Αντιπολίτευση με τα μάτια κλειστά



20 Ιουνίου 2017 · Ώρα δημοσίευσης: 1:45 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 12:26 πμ
???????????????????h??????????????h???????????????? ?? h??? ??7 p???2016. (EUROKINISSI/EM????I???)


ΓΡΑΦΕΙ O ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
[email protected]

Οι Κασσάνδρες διαψεύστηκαν. Η ομόφωνη απόφαση του Eurogroup, προφανώς, ήταν ένας συμβιβασμός. Αυτή τη φορά όμως και για τον… Σόιμπλε! Για την Ελλάδα ήταν ένας συμβιβασμός καλύτερος από τον αναμενόμενο. Πήραμε περισσότερα απ’ όσα περιμέναμε. Και, το κυριότερο, χαράχθηκε ο δρόμος για την έξοδο της χώρας στις αγορές και τη σταδιακή απαγκίστρωση από την εποπτεία και τα μνημόνια.
Τα μεσοπρόθεσμα μέτρα γα το χρέος προσδιορίστηκαν με σαφέστερες παραμέτρους. Υιοθετήθηκε ο «γαλλικός μηχανισμός» της ρήτρας ανάπτυξης. Δόθηκε σημαντική έμφαση στην ανάπτυξη και τις επενδύσεις, με αναφορά σε υπαρκτούς πόρους, και αναλήφθηκε από την ΕΕ η δέσμευση δημιουργίας Αναπτυξιακής Τράπεζας Επενδύσεων. Ετσι η ανάπτυξη γίνεται ο εμβρυουλκός για να βγούμε στις αγορές και να αντιμετωπίσουμε καλύτερα το χρέος.
Η Λαγκάρντ χαρακτήρισε τη συμφωνία ως «τη δεύτερη καλύτερη λύση για την Ελλάδα» και η ΕΚΤ (Ντράγκι) ως «βήμα για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του χρέους». Επίσης, όλοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες (Μοσκοβισί, Ντάισελμπλουμ, Ρέγκλινγκ, Γιούνκερ, Μακρόν, Μέρκελ κ.ά.) έκαναν λόγο για μια σημαντική προωθητική για την Ελλάδα συμφωνία. Το ίδιο και οι διεθνείς αναλυτές, τα μεγάλα ερευνητικά κέντρα και τα αντίστοιχα τμήματα των ευρωπαϊκών τραπεζών.
Εκτός από τη μίζερη ελληνική αντιπολίτευση, που τα βλέπει όλα «μαύρα», ασκώντας τελικά αντιευρωπαϊκή κριτική. Κορόιδευαν τη «διαπραγμάτευση», αλλά, όπως αποδείχτηκε, είχε αποτελέσματα…
Η θετική όμως εξέλιξη του Eurogroup διαμορφώνει και ένα νέο πολιτικό πεδίο εξελίξεων. Η κυβέρνηση παίρνει χρόνο και έχει νέες δυνατότητες. Δημιουργούνται συνθήκες σταθεροποίησης και ανοίγεται ένας κύκλος ισχυρής αναπτυξιακής ώθησης. Υπάρχουν πια λόγοι το κλίμα απαισιοδοξίας και φόβου να υποχωρήσει σημαντικά και να ενισχυθούν οι ελπίδες για μια καλύτερη πορεία της χώρας. Οι εκλογές πηγαίνουν για το 2019. Ενώ είναι προφανές ότι η «πολιτική τράπουλα» θα μοιραστεί ξανά.
Δυστυχώς, τα κόμματα της ευρωπαϊκής αντιπολίτευσης όλο το προηγούμενο διάστημα εξαντλήθηκαν στο ανεπίκαιρο αίτημα των εκλογών και στην καταστροφολογία. Απέφυγαν να αναλάβουν, ως ευρωπαϊκές πολιτικές δυνάμεις, το μέρος συμμετοχής που τους αναλογούσε στην «ευρωπαϊκή μάχη» που έδινε και δίνει η χώρα. Χαίρονταν για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε η κυβέρνηση… Λειτούργησαν μικροπολιτικά, όταν ο «αντίπαλος» στη διαπραγμάτευση ήσαν οι δανειστές, που έδιναν πολύ λιγότερα απ’ όσα χρειαζόταν η χώρα, και όχι η κυβέρνηση, που εύλογα διεκδικούσε περισσότερα.
Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται ότι η κυβέρνηση «παίρνει ό,τι της δώσουν οι δανειστές μας», πράγμα που δεν συνέβη, χωρίς επίσης να συνυπολογίζει με σοβαρότητα τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς, που ορίζουν τα περιθώρια διεκδίκησης.
Η χώρα μετά τη συμφωνία του Eurogroup, προφανώς, αλλάζει σελίδα. Μπαίνουμε σε μια νέα περίοδο σταθερότητας και ανάπτυξης, που καθιστά αναγκαία τη στρατηγική επανατοποθέτηση της ΝΔ και των άλλων ευρωπαϊκών κομμάτων. Περιθώρια για σοβαρή αντιπολίτευση έχουν – και μάλιστα καθόλου ευκαταφρόνητα. Η σύγχυση βλάπτει.
Για να μπει όμως η χώρα στην «κανονικότητα» χρειάζεται και μία… κανονική αντιπολίτευση, που επιτέλους θα ασκεί αντιπολίτευση με ευρωπαϊκούς όρους και κριτήρια. Προφανώς, από τη δική της ιδεολογικοπολιτική σκοπιά. Αλλά δεν θα αντιμάχεται έναν ΣΥΡΙΖΑ που μόνο στη μικροκομματική φαντασία της υπάρχει…