Δίκη Χρυσής Αυγής: Προκαλεί ο Ρουπακιάς – «Ήταν απλή ανθρωποκτονία»



18 Ιουλίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 12:53 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 1:28 μμ


Χρυσή Αυγή: Απαντήσεις για όσα έγιναν το βράδυ της 17ης προς 18η Σεπτεμβρίου 2013 δίνει σήμερα στους δικαστές του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ο κατηγορούμενος για τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, Γιώργος Ρουπακιάς.

Για πρώτη φορά, έξι χρόνια μετά από τη δολοφονία στο Κερατσίνι, ο καθ’ ομολογία δολοφόνος του 34χρονου μουσικού, Γιώργος Ρουπακιάς, απολογείται δημόσια, ενώπιον των φυσικών δικαστών του και ακροατηρίου για το έγκλημα στο Κερατσίνι, που έδωσε το έναυσμα για την έρευνα της Δικαιοσύνης σχετικά με τη δράση της Χρυσής Αυγής.

Η ένταξη στη Χρυσή Αυγή και το μοιραίο βράδυ

Αρχικά, κλήθηκε από το δικαστήριο να μιλήσει για την ένταξή του στη Χρυσή Αυγή, για τον όρκο που φαίνεται να δίνει σε ένα βίντεο και για τον ναζιστικό χαιρετισμό. Για το τελευταίο, ο Ρουπακιάς ισχυρίστηκε και αυτός ότι είναι αρχαίος ελληνικός χαιρετισμός και δεν παραπέμπει στον Χίτλερ.

Στη συνέχεια, ο πρόεδρος του δικαστηρίου άρχισε τις ερωτήσεις για το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013. Ο Ρουπακιάς ισχυρίστηκε ότι κατόπιν οδηγίας του Πατέλη, πήγε να παραλάβει κάποια τρικάκια από ένα τυπογραφείο στο Περιστέρι, όμως δεν θυμάται ούτε τι ώρα πήγε ούτε πού ακριβώς ήταν το σημείο.

Ο Ρουπακιάς, στη συνέχεια της απολογίας του, εξιστόρησε πώς βρέθηκε στην Τοπική της Νίκαιας, μετά από ένα μήνυμα στο κινητό που πήραν όλοι από τον Πατέλη. Εκεί, έπειτα από επίμονες ερωτήσεις του δικαστηρίου, παραδέχθηκε ότι δεν ήξερε ή δεν αναγνώρισε ποιοι άλλοι ήταν μαζεμένοι στα γραφεία. Είπε ότι έφυγαν οι περισσότεροι με μηχανάκια και αυτός ακολούθησε με αμάξι.

«Πώς σκότωσα τον Φύσσα»

Μόλις έφτασε στην Τσαλδάρη είπε ότι είδε τον Φύσσα με άλλους 3-4, δεν τον είχε ξαναδεί και άκουγε φωνές. Ο Φύσσας, είπε ο Ρουπακιάς, τον πλησίασε απειλητικά και τότε αυτός άρπαξε ένα μαχαίρι και βγήκε από το αυτοκίνητο.

Ειδικότερα για τα κρίσιμα δευτερόλεπτα της δολοφονίας ο Γιώργος Ρουπακιάς περιέγραψε: «Στο αυτοκίνητο είχα ένα μαχαίρι. Και άνοιξα την πόρτα. Αν δεν είχα το μαχαίρι θα άνοιγα να φύγω πεζός. Θα ήταν η τελευταία λύση γιατί θα με έφταναν. Είχα το μαχαίρι. Βγαίνω έξω, κάνω ένα βήμα στο πεζοδρόμιο κι αρχίζει να με χτυπάει γροθιές. Κρατώντας το μαχαίρι έκανα τα χέρια μου προς τα πάνω για να προστατευτώ. Ήταν πιο ψηλός από εμένα. Τα σήκωσα για να προστατέψω το κεφάλι μου. Του έριξα στα πόδια για να κάνει πίσω. Όπως πήγα για τη δεύτερη είχε πέσει και τον πέτυχα στην καρδιά».

Ακολουθεί ο διάλογος προέδρου-Ρουπακιά:

Π: Ο Ιατροδικαστής βρήκε χτυπήματα; Έχετε δει την έκθεση;
Κ: Έχω μαλακό τριχωτό κεφαλής και μου βρήκε κάποιες εκδορές. Στην έκθεση δεν αναφέρεται τίποτα.
Π: Η διαφορά ύψους με τον Φύσσα ποια ήταν;
Κ: Ένα κεφάλι περίπου…
Π: Την πρώτη φορά που τον χτυπήσατε;
Κ: Στο πόδι.
Π: Όταν σκοπός κάποιου δεν είναι να σκοτώσει, επιλέγει μέρη που δεν είναι ζωτικά και τον αποδυναμώνει. Η συνέχεια γιατί χρειαζόταν;
Κ: Δεν έχω απασχολήσει ποτέ εγώ. Ούτε γήπεδο ούτε πουθενά. Το μόνο που θέλεις εκείνη την ώρα είναι να φύγεις από τα χέρια του.
Π: Τα χέρια ενός ανθρώπου που σύμφωνα με τον ιατροδικαστή δεν σας έχει καταφέρει πλήγμα.
Κ: Ούτε να τον τραυματίσω ήθελα.
Π: Βρέθηκαν χτυπήματα στο θώρακα και την καρδιά.
Κ: Όταν σε βαράει ο άλλος και είσαι σκυμμένος, πάνω στην ταραχή και την τρέλα δεν καταλαβαίνεις. Την ώρα που τρως ξύλο…
Π: Ναι, που ξύλο βέβαια δεν προκύπτει
Κ: Έχει γίνει μια απλή ανθρωποκτονία και… το έκαναν.
Π: Δεν μπορείτε ποτέ να λέτε απλή ανθρωποκτονία!

Διαβάστε επίσης στη Νέα Σελίδα: Δίκη Χρυσής Αυγής: Απολογία Πατέλη – «Κανείς δεν ήθελε να πεθάνει ο Φύσσας»