ΝΔ: Κάθε μέρα που περνάει χάνει οπαδούς, παρά κερδίζει

Άρθρο του προέδρου του ΣΑΤΑ στη «Νέα Σελίδα»



1 Οκτωβρίου 2018 · Ώρα δημοσίευσης: 7:10 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 7:10 μμ


Σε πρόσφατη ομιλία του ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης, έστειλε ανοιχτή πρόσκληση συστράτευσης σε όλο τον πολιτικό κόσμο. Αναφέρθηκε σε αριστερούς, δεξιούς, κεντρώους, ακόμη και σ’ αυτούς που για διάφορους λόγους αποχώρησαν από την παράταξη.

Του Θύμιου Λυμπερόπουλου

Πρόκειται σαφέστατα για ένα επικοινωνιακό τρικ, που στερείται, όχι μόνο ουσίας, αλλά κυρίως ειλικρίνειας. Η πρόσκληση του Κυριάκου Μητσοτάκη θα είχε νόημα και θα προκαλούσε ενδιαφέρον, αν συνοδευόταν από αυτοκριτική και, κυρίως, από ειλικρινή διατύπωση μιας συγγνώμης για όσα βαραίνουν τις πολιτικές πράξεις της Νέας Δημοκρατίας από το 2009 έως και το 2015. Σ’ αυτό το διάστημα συντελέστηκε η μετάλλαξη της Νέας Δημοκρατίας και από ένα κόμμα βαθιά κοινωνικό, προέκυψε ένα μείγμα αποτελούμενο από οπαδούς του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης.

Οι κεντροδεξιοί δεν ξεπέρασαν ποτέ το σοκ των Ζαππείων και της μίας Εξεταστικής για το μνημόνιο Παπανδρέου. Δεν ξεπέρασαν ποτέ τη σιωπή για το πλαστό έλλειμμα της ΕΛΣΤΑΤ και τα swaps του Σημίτη. Όσα ειπώθηκαν τότε, όσα υποσχέθηκαν στον ελληνικό λαό για να του αποσπάσουν την ψήφο του, έμειναν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και αναπάντητα ερωτήματα. Από εκείνη την περίοδο, οι μόνες αλήθειες ήταν οι αποχωρήσεις στελεχών και ψηφοφόρων. Όλα τα υπόλοιπα ήταν ψέματα, για τα οποία δεν ακούστηκε ποτέ μια συγγνώμη. Θάφτηκε κι αυτή στα ερείπια των μνημονίων, στα οποία με περίσσια χαρά αφοσιώθηκε λίγο αργότερα η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Αναρωτιέμαι αν όλοι όσοι αποτελούν το στενό περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη μπήκαν ποτέ στη διαδικασία να διερευνήσουν και να κατανοήσουν την απογοήτευση των Ελλήνων πολιτών – και κυρίως αυτών που κινούνται στον ακροδεξιό χώρο. Αν το είχαν κάνει, θα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι η Νέα Δημοκρατία απομακρύνθηκε από την ελληνική κοινωνία και όχι η ελληνική κοινωνία από τη Νέα Δημοκρατία. Και θα προσπαθούσαν να διορθώσουν τα λάθη του παρελθόντος με σεβασμό, με ειλικρίνεια, με πειθώ, με πρόγραμμα.

Δυστυχώς, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν συμβαίνει. Η Νέα Δημοκρατία έχει μπει στη σφαίρα της παγκοσμιοποίησης και του νεοφιλελευθερισμού και γυρίζει καταδικασμένη γύρω από την εσωστρέφειά της. Κάθε μέρα που περνάει μάλλον χάνει οπαδούς, παρά κερδίζει. Σε μια περίοδο που η χώρα έχει ανάγκη από πολιτικό νεύρο, φρέσκιες ιδέες, καλές διεθνείς σχέσεις και μελετημένο σχέδιο, η Νέα Δημοκρατία εμφανίζεται παγιδευμένη στην απάνθρωπη ιδεολογία της (νεοφιλελευθερισμός), ανίκανη να ακούσει και να αποδεχτεί τις πραγματικές ανάγκες των πολιτών. Η απομάκρυνσή της από τον λαό είναι συνειδητή, γι’ αυτό και το κάλεσμα του Κυριάκου Μητσοτάκη, όχι μόνο δεν μπορεί να βρει αποδέκτες, αλλά σχολιάστηκε με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο.

Ακόμη και στην Πειραιώς, μεταξύ των στελεχών η σύγκριση με τον άλλο πόλο εξουσίας είναι αναπόφευκτη. Ο Αλέξης Τσίπρας απαλλάχτηκε πολύ γρήγορα από ιδεολογίες και προσπάθησε να οργανώσει το κόμμα του σε ευρωπαϊκά πρότυπα. Δεν απέρριψε καμιά κοινωνική ομάδα (όπως απέρριψε η Νέα Δημοκρατία τους αυτοκινητιστές και άλλες επαγγελματικές ομάδες) και απέδειξε στην πράξη ότι στόχος του είναι να διορθώσει τα λάθη του παρελθόντος και να επαναφέρει τη χώρα και τους πολίτες της στην κανονικότητά τους.

Ναι, ο Αλέξης Τσίπρας άλλαξε. Διαμορφώνει πλέον τις αποφάσεις του με βάση, όχι την ιδεολογική του προέλευση, αλλά το συμφέρον του ελληνικού λαού. Η κυβέρνησή του κατηγορήθηκε για παραλείψεις και αργές αντιδράσεις της κρατικής μηχανής σε δύσκολες στιγμές (πυρκαγιές, πλημμύρες κ.λπ.) για τον τόπο μας. Και κατηγορήθηκε από αυτούς που φρόντισαν να μειώσουν τη δύναμη της αστυνομίας, να περιορίσουν το στελεχιακό δυναμικό της Πυροσβεστικής, να μειώσουν το υπαλληλικό προσωπικό στους τομείς της υγείας, της ασφάλειας, ακόμη και της παιδείας.

Η επανασύσταση ενός κράτους που θα σέβεται και θα προστατεύει τους πολίτες του είναι ο μεγάλος στόχος για την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Αντίθετα, ο στόχος του Κυριάκου Μητσοτάκη οριοθετείται από τους αριθμούς και τον πλούτο. Τον πλούτο των πολυεθνικών και των μονοπωλίων. Αυτή θα είναι η δική του δικαίωση.

Είναι σχήμα οξύμωρο, αλλά φτάσαμε στο σημείο όλα τα χαρακτηριστικά του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού (δικαίωση της εργασίας, δικαιοσύνη στην οικονομία, αναγνώριση θεμιτού κέρδους κ.λπ.), με τα οποία γιγαντώθηκε η Νέα Δημοκρατία στο παρελθόν, να απαντώνται σήμερα στις πολιτικές του Αλέξη Τσίπρα και όχι στην παράταξη που τα δημιούργησε και τα εφάρμοσε. Υπάρχει ένα και μοναδικό σημείο που θα συμφωνήσω με τον κ. Μητσοτάκη: στη μετάλλαξη του Αλέξη Τσίπρα. Από μπροστάρης της Αριστεράς, μπροστάρης της ελληνικής κοινωνίας. Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη μετάλλαξη της παράταξής του δεν χρειάζονται περαιτέρω αναλύσεις και αποδεικτικά στοιχεία. Η καθιέρωση του νεοφιλελευθερισμού ως ιδεολογικής ταυτότητας της Νέας Δημοκρατίας είναι δικό του έργο, δική του απόφαση. Είναι βέβαιο ότι κάποια στιγμή θα κριθεί για τις επιλογές του, όχι μόνο από τον ελληνικό λαό, αλλά και από τα ίδια τα στελέχη του κόμματος, που προς το παρόν τηρούν σιγή ιχθύος.

Εγώ, που δεν έχω λόγο να σωπαίνω, μπορώ να αποδείξω τη μετάλλαξη της Νέας Δημοκρατίας, καταθέτοντας όλες τις ανακοινώσεις του κόμματος για τις επιβατικές μεταφορές υπέρ των πολυεθνικών (Uber, Beat) και όχι των χιλιάδων επαγγελματιών οδηγών ταξί. Οι δηλώσεις και οι θέσεις Μητσοτάκη, Μπακογιάννη, Γεωργιάδη, Χατζηδάκη, Κ. Καραμανλή, Κυρανάκη κ.ά. είναι εκ διαμέτρου αντίθετες με αυτές που είχαν τα στελέχη των κυβερνήσεων της Νέας Δημοκρατίας πριν από το 2009.

ΥΓ.: Ανατρέχοντας στη σύγχρονη πολιτική ιστορία της χώρας μας, δυσκολεύομαι να θυμηθώ άλλο κόμμα στον ευρύτερο χώρο της Κεντροδεξιάς που απώλεσε τον σεβασμό από τις χώρες της Δύσης. Η υιοθέτηση μιας πολιτικής που βασίζεται στη διαρκή άρνηση και στην ανυπαρξία σταθερών θέσεων αφενός δεν είναι πατριωτική στάση, αφετέρου δεν μπορεί να δημιουργήσει προϋποθέσεις ευνοϊκών διεθνών σχέσεων. Αποτελεί, όχι ένδειξη, αλλά απόδειξη ότι για το επιτελείο του κόμματος προέχει η διαδικασία αναρρίχησης στην εξουσία και όχι το εθνικό συμφέρον.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Ο ακροδεξιός – νεοφιλελεύθερος λαϊκισμός του Μητσοτάκη