Όταν πριν από 127 χρόνια ο Thomas Cook (Θωμάς Μάγειρας σε ελεύθερη μετάφραση ) εγκατέλειπε τον μάταιο τούτο κόσμο, ασφαλώς δεν φανταζόταν ότι η τεράστια τουριστική αυτοκρατορία, που δημιούργησε με τον γιό του, θα καιγόταν σαν μια μικρή καλύβα, από τους αδηφάγους πυρσούς της σύγχρονης κερδοσκοπίας.
Του Πάνου Κολιοπάνου
Μια πολυεθνική επιχείρηση με ετήσιο τζίρο πάνω από 18 δισ. δολάρια, 20.000 υπαλλήλους και εκατομμύρια πελάτες κατέρρευσε σε μια νύχτα διότι ουδείς έδειξε τη διάθεση να τοποθετήσει 150 εκατομμύρια δολλάρια και να ρυθμίσει τα χρέη της προς τις τράπεζες.
Ξαφνικά χιλιάδες εργαζόμενοι έμειναν άνεργοι, εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες είδαν ότι όσα πλήρωσαν έγιναν καπνός και χιλιάδες τουριστικές επιχειρήσεις μετράνε τα φέσια που τους έβαλε ένα σύστημα που αδιαφορεί για την παραγωγική διαδικασία, μπροστά στο γρήγορο υπερκέρδος.
Ο ακραιφνώς κερδοσκοπικός καπιταλισμός του 21ου αιώνα των hedge funds ελάχιστη σχέση έχει με τον παραδοσιακό καπιταλισμό που υπηρέτησε ο Thomas Cook.
Οι προσφερόμενες υπηρεσίες δεν αξίζουν το κέρδος εκ της αμοιβής τους, αλλά είναι οι ίδιες ένα παράγωγο προϊόν που αποτιμάται (κερδώως) με θετικό αλλά και αρνητικό πρόσημο.
Την κυριαρχία των κερδοσκόπων την βιώσαμε με τον χειρότερο τρόπο εδώ στον τόπο μας τα τελευταία χρόνια. Και μυαλό δεν βάλαμε.
Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Thomas Cook: Δυσάρεστα νέα για την οικογένεια Παπακαλιάτη
