Ο «άξονας Βενιζέλου – Σημίτη» συνεχίζει, ως φαίνεται, να ρυμουλκεί την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής προς τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ η πλευρά Παπανδρέου στέλνει τα δικά της μηνύματα κατά της δεξιάς στροφής, καθιστώντας σαφές ότι η επόμενη μέρα των εθνικών εκλογών θα είναι εξαιρετικά δύσκολη. Επί της ουσίας, η Φώφη Γεννηματά βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα διαφορετικό πολιτικό σχέδιο που προωθείται από κορυφαία στελέχη του χώρου σε βάρος του αυτόνομου στίγματος και της πολιτικής επιβίωσης του ΚΙΝΑΛ.
Του Μιχάλη Γεωργίου
[email protected]
Ο λόγος για τη συμμαχία και την κοινή πολιτική πλατφόρμα που υποστηρίζουν και προωθούν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης και ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος. Όσο πλησιάζει η ώρα της κάλπης τόσο επιβεβαιώνονται οι πληροφορίες του προηγούμενου διαστήματος για υπόγεια συμμαχία μεταξύ του Κώστα Σημίτη και του Ευάγγελου Βενιζέλου, επί τη βάσει ενός κοινού πολιτικού σχεδίου που οδηγεί στη μετεξέλιξη -ή, ακριβέστερα, στη… μετάλλαξη- του Κινήματος Αλλαγής σε ένα κόμμα του «ακραίου Κέντρου», το οποίο θα αποτελεί βολικό, πρόθυμο και αυτονόητο εταίρο της ΝΔ.
Ένα μπλοκ
Επί της ουσίας, Σημίτης και Βενιζέλος ενσαρκώνουν αυτό που οι πολιτικοί αντίπαλοι της ΝΔ και του ΚΙΝΑΛ ονομάζουν «παλιό πολιτικό σύστημα»: δηλαδή, οι τοποθετήσεις και οι απόψεις τους οδηγούν στη συγκρότηση ενός κοινού «αντι-ΣΥΡΙΖΑ» πολιτικού μπλοκ, που θα αποτελεί τη συνέχεια -προφανώς με όρους καρικατούρας- της συγκυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου. Άλλωστε, ο Ευάγγελος Βενιζέλος ουδέποτε έκρυψε ότι παραμένει σε ανοιχτή γραμμή με τη ΝΔ, ενώ τα σενάρια ότι θα μπορούσε ακόμη και να πολιτευτεί με το σημερινό κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ουδέποτε διαψεύστηκαν.
Παραλλήλως, είναι γνωστή η εκτίμηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, με πολλούς συνομιλητές του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης να προεξοφλούν ότι ο κ. Μητσοτάκης θα μπορούσε να σκεφτεί ακόμη και να προτείνει τον Κώστα Σημίτη για την Προεδρία της Δημοκρατίας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο πρόεδρος της ΝΔ έχει στο ραντάρ του κορυφαία στελέχη τού πάλαι ποτέ εκσυγχρονισμού, που αναδείχτηκαν από τον Κώστα Σημίτη, όπως η Άννα Διαμαντοπούλου.
Πολιτική ταύτιση
Τα «υπόγεια ρεύματα» μεταξύ της ΝΔ και του «άξονα Βενιζέλου – Σημίτη» αναδεικνύονται και από τις πολιτικές τοποθετήσεις των δύο «πρώην». Στη Χαριλάου Τρικούπη, για παράδειγμα, αρκετοί σημείωσαν την παρέμβαση του Ευάγγελου Βενιζέλου στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, με την οποία ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά υποστήριξε τη «συνταγματοποίηση» της λιτότητας μέσω ενός «φρένου χρέους – ελλείμματος» που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στον καταστατικό χάρτη της χώρας. Πρόκειται για μια πρόταση που «μιμείται» το γερμανικό Σύνταγμα και την οποία στο παρελθόν έχουν στηρίξει δύο πολιτικές προσωπικότητες: ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο… Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Παράλληλα, ουδόλως τυχαία θεωρείται και η παρέμβαση του Κώστα Σημίτη με την οποία ο πρώην πρωθυπουργός ουσιαστικά έσπευσε να υψώσει ένα… τείχος μεταξύ του Κινήματος Αλλαγής και της Αριστεράς. Ο Κώστας Σημίτης, στην περίφημη εκδήλωση της Θεσσαλονίκης για τη στήριξη του υποψηφίου περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας και alter ego του Ευάγγελου Βενιζέλου, Χρήστου Παπαστεργίου, ξεκαθάρισε ότι δεν… μπορεί να γίνει διάλογος με τον ΣΥΡΙΖΑ και την κυβέρνηση.
Ο πρώην πρωθυπουργός, μάλιστα, δεν δίστασε να αναφερθεί ακόμη και στον κίνδυνο απώλειας καταθέσεων των τραπεζών για να στηρίξει τα επιχειρήματά του κατά της κυβέρνησης. «Διάλογος με τη σημερινή κυβέρνηση δεν είναι δυνατός. Ταχύτατα η ανταλλαγή απόψεων παίρνει τη μορφή ύβρεων προς όσους την αμφισβητούν, απειλών δικαστικών διώξεων ή και συγκεκριμένων ενεργειών τόσο των κυβερνητικών οργάνων όσο και της δικαιοσύνης», πρόσθεσε ο Κώστας Σημίτης, δείχνοντας για μια ακόμη φορά την ενόχλησή του επειδή η κυβέρνηση τολμά να τον… εγκαλέσει να τοποθετηθεί για σκανδαλώδεις αποκαλύψεις επί των ημερών του, όπως οι «βόμβες» Τσουκάτου αλλά και οι υποθέσεις Παπαντωνίου και Τσοχατζόπουλου.
Μηνύματα και προειδοποιητικές βολές Γιώργου
Όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι καθόλου τυχαία η επιλογή των κυρίων Σημίτη και Βενιζέλου να «βγουν μπροστά» κατά την ίδια συγκυρία που έχει πυκνώσει τις εμφανίσεις του και ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Εξάλλου, ο επικεφαλής του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών στέλνει προσεκτικά μηνύματα και προειδοποιήσεις στην ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής ότι το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη Δεξιά είναι μη αποδεκτό – τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στον ίδιο. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα επισήμανε ότι «η Δεξιά είναι στρατηγικός μας αντίπαλος», μιλώντας στην εκπομπή Focus της δημόσιας τηλεόρασης και ερχόμενος σε πλήρη αντίθεση με το δόγμα Βενιζέλου (και Γεννηματά πλέον…) περί «στρατηγικής ήττας του ΣΥΡΙΖΑ».
Συν τοις άλλοις, ο πρώην πρωθυπουργός είχε επισημάνει με νόημα ότι «δεν ήταν θετική η εμπειρία της συνεργασίας μας με τη Δεξιά», ενώ αυτές οι δηλώσεις του έγιναν στον απόηχο της -διακριτικά- θετικής στάσης του έναντι της συμφωνίας των Πρεσπών. Συν τοις άλλοις, ο Γιώργος Παπανδρέου είχε φροντίσει να διαφοροποιηθεί και διά… της παρουσίας του: μια φορά με την απόφασή του να συναντηθεί με τον επικεφαλής των Ευρωσοσιαλιστών στην Ευρωβουλή, Ούντο Μπούλμαν, τον οποίο το Κίνημα Αλλαγής απαξίωνε και χαρακτήριζε «απερχόμενο αξιωματούχο», και άλλη μια φορά στο Ιδρυμα Νιάρχος, κατά την ομιλία του Προέδρου της Βολιβίας, Εβο Μοράλες, τον οποίο επίσης σνόμπαρε το Κίνημα Αλλαγής.
Με αυτά τα δεδομένα, η Φώφη Γεννηματά βρίσκεται αντιμέτωπη με παραλυτικές ισορροπίες και αντίρροπες δυνάμεις στο εσωτερικό του κόμματός της. Από τη μια, ο «άξονας Σημίτη – Βενιζέλου» και από την άλλη οι διαρκείς παρεμβάσεις του Γιώργου Παπανδρέου διαμορφώνουν μια εσωκομματική διελκυστίνδα που προοιωνίζεται τα χειρότερα για τη μετεκλογική ενότητα του Κινήματος Αλλαγής.
Δημοσιεύτηκε στη «Νέα Σελίδα» το Σάββατο 23 Μαρτίου 2019
