Οι αφίσες της περιοδείας του κάθε φορά είναι φτιαγμένες από ανθεκτικό υλικό. Τελειώνει η τεράστια βόλτα σε νησιά και ενδοχώρα και μένουν άθικτες, κρεμασμένες στις κολόνες μέχρι τον Νοέμβριο, που συνήθως αρχίζει τις εμφανίσεις του στον «Σταυρό του Νότου».
Της Χρύσας Φωτοπούλου
[email protected]
Μίλτος Πασχαλίδης, google, enter, καλοκαίρι 2019. Πειραιάς, Θεσσαλονίκη, Κομοτηνή, Εβρος, Χαλκίδα, Πύργος. Ταχύτατες ημέρες, η ίδια φωτογραφία μέσα στα χρόνια: δεξιόχειρας, η κιθάρα παντοτινή, μυωπικά γυαλιά, πάντα σίγουρος. Εχοντας αποκτήσει σταθερούς αισθητικούς αποδέκτες, έχει βρει έναν ακριβή τρόπο επικοινωνίας, μέσα από τον οποίο διαφαίνεται ο χαρακτήρας του. Η πρόθεση και η εστιασμένη σχέση του με τα κλασικά μεγέθη. Οταν τον άκουσα στα τραγούδια του «Χρονικού» και της «Θητείας» του Γιάννη Μαρκόπουλου τον βρήκα έξοχο.
«Στην τέχνη μου δεν βαριέμαι τίποτα»
Ξεκινώντας τη συνομιλία μαζί του, ρώτησα αν κάτι απ’ όλα αυτά, που κάνει διαρκώς, γίνεται μηχανικά. Αν βαριέται πού και πού. Βαλίτσες, δρόμοι, πλοία, αεροπλάνα, συναυλίες. Επί περίπου είκοσι πέντε χρόνια. «Στην τέχνη μου δεν βαριέμαι τίποτα. Αν βαριόμουν, απλά θα έκανα κάτι άλλο. Δεν χρειάζεται κανένα τρικ για να απολαμβάνω τις συναυλίες ή τις εμφανίσεις μου σε μουσικές σκηνές. Η μόνη στιγμή που κάπως δεν αντέχω είναι όταν κάνω soundcheck και την ίδια ώρα κάποιοι είναι με τα μαγιό τους στις θάλασσες», λέει στη «Νέα Σελίδα» ο Μίλτος Πασχαλίδης.
Πριν από λίγο καιρό έκλεισε τα πενήντα. Οι ιστορίες του εξακολουθούν να περισσεύουν, η κόρη του είναι πια δέκα χρόνων, ο ίδιος γράφει για πρώτη φορά διηγήματα. «Πλέον γράφω όταν γυρίζω σπίτι. Πάνε οι εποχές που γράφαμε σε ξενοδοχεία, πιτσιρικάδες που νομίζαμε ότι είχαμε μια άγρια ιδέα που έπρεπε πάση θυσία να καταγραφεί. Αυτό το διάστημα δουλεύω το καινούριο μου βιβλίο. Πρόκειται για μια συλλογή διηγημάτων. Με τη μικρή φόρμα καταπιάνομαι πρώτη φορά και βρίσκω ότι είναι αυστηρή όσο και απαιτητική», συμπληρώνει.
Στα ωραία των εμπειριών του συγκαταλέγεται σίγουρα η φιλία με τον Μάνο Ελευθερίου και τον Αλκη Αλκαίο. Αφηγείται σαν ακέραιος γιος συμβάντα από κοινές στιγμές με τους δύο αυτούς ποιητές. Τον Σεπτέμβριο μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα αφιερώνουν δύο συναυλίες στον Ελευθερίου στα νταμάρια του Βύρωνα και της Πετρούπολης. Οι στίχοι που του έδωσε ο Αλκαίος και που τους μελοποίησε υποδειγματικά εσωκλείουν ακόμη και τις εποχές που δεν ήρθαν ακόμη. «Ημουν φίλος τους και ο θάνατος και των δύο μετράει ως μεγάλη απώλεια για μένα. Είναι χρέος μου να επικοινωνώ το έργο τους στις νεότερες γενιές. Δύο άνθρωποι-σημεία αναφοράς στη ζωή μου. Μετά τον θάνατό τους πορεύομαι με μείον δύο σημεία αναφοράς».
«Η μόνη στιγμή που κάπως δεν αντέχω είναι όταν κάνω soundcheck και την ίδια ώρα κάποιοι είναι με τα μαγιό τους στις θάλασσες»
Οταν κάποτε ρωτήθηκε για τον Μίλτο Πασχαλίδη ο Θάνος Μικρούτσικος είπε «πρωτογενής φυσιογνωμία της γενιάς του. Απίστευτη αμεσότητα και το πέρασμά του στους ζέοντες νέους, μοναδικό». Προ πενταετίας, κάπου, κόσμος πολύς που περίμενε να ακούσει: ο Πασχαλίδης στο μικρόφωνο, ο Μικρούτσικος στο πιάνο. Σε πολύ συγκεκριμένα σημεία, ο Μικρούτσικος του φώναζε «μπράβο! αυτό είναι, Μίλτο». Μια πυκνή σχέση ισοτιμίας ανάμεσα σε δάσκαλο και μαθητή. Ηταν η πρώτη φορά που άκουσα το «Σαν πλανόδιο τσίρκο» από άλλο τραγουδιστή. Μαζί με τις σιωπές, το τραγούδι κράτησε πολύ παραπάνω.
Το παρόν κείμενο γράφτηκε Τετάρτη απόγευμα, 7 Αυγούστου, λίγο πριν ξεκινήσει η συναυλία του Μίλτου Πασχαλίδη στον Πύργο. Προς το τέλος της κουβέντας μας, μιλήσαμε ξανά για την κόρη του, τις εμφανίσεις του στον «Σταυρό» τον Νοέμβριο (που ξέρει από τώρα ότι θα είναι κάθε Σάββατο), για τα διηγήματά του (γι’ αυτά καταιγισμός πληροφοριών θα υπάρξει σε λίγους μήνες). Τον Μίλτο Πασχαλίδη τον πρωτοείδα από κοντά στη Θεσσαλονίκη το 2003. Ακουσα ζωντανά το «Σαράκι του Ρεμπό» και τις επόμενες μέρες διάβαζα το «Μια εποχή στην κόλαση». Ημουν 19.
INFO
Αφιέρωμα στον Μάνο Ελευθερίου από τους Γιώργο Νταλάρα και Μίλτο Πασχαλίδη στην Αθήνα. Δευτέρα 2/9: Θέατρο Βράχων. Τετάρτη 25/9: Θέατρο Πέτρας. Ωρα έναρξης: 21.00.
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο φύλλο 114 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 11 Αυγούστου.
Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»:
Εθνικό Θέατρο: Ο Δημήτρης Λιγνάδης νέος καλλιτεχνικός διευθυντής
