Από την αυτογνωσία στην πολιτική αντεπίθεση



3 Ιουνίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 4:58 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 4:59 μμ


Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών συνιστά μια βαριά και οδυνηρή ήττα για τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ήττα αυτή, πάρα το εύρος της, αποτελεί ήττα τακτικού χαρακτήρα. Εάν όμως δεν κατανοηθούν από τα ηγετικά επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ οι δομικού χαρακτήρα αιτίες που την προκάλεσαν, τότε η ήττα αυτή μπορεί να εξελιχθεί σε στρατηγική.

Του Μενέλαου Γκίβαλου

Από μια σειρά σημαντικών λόγων που οδήγησαν στο αποτέλεσμα της 26ης Μαΐου θα επισημάνουμε τους ακολούθους καθοριστικούς, κατά τη γνώμη μας, παράγοντες:

Ο πρώτος αφορά στη φύση, στο εύρος και στη σύνθεση της ευρείας κοινωνικής συμμαχίας που οδήγησε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και τον στήριξε αποφασιστικά στις ιστορικές αναμετρήσεις του 2015.

Η συμμαχία αυτή, πέραν του σκληρού κοινωνικού – ταξικού της «πυρήνα», περιελάμβανε ένα ευρύτατο φάσμα των μικρομεσαίων επαγγελματικών ομάδων αλλά και τμήματα της μεσαίας τάξης που υπέστησαν βαρύτατες απώλειες τόσο στο οικονομικό όσο και στο κοινωνικό τους «κεφάλαιο». Η κοινωνικοπολιτική αυτή συμμαχία συγκροτήθηκε σε αντιμνημονιακή – αμυντική βάση και σε πρώτη φάση ακριβώς η βάση αυτή αποτέλεσε τη συγκολλητική της ουσία. Όμως με την πάροδο του χρόνου η ανάγκη στήριξης των χαμηλότερων στρωμάτων σηματοδοτήθηκε -λανθασμένα- από την κυβέρνηση με το περίφημο «ταξικό πρόσημο» των επιλογών και τη συνακόλουθη «ταξική μεροληψία».

Δεν κατανοήθηκε επαρκώς ότι οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες και τμήματα της μεσαίας τάξης είχαν, όχι μόνο πληγεί καίρια κατά τη διάρκεια της περιόδου 2010-2015, αλλά και ότι εξακολουθούσαν να καταβάλλουν βαρείς φόρους, ενώ στην ουσία είχε περιοριστεί ή και εκλείψει η εισοδηματική τους βάση. Με τον τρόπο αυτό, το περίφημο «ταξικό πρόσημο» των κυβερνητικών παρεμβάσεων φαινόταν ότι εφαρμόζεται στο «εσωτερικό» της ευρύτερης αυτής κοινωνικής συμμαχίας, με συνέπεια την απομάκρυνση ή και απογοήτευση των μεσαίων και μικρομεσαίων στρωμάτων.

Η επικοινωνιακή προπαγάνδα του καθεστώτος αξιοποίησε στο έπακρο αυτό το γεγονός: «Η ιστορία των μνημονίων ξεκινά το 2015 και ο ΣΥΡΙΖΑ κατέστρεψε τη μεσαία τάξη»… Αυτό ήταν το σλόγκαν της τελευταίας περιόδου, που προσπαθούσε να ακυρώσει και να ευτελίσει όλα τα θετικά μέτρα υπέρ των μικρομεσαίων.

Η σύγκρουση με το «καθεστώς»

Ο δεύτερος παράγοντας αφορά στη σύγκρουση και ρήξη με το «καθεστώς» και τους κομματικούς εκπροσώπους του στο θέμα των ΜΜΕ και των σκανδάλων.

Η κυβέρνηση πέτυχε να επιβάλει τη νομιμότητα στο πεδίο των ΜΜΕ. Πρόκειται όμως για την τυπική νομιμότητα. Γιατί στην ουσία αναπαράχθηκε με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ο ίδιος συσχετισμός εξουσίας και ιδιοκτησίας από το καθεστώς των ολιγαρχών. Κατά την πρώτη μνημονιακή περίοδο το επικοινωνιακό «καθεστώς» στράφηκε κατά της κοινωνίας. Τρομοκράτησε, απαξίωσε, ενοχοποίησε τους πολίτες προκειμένου αυτοί να αποδεχτούν και να ενσωματώσουν, αξιακά και ιδεολογικά, τα νεοφιλελεύθερα – μνημονιακά προτάγματα.

Από το 2015 μέχρι σήμερα η στρατηγική των ολιγαρχικών – καθεστωτικών ΜΜΕ επικεντρώθηκε στην καταστροφή και απαξίωση της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ, των κυβερνήσεών του, της ηγεσίας του. Το «σύστημα» κατασκεύασε και επέβαλε τελικώς, σ’ έναν μεγάλο βαθμό, μια στρεβλή – απαξιωτική πραγματικότητα.

Απέναντι σ’ αυτή τη στρατηγική η κυβέρνηση τήρησε αμυντική στάση και η «ατζέντα» μετατοπίστηκε στο πεδίο αυτής της στρεβλής, χυδαίας και ευτελούς πραγματικότητας.

Την ίδια ώρα, η δικαστική προώθηση και εκκαθάριση των σκανδάλων και της δομικής διαφθοράς παρέπεμπε στο «μετέωρο βήμα του πελαργού», επιτρέποντας στους φορείς της διαπλοκής να δίνουν σήμερα τον υπέρ πάντων αγώνα για την ακύρωση και παραγραφή των εγκλημάτων τους.

H σύγκρουση των δύο «κόσμων»

Στο λίγο διάστημα που απομένει, δύο πρέπει να είναι οι κεντρικοί στόχοι: το σαφές παραγωγικό – αναπτυξιακό πρόγραμμα με αιχμή τους μικρομεσαίους και τα τμήματα της μεσαίας τάξης που επλήγησαν και, ταυτόχρονα, η επιθετική παρουσία και η προώθηση του προγράμματος και των προοπτικών που διαγράφονται για κάθε κοινωνική τάξη την επόμενη τετραετία.

Η Νέα Δημοκρατία θα πρέπει να εξαναγκαστεί να αντιπαρατεθεί στο επίπεδο των προγραμμάτων και των θέσεων. Θα πρέπει να αποκαλυφθεί πλήρως το στυγνό νεοφιλελεύθερο – αντικοινωνικό της πρόσωπο. Η ακροδεξιά της φυσιογνωμία. Η σύγκρουση των δύο «κόσμων» σε οικονομικό, κοινωνικό και αξιακό επίπεδο θα πρέπει να γίνει κατανοητή σε κάθε πολίτη.

Ήδη επώνυμοι νεοφιλελεύθεροι κεκράκτες της ΝΔ υπόσχονται μείωση συντάξεων, κατάργηση των 120 δόσεων, ιδιωτικοποίηση της υγείας, εξαφάνιση των επιδομάτων, απόρριψη κάθε έννοιας αναδιανομής. Οι πολίτες θα πρέπει να ανοίξουν τ’ αυτιά τους και τα μυαλά τους…

Σεβόμαστε απολύτως τη βούληση των πολιτών, όπως αυτή εκφράστηκε στις 26 Μαΐου. Θα υπενθυμίσουμε όμως ότι η περίοδος 2010-2014, όχι μόνο δεν είναι μακρινό παρελθόν, αλλά μπορεί να αποτελέσει το άμεσο μέλλον μας, εάν δεν επικρατήσουν το δημοκρατικό αίσθημα και η λογική πολιτική κρίση. Γιατί άλλα περιθώρια δεν υπάρχουν. Και, ως γνωστόν, «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια».

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 104 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 2 Ιουνίου 2019.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»:

Συνεπείς στους στόχους μας

ΣΥΡΙΖΑ: Τα αίτια της ήττας, οι ευθύνες και η επόμενη μέρα

ΣΥΡΙΖΑ: Τα απομεινάρια μιας δύσκολης εκλογικής μέρας