêÞò ¢ìõíáò ÅõÜããåëïò ÂåíéæÝëïò ìéëÜåé óå óõíÝíôåõîç ôýðïõ ìå èÝìá "Ðáñïõóßáóç ôïõ íïìïó÷åäßïõ ãéá ôçí ÕðçñåóéáêÞ ÅîÝëéîç êáé Éåñáñ÷ßá ôùí Óôåëå÷þí ôùí Åíüðëùí ÄõíÜìåùí - ÈÝìáôá Äéïßêçóçò ôùí Åíüðëùí ÄõíÜìåùí, Óôñáôïëïãßáò êáé ÓõíáöÝò ÄéáôÜîåéò", ôçí ÐÝìðôç 02 ÓåðôÝìâñç 2010.

Του Χρόνη Διαμαντόπουλου

Μπορεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος να έχει επιλέξει μονήρη πορεία, αμφισβητώντας συμβολικά την ηγεσία της Φώφης Γεννηματά και προσπαθώντας να επιβάλει σκληρή αντι-ΣΥΡΙΖΑ γραμμή και «φιλική» μετατόπιση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη, οι παρεμβάσεις του, ωστόσο, είναι πυκνές και εντάσσονται σε συγκεκριμένο σχεδιασμό.

Η «φιλοσοφία» του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ, που αρέσκεται εδώ και καιρό να αυτοπροσδιορίζεται ως «αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Σαμαρά», είναι συγκεκριμένη. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υποστεί βαριά ήττα στις επόμενες εκλογές, η Νέα Δημοκρατία να κερδίσει, αλλά, ει δυνατόν, χωρίς αυτοδυναμία, και αμέσως μετά να συγκροτηθεί ευρέος φάσματος κυβέρνηση με τη συμμετοχή και του νέου φορέα που θα προκύψει από τις διεργασίες στην Κεντροαριστερά.

Ο κ. Βενιζέλος έχει επιλέξει μια ακραία ρητορική -ενίοτε παρόμοια με εκείνη του αντιπροέδρου της ΝΔ Αδωνι Γεωργιάδη, τον θαυμασμό του για τις ικανότητες του οποίου παραδέχεται συχνά δημοσίως- και ταυτίζεται με τις προσεγγίσεις του Αντώνη Σαμαρά σε ό,τι αφορά στην οικονομία. Οταν, για παράδειγμα, η πλευρά Σαμαρά και ο κ. Γεωργιάδης μιλούν για «καθεστώς Μαδούρο», ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κάνει λόγο για… Κολομβία. Παράλληλα, εξαπολύει συχνές επιθέσεις έμμεσα στον Κώστα Καραμανλή (χαρακτηρίζοντας τους καραμανλικούς «πέμπτη φάλαγγα» της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ) και άμεσα -με τον ίδιο προφανή στόχο- στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο. Υπό την έννοια αυτή, ο στόχος του είναι διπλός: έμμεση ενίσχυση της ηγεσίας Μητσοτάκη και αποδόμηση της κυβέρνησης. Στο πλαίσιο αυτό ξετυλίγει τη στρατηγική του και για πρόσδεση της ΔΗΣΥ στο άρμα της ΝΔ, φιλοδοξώντας να έχει και ο ίδιος σημαίνοντα λόγο και ρόλο σε μια συμμαχική διακυβέρνηση που θα έχει τον χαρακτήρα «come back» στην περίοδο 2012-2014. Ως έναν βαθμό δείχνει να έχει κερδίσει αυτή τη μάχη, αφού η αρχική προσέγγιση της Φώφης Γεννηματά, περί «αβύσσου» που χωρίζει το ΠΑΣΟΚ από τη ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, έχει αντικατασταθεί από μια σύμπλευση σε αρκετά ζητήματα – εσχάτως δε και με απόλυτη ταύτιση στα θέματα της Δικαιοσύνης και των καταγγελιών Βαρουφάκη. Το τελευταίο διάστημα ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν μιλά με σαφήνεια για το πολιτικό του μέλλον. Ταυτίζεται όμως με απόψεις ή και διακινεί «πολιτική γραμμή». Συμπίπτει, για παράδειγμα, με τον αρθρογράφο του (άλλοτε) ΔΟΛ Γιάννη Πρετεντέρη σε αξιολογήσεις σε βάρος της κυβέρνησης. Μόλις πριν από μία εβδομάδα ο αρθρογράφος σχολίαζε: «Αρκεί να διαβάσει κανείς το τελευταίο βιβλίο του Βαρουφάκη (εκτενής παρουσίαση στο σημερινό “Βήμα”) για να φρίξει. Οι προετοιμασίες του ΣΥΡΙΖΑ για τη διακυβέρνηση και οι πρώτοι μήνες της διακυβέρνησης αυτής περιγράφονται περίπου με όρους συμμορίας και όχι πολιτικού κόμματος». Την ίδια μέρα, ο Ευάγγελος Βενιζέλος αναφέρεται στις «συνεχιζόμενες αποκαλύψεις Βαρουφάκη για το πώς μια ομάδα επικίνδυνων τυχοδιωκτών έπαιξε στα ζάρια την τύχη της χώρας, φλερτάροντας με την καταστροφή, όχι μόνο της οικονομίας, αλλά και του δημοκρατικού πολιτεύματος…».

Ενεργά παρών…

Πριν από δύο εβδομάδες σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής» και στο ερώτημα αν θα είναι υποψήφιος στις εκλογές απάντησε: «Θα είμαι ενεργά παρών όσο υπάρχουν κρίσιμες εθνικές περιστάσεις».

Ο ίδιος προτιμά να μιλά για τον τρόπο με τον οποίο οφείλει να πολιτεύεται (ή όχι) ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Προ μηνών, για παράδειγμα, έλεγε στη «Βραδυνή της Κυριακής»: «Εγώ δεν λέω ότι έχει στο μυαλό του ο κ. Τσίπρας ως πρώτη επιλογή ένα σενάριο επανάληψης των θεσμικών εκβιασμών και ατασθαλιών του 2015, αλλά θα έπρεπε να ξέρει ότι αν επιχειρήσει να πάει σε εκλογές υπό συνθήκες δήθεν ρήξης ή αν επιχειρήσει την επιλογή -η οποία θα είναι μια φάρσα πλέον- ενός δεύτερου δημοψηφίσματος, είναι αναπόφευκτο να υπάρξει “αντίσταση” θεσμική. Υπάρχει ευθύνη των πολιτειακών οργάνων που κατά το Σύνταγμα έχουν αρμοδιότητα τα θέματα αυτά».

Την 1η Ιουλίου, από το βήμα του συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, για άλλη μια φορά επεφύλαξε «υπερκομματικό» ρόλο για τον εαυτό του και έκλεισε το μάτι προς τη ΝΔ, λέγοντας μεταξύ άλλων: «Είμαστε έτοιμοι να συμπράξουμε σε αξιόπιστη κυβερνητική λύση που αποδέχεται την προγραμματική μας αντίληψη, δεν κρατάμε ίσες αποστάσεις. Χρειάζεται κυβέρνηση καθαρής στρατηγικής, βασισμένης στο μεταρρυθμιστικό πρότυπο που έχει ανάγκη η χώρα».

Και συμπλήρωνε σε «στιλ Γεωργιάδη»: «Ο ζόφος των εκβιασμών, της χειραγώγησης της Δικαιοσύνης, των συγκρουόμενων μηχανισμών του βαθέος κράτους, της σύγκρουσης των συμμοριών της διάχυτης βίας, του οργανωμένου εγκλήματος, τείνουν να μετατρέψουν τη χώρα σε Κολομβία με υπόκρουση δήθεν ριζοσπαστικών και εθνικολαϊκιστικών επιχειρημάτων».

Η σημαντικότερη όμως παρέμβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου με στόχο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ήταν αυτή που έγινε μέσω της συνέντευξης που έδωσε στην εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» στις 16 Ιουλίου. Ο κ. Βενιζέλος, αφού δήλωσε ότι «δημοψήφισμα για το Σύνταγμα, ακόμη και συμβουλευτικό, είναι αντισυνταγματικό», εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους προσκρούουν στο Σύνταγμα, τόνισε: «Επομένως αν ο κ. Τσίπρας επιμείνει σε αυτή την εξαγγελία, η αντιπολίτευση οφείλει να αντιδράσει αμφισβητώντας ευθέως την καταστρατήγηση του Συντάγματος. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει αρμοδιότητα να αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη»…

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 08 της εφημερίδας «Νέα Σελίδα», 30/07/2017