Αξιοκρατία à la cart



10 Σεπτεμβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 5:43 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 5:44 μμ


Πρώτα ήρθε η ωμή και αθέμιτη επέμβαση στην κατά τα άλλα ανεξάρτητη Αρχή Ανταγωνισμού. Όπου απομάκρυναν τη διοίκηση της Αρχής με θεσμοθέτηση ασυμβίβαστου… αναδρομικής ισχύος. Θέσπισαν, δηλαδή, εκ των υστέρων και με φωτογραφική διάταξη ασυμβίβαστο που δεν υπήρχε κατά τον χρόνο διορισμού των μελών της Αρχής. Απίστευτα πράγματα! Κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών αρχών του κράτους δικαίου τη χαρακτήρισε, εκτός των άλλων, και ο Δικηγορικός Σύλλογος της Αθήνας.

Του Γιάννη Α. Μυλόπουλου *

Για όποιον υποστηρίξει, πάντως, ότι πρόκειται περί μεμονωμένου γεγονότος προκρούστειας μεθόδευσης, ήρθε αμέσως μετά ο -διά της ταπείνωσης του πήχη των προσόντων- διορισμός του εκλεκτού της κυβέρνησης στη θέση του διοικητή της ΕΥΠ. Η οποία θέση απαιτούσε, όπως αναμένεται για μεγάλης σημασίας για την ασφάλεια και τη δημοκρατία εθνική υπηρεσία, πτυχίο πανεπιστημιακής σχολής.

Επειδή όμως ο συγκεκριμένος δεν διαθέτει κανένα πτυχίο, παρά μόνο επαγγελματική εμπειρία σε εταιρεία security, και εδώ με εκ των υστέρων φωτογραφική διάταξη άλλαξαν τον νόμο, διαγράφοντας την κατοχή πτυχίου από τα προαπαιτούμενα για τον διορισμό στη συγκεκριμένη θέση.

Τα πτυχία, άλλωστε, σήμερα τα απονέμουν οι ίδιοι οι υπουργοί. Καθώς, όπως δήλωσε κορυφαίος εξ αυτών για συνεργάτη του που, χωρίς πτυχίο κι αυτός, διορίστηκε διευθυντής στο γραφείο του: «Αυτός κάνει για δέκα πτυχιούχους…».

Για να μην θολώσει όμως η εντύπωση της αξιοκρατικής ΝΔ που με τόσο κόπο καλλιεργήθηκε προεκλογικά, έρχεται η υπουργός Παιδείας και προαναγγέλλει τη θεσμοθέτηση της βάσης του δέκα ως ελάχιστου βαθμολογικού ορίου για την εισαγωγή στις πανεπιστημιακές σχολές.

Προσπερνώντας το γεγονός της à la cart τήρησης των αρχών της αξιοκρατίας, μια και οι εκλεκτοί της κυβέρνησης εξαιρούνται από την εφαρμογή τους, η συγκεκριμένη εξαγγελία συνιστά εύκολο λαϊκισμό και παγκόσμια εκπαιδευτική πρωτοτυπία.

Αφού οι εισαγωγικές εξετάσεις έχουν χαρακτήρα διαγωνιστικό και όχι διαπιστωτικό της γνωστικής επάρκειας των υποψηφίων, η εισαγωγή, δηλαδή, στις πανεπιστημιακές σχολές, εξ ορισμού, δεν γίνεται με απόλυτα βαθμολογικά κριτήρια, αλλά με τη σειρά κατάταξης των υποψηφίων.

Οι οποίοι, άλλωστε, για να γίνουν δεκτοί στις εισαγωγικές έχουν ήδη εξεταστεί επιτυχώς σε απολυτήριες εξετάσεις στα λύκεια, διαπιστωτικές της γνωστικής τους επάρκειας, στα ίδια ακριβώς μαθήματα και στην ίδια ακριβώς ύλη.

Η μόνη σκοπιμότητα που υπηρετεί αυτό το κατ’ επίφαση αξιοκρατικό μέτρο είναι αυτή του κλεισίματος, με ανορθολογικό, βεβαίως, τρόπο, μιας σειράς περιφερειακών -κυρίως- πανεπιστημιακών σχολών. Οι οποίες απλώς συμβαίνει να είναι χαμηλής προτίμησης για τους υποψηφίους.

Αν η επιδίωξη ήταν πράγματι η επιβολή των αρχών της αξιοκρατίας στις εισαγωγικές εξετάσεις, τότε θα έπρεπε αυτές να διεξάγονται από τα ίδια τα πανεπιστήμια, που είναι και τα μόνα που γνωρίζουν τόσο τις γνωστικές απαιτήσεις των επιστημονικών ειδικοτήτων που θεραπεύουν όσο και το επίπεδο σπουδών που οφείλουν να διατηρήσουν.

Αλλά μια τέτοια μεταρρύθμιση δεν θα ήταν συνεπής με την κυβερνητική πολιτική της υποκριτικής, προσχηματικής και à la cart αξιοκρατίας

* Καθηγητής και πρώην Πρύτανης στο ΑΠΘ

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 118 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2019.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»:

Απ’το στόμα της Λαγκάρντ και στου Θεού τ’αυτί

Απόφαση-δικαίωση των συνταξιούχων