Ποιος φοβάται στον ΣΥΡΙΖΑ τον Παύλο Πολάκη;

Η εκτόξευση της δημοφιλίας του τέως αναπληρωτή υπουργού Υγείας και η ξαφνική αυτονόμησή του από τη στρατηγική της ηγετικής ομάδας με φόντο την «εισαγωγή» εκσυγχρονιστών



22 Δεκεμβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 8:18 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 10:26 μμ


  • Πρώτη δημοσίευση: 21 Δεκεμβρίου 2019, 8:05 μμ
  • Τελευταία δημοσίευση: 22 Δεκεμβρίου 2019, 8:10 μμ

Διακριτό ρόλο και σαφείς αποστάσεις από τις επιλογές της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ τηρεί όλο το τελευταίο διάστημα ο τέως αναπληρωτής υπουργός Υγείας και μέχρι πρότινος «πραιτοριανός» του Αλέξη Τσίπρα, Παύλος Πολάκης, πυροδοτώντας ερωτήματα και σενάρια για τις προσωπικές πολιτικές του προθέσεις από εδώ και στο εξής.

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΣΑΔΑΝΑ

[email protected]

Ο «αψύς» Κρητικός πολιτικός με το μεγάλο λαϊκό έρεισμα στους κόλπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης έγινε γρήγορα γνωστός στο πανελλήνιο τόσο για τις χειμαρρώδεις του αντιδράσεις όσο και για τον τραχύ πολιτικό του λόγο, ο οποίος, ωστόσο, συγκινεί μαζικά εκατοντάδες χιλιάδες φανατικούς ψηφοφόρους του κόμματος.

Ο μπρουτάλ πρώην δήμαρχος, ιδιαίτερα αγαπητός στην Κρήτη, δεν δίστασε να «πέσει στη φωτιά» ουκ ολίγες φορές για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τις ώρες που δεν έπεφτε μαζί του στα νερά για… ψαροντούφεκο.

Το πρωτοπαλίκαρο, άλλωστε, του τέως πρωθυπουργού είχε αναπτύξει ιδιαίτερους δεσμούς φιλίας με τον κ. Τσίπρα, με τον τελευταίο να του παρέχει αφειδώς πολιτική κάλυψη τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ακόμη κι όταν ο κ. Πολάκης έφτανε στα άκρα τη συγκρουσιακή του συμπεριφορά με τους πολιτικούς του αντιπάλους ή σε δύσκολες κυβερνητικές στιγμές, όπως στους επικοινωνιακούς χειρισμούς της προηγούμενης κυβέρνησης για την υπόθεση Novartis.

Δίνοντας τη μάχη των εντυπώσεων στο υπουργικό γραφείο, στα νοσοκομεία και κυρίως στα κανάλια με το εξαιρετικά στομφώδες ύφος του, ο κ. Πολάκης απέκτησε ταχύτατα «ορκισμένους» οπαδούς στις τάξεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που τα κομματικά ακροατήρια τον υποδέχονταν ενθουσιωδώς σε ομιλίες ή εκδηλώσεις του ΣΥΡΙΖΑ ανά την Ελλάδα.

Κύμα πιστών οπαδών έχει αναπτύξει ο τέως αναπληρωτής υπουργός Υγείας και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς κάθε ανάρτησή του με τη γνώριμη -και πολεμική- ιδιόλεκτό του γίνεται σε λίγα λεπτά viral, δηλαδή καρφιτσώνεται μεταξύ των πιο αναγνωσμένων μηνυμάτων στον παγκόσμιο ιστό, αυξάνοντας τον εσωκομματικό ανταγωνισμό.

Άνθρωπος «ειδικών αποστολών»

Παρά το επιβλητικό του παρουσιαστικό και την ακατέργαστη πολιτική του φρασεολογία, ο Παύλος Πολάκης δεν έπαψε να πρωταγωνιστεί στις πολιτικές μάχες της προηγούμενης διακυβέρνησης αλλά και να προκαλεί τα αντίπαλα κομματικά στρατόπεδα, επιφέροντας ρωγμές και πλήγματα στη συνολική εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ.

Παρά την έκδηλη υποστήριξη της ηγεσίας, ο ίδιος δεν δίστασε να ασκήσει δριμεία κριτική στον ευρωβουλευτή της ΝΔ Στέλιο Κυμπουρόπουλο, παραμονές, μάλιστα, των κρίσιμων για την Κουμουνδούρου τριπλών εκλογών, με αποτέλεσμα να τον στείλει πρώτο με διαφορά στη «γαλάζια» σταυροδοσία στις Βρυξέλλες.

Τα αντανακλαστικά πολιτικής αισθητικής που εγείρονταν κάθε φορά από τις λεκτικές «τουφεκιές» του τέως αναπληρωτή υπουργού Υγείας αναζωπύρωναν τα εσωκομματικά βέλη εναντίον του, αλλά δεν είχαν στο τέλος της ημέρας την παραμικρή επίπτωση στις επιλογές του κ. Τσίπρα, ο οποίος είχε βρει στο πρόσωπο του Παύλου Πολάκη τον «λεοντόκαρδο» σύντροφό του, πρόθυμο να αναλάβει και την πιο επώδυνη πολιτικά αποστολή για τον ίδιο και το κόμμα του.

Ταυτόχρονα, η φιγούρα του ως του «πιστού στρατιώτη» που αψηφά τα προσωπικά κόστη είχε αρχίσει να εμπεδώνεται και στον σκληρό κομματικό πυρήνα ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, παρότι ο ίδιος δεν προέρχεται από τις ιδεολογικές μήτρες της ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Ο κοινός πολιτικός βηματισμός Τσίπρα – Πολάκη δεν διακόπηκε ούτε μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός καθυστέρησε να αντικαταστήσει τους τέως αναπληρωτή υπουργό Υγείας και κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παύλο Πολάκη και Δημήτρη Τζανακόπουλο αντίστοιχα, ως μέλη της Προανακριτικής Επιτροπής της νέας Βουλής για την υπόθεση Novartis κι αφού αμφότεροι απειλούσαν ότι δεν θα αποχωρήσουν με κάθε… τρόπο.

Η εμμονή, μάλιστα, της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ στην ταύτιση με τη «γραμμή Πολάκη» και μετά την ήττα αναζωπύρωσε εστίες εσωκομματικής δυσαρέσκειας, με τον κ. Τσίπρα να επιλέγει τελικά την αντικατάσταση των δύο βουλευτών από την εκπροσώπηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κίνηση η οποία προκάλεσε εμφανή μεταστροφή στην κομματική συμπεριφορά του κ. Πολάκη.

Το σημείο μηδέν

Ακόμη κι αν στελέχη στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ δεν διάβασαν αναγκαστικά την απόφαση Τσίπρα ως «διάρρηξη του ομφάλιου λώρου» με τον τέως αναπληρωτή υπουργό Υγείας, αλλά ως συνήθη του τακτικισμό, ο κ. Πολάκης δεν φαίνεται να συμμερίζεται την ίδια εντύπωση, καθώς οι διαφοροποιήσεις του έκτοτε από την κεντρική γραμμή είναι κάτι περισσότερο από αισθητές, έχοντας αντιληφθεί τη μοναξιά του στην όχθη της καταγγελτικής αντιπολίτευσης με φόντο την υπόθεση Novartis.

Με ορόσημο την αντικατάστασή του από την Επιτροπή της Βουλής, ο κ. Πολάκης εμφανίζεται πλέον αυτονομημένος πολιτικά, παρεμβαίνοντας έκτοτε στη δημόσια σφαίρα κατά περίπτωση, όπως, για παράδειγμα, υπέρ της συναδέλφου του Νίνας Κασιμάτη, σχολιάζοντας: «Σιγά μην διώξουμε τη Νίνα Κασιμάτη! Διώξτε τον Χρυσοχοΐδη πρώτα, που έχει αφήσει λυτούς τους ακροδεξιούς και χρυσαυγίτες που ενδημούν μέσα στα σώματα ασφαλείας και τώρα δεν νιώθουν “ευνουχισμένοι”, και ξανακουβεντιάζουμε…». Στο πλαίσιο αυτό, ο κ. Πολάκης δεν δίστασε να εκφράσει ανοιχτά τις αντιρρήσεις του απέναντι στις απόψεις του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη με αφορμή άρθρο του τελευταίου στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Με οδηγό τον εκσυγχρονισμό

Η ευθεία επίθεση κατά του κ. Σημίτη με σειρά επιθετικών χαρακτηρισμών αφαίρεσε το καπάκι από την κοχλάζουσα εσωκομματική κατσαρόλα του ΣΥΡΙΖΑ, με το «αντιΠολάκη» μέτωπο να κάνει πρεμιέρα το περασμένο Σαββατοκύριακο.

Σηκώνοντας τείχος προστασίας υπέρ του κ. Σημίτη (λίγες ώρες μετά την παρέμβαση Πολάκη), τα στελέχη της Προοδευτικής Συμμαχίας Νίκος Μπίστης, Αντώνης Λιάκος και Παναγιώτης Παναγιώτου αποδοκίμασαν τα σχόλια στα μέσα κοινωνικής του συντρόφου τους, προσθέτοντας έναν ακόμη -και μάλιστα ισχυρό- πονοκέφαλο στον κ. Τσίπρα.

Οχι μόνο γιατί μια νέα ρωγμή ενέσκηψε στην ήδη τρωθείσα εικόνα ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά κυρίως γιατί οι τρεις παρεμβαίνοντες έθεσαν ανοιχτά τις «κόκκινες γραμμές» τους απέναντι στην κεντρική κομματική γραμμή, αποτυπώνοντας εμμέσως και το εσωκομματικό τους προβάδισμα ως προς τη διαδικασία λήψης αποφάσεων στα ενδότερα του ΣΥΡΙΖΑ.

«Είναι δικαίωμα του Παύλου Πολάκη να κρίνει και να επικρίνει τη διακυβέρνηση Σημίτη. Ακόμα και όταν άθελά του -όπως πιστεύουμε- η κριτική του στα εθνικά θέματα ταυτίζεται με αναχρονιστικές και εθνικιστικές προσεγγίσεις. Οταν όμως η κριτική μετατρέπεται σε προσωπικό λίβελο και εκτρέπεται σε απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, βλάπτει σοβαρά την υπόθεση της ανασυγκρότησης της σύγχρονης Αριστεράς.

Το ύφος στην πολιτική αντιπαράθεση πρέπει να συμβαδίζει με το ήθος της Αριστεράς. Αυτή είναι απαίτηση του κόσμου που ακολουθεί τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία», ανέφεραν στη δήλωσή τους οι κ. Μπίστης, Λιάκος και Παναγιώτου, δυσανασχετώντας αφενός για τις λεκτικές και αφετέρου για τις ιδεολογικοπολιτικές επιλογές Πολάκη.

Το γεγονός ακόμη ότι η «εκσυγχρονιστική» τάση (στην πλειονότητά τους στελέχη της πρωτοβουλίας «Γέφυρα») κάνει δεύτερη φορά αισθητό τον προβληματισμό της αναφορικά με τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα και την εθνική ατζέντα (η πρώτη προ ημερών με άρθρο του Σωτήρη Βαλντέν στην «Εφημερίδα των Συντακτών») αποκαλύπτει την υπόγεια σύγκρουση πολιτικών σχολών σκέψης στην αξιωματική αντιπολίτευση, ξεπερνώντας σε ένταση και τις κατά καιρούς ενστάσεις που έχουν διατυπώσει ιστορικά στελέχη ή άλλα, προσκείμενα στους «53».

Δεδομένης της συσσωρευμένης εσωκομματικής έντασης στον ΣΥΡΙΖΑ, η κίνηση των τριών στελεχών να απαντήσουν στις αιτιάσεις Πολάκη θεωρήθηκε από μερίδα στελεχών και ως επίδειξη εσωκομματικής δύναμης, υπερβαίνοντας σε δυναμική και την κυρίαρχη μέχρι σήμερα σε κινητικότητα ομάδα των «53».

Αλλαγή συσχετισμών

Αυτή η αλλαγή σκυτάλης στους εσωκομματικούς συσχετισμούς έρχεται σε μια στιγμή που ομάδες και τάσεις στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ εντείνουν την οργανωτική τους ανασυγκρότηση, διεκδικώντας μερίδιο εξουσίας και ρόλους ενόψει του συνεδρίου.

Μετά τη μαζική εκδήλωση των «πασοκογενών» με ομιλητή τον κ. Τσίπρα στις αρχές του μήνα, ημιαυτόνομη πορεία φαίνεται πως ακολουθεί εσωκομματικά ο τέως κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, προχωρώντας στη σύσταση εσωκομματικής ομάδας («Αριστερό Δίκτυο») με τους Δημήτρη Βίτσα, Γιάννη Μπουρνούς, Πέτυ Πέρκα, Κώστα Πουλάκη, Εφη Καλαμαρά κ.ά., συσπειρώνοντας τις δικές του εσωκομματικές δυνάμεις.

Παρότι όμως οι εσωκομματικές ομαδοποιήσεις πολλαπλασιάζονται τους τελευταίους μήνες, άγνωστο για όλα τα εσωκομματικά στρατόπεδα παραμένει προσώρας «τι θα κάνει ο Πολάκης». Η ιδεολογική του συνέπεια, η ριζοσπαστική του ματιά και ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας του αναγνωρίζονται από πάσα -εσωκομματική- κατεύθυνση, παρά τις όποιες διαφωνίες, αλλά πρωτίστως από τις λαϊκές μάζες.

Η ατόφια λαϊκότητα του τέως αναπληρωτή υπουργού Υγείας και ο κομματικός του «φονταμενταλισμός» τον έχουν καταστήσει εξόχως συμπαθή στους «πασοκογενείς» ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ (δηλαδή, στην πλειοψηφική κοινωνική του βάση), ενώ η διείσδυσή του ακόμη και στους πλέον σκληροπυρηνικούς ψηφοφόρους του κόμματος είναι κάτι περισσότερο από δεδομένη λόγω της «μαχητικότητάς» του, όπως απέδειξε η επανεκλογή του σε νέα εκλογική περιφέρεια.

Κυρίως όμως η ανθεκτικότητά του, αφού κατάφερε να διατηρήσει -έστω και άκομψα- την πρωτογενή του ριζοσπαστικότητα παρά τον υπουργικό θώκο, απέδειξε ότι «είναι πολύς σκληρός για να πεθάνει» εσωκομματικά και ότι μπορεί να χαράζει τον δικό του δρόμο, παλιό και νέο.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 133 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 22 Δεκεμβρίου

Διαβάστε επίσης στη Νέα Σελίδα: 

Χρήστος Σταϊκούρας στη «Νέα Σελίδα»: Δουλεύουμε δικά μας μοντέλα βιωσιμότητας χρέους