Νάξος: Η… επιστροφή της Λένας Παπαληγούρα στο ονειρικό νησί



5 Σεπτεμβρίου 2018 · Ώρα δημοσίευσης: 10:57 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 10:59 μμ


O Δίας, ο πατέρας «ανδρών τε θεών τε», λέγεται ότι γεννήθηκε στην Κρήτη, στο Ιδαίον Αντρον (κατ’ άλλους στο Δικταίον Αντρον), αλλά μεγάλωσε στη Νάξο, και έτσι το ψηλότερο βουνό του νησιού πήρε το όνομά του (Ζευς ή, για τους ντόπιους, Ζας, 999 μέτρα).

της Χρύσας Φωτοπούλου – [email protected]

Το μεγαλύτερο κυκλαδονήσι, που όσοι πάνε μέχρι εκεί δεν το χορταίνουν. Ετσι λένε οι λάτρεις του. Ετσι λέει και η βραβευμένη ηθοποιός Λένα Παπαληγούρα, που το μόνο που επιθυμεί είναι να ξαναγυρίζει στο νησί με τη λευκή ομορφιά και τον ωραίο ορίζοντα.

«Είχα πάει στη Νάξο χρόνια πριν κι είχα δώσει υπόσχεση στον εαυτό μου να ξαναγυρίσω. Ημουν τότε καλεσμένη σε γάμο φίλων. Απόλαυσα την τελετή σ’ ένα μαγικό ξωκλήσι, γλέντησα απίστευτα στο πάρτι κάτω απ’ την επιβλητική Πορτάρα, αλλά δεν κατάφερα να εξερευνήσω, όσο θα ’θελα, το νησί. Φέτος, λοιπόν, επέστρεψα στον πανέμορφο αυτόν τόπο. Και πέρασα ονειρεμένες διακοπές. Πρωινό στο Μελίμηλον, έπειτα μπάνιο στην Αγία Αννα και μεσημεριανή μπύρα στο Byammo, πλάι στο κύμα, ή βουτιά στην Πλάκα κι ύστερα κοκτέιλ και μεξικάνικες γεύσεις στο εξωτικό Picasso Mexican Restaurant.

Αυτά για τις μέρες που ο ήλιος έκαιγε τόσο που μπορούσαμε να αντέξουμε μονάχα σε οργανωμένη παραλία με ομπρέλες. Για τις μέρες με μεγαλύτερη αντοχή ή για τα απογευματινά μας μπάνια, εξορμήσεις στο Καστράκι, τη Μικρή Βίγλα ή το Αλυκό. Παραλίες πανέμορφες και αχάλαστες. Αμμουδερές και καταγάλανες. Επίσκεψη στον ναό της Δημήτρας στο Σαγκρί, στα Υρια, στο κάστρο και το αρχαιολογικό μουσείο, στη Χώρα. Κοίτα να δεις πόσα κρυμμένα μνημεία, κι εγώ είχα θαυμάσει μονάχα την Πορτάρα. Ηλιοβασιλέματα στα μαγικά χωριουδάκια. Στο ορεινό Φιλώτι, την παραθαλάσσια Μουτσούνα, την ξακουστή Απείρανθο. Και ύστερα, φανταστικό παραδοσιακό φαγητό στον Αμοργιανό της Απειράνθου ή στην Αξιώτισσα, κοντά στο Καστράκι. Πάνω στον δρόμο, πλάι σε ανθισμένα λουλούδια και προβατάκια που βόσκουν, ενώ τα χαζεύουν τα παιδιά.

Ή άλλη φορά για θαλασσινά στο Νησάκι, ρομαντικά πάνω στη θάλασσα. Το βράδυ, βόλτα στα γραφικά σοκάκια της Χώρας και ύστερα για ποτό στο Swing, το Jazz & Blues ή το 520. Η Νάξος και η ενέργειά της σε κερδίζουν με την πρώτη. Αν έχεις και καλή παρέα, οι διακοπές εκεί σου μένουν αξέχαστες. Αυτή τη φορά, κατάφερα λίγο να την εξερευνήσω. Κι όμως, φεύγοντας, έδωσα πάλι υπόσχεση στον εαυτό μου να ξαναγυρίσω. Να είμαστε καλά, να εξερευνούμε τόπους, να φεύγουμε, να τους νοσταλγούμε κι ύστερα πάλι να επιστρέφουμε. Καλό υπόλοιπο, εύχομαι!»

Το κυκλαδίτικο νησί έχει και φθινοπωρινό πρόσωπο. Και θάλασσα έτοιμη να χωρέσει ό,τι δεν εκτόνωσε το καλοκαίρι. Αγαπήστε την για να μπορείτε να νοσταλγείτε. Στο βάθος, περιμένει (και) ένας χειμώνας.

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 65 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 2/9