Καμία πρόκληση αναπάντητη



2 Δεκεμβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 5:09 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 5:15 μμ


Είναι σύνηθες πια η Τουρκία να προχωρά κάθε τόσο σε μια πολιτική πρόκληση κατά της Ελλάδας.

Η περίεργη για τα διπλωματικά δεδομένα συμφωνία της για την ΑΟΖ με ένα κομμάτι διακυβέρνησης της Λιβύης, την κυβερνητική ομάδα της Τρίπολης, εξόργισε πολλές σοβαρές διπλωματικές πλευρές.

Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών είναι ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα τριβής μας με τη γείτονα, το οποίο μας έφερε τουλάχιστον δύο φορές στο παρελθόν στα όρια της πολεμικής σύγκρουσης, το 1974-1976 και το 1987.

Η Τουρκία ακολουθεί εδώ και χρόνια προκλητική εξωτερική πολιτική, πολιτική εν πολλοίς ανεδαφικών διεκδικήσεων.

Υπάρχουν δύο αξιοπρόσεκτοι πόλοι, που εκπορεύονται από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας, το οποίο αποτελεί το μακροπολιτικό κέντρο της χώρας.

Ο πρώτος αφορά στο εσωτερικό ακροατήριό της και μια μεγάλη μερίδα πολιτών που πρέπει να χειροκροτούν τις όποιες αποφάσεις Ερντογάν.

Ο δεύτερος έχει σχέση με τις προκλητικές διεκδικήσεις κυρίως κατά της Ελλάδας.

Η παράνομη κατοχή στην Κύπρο, η άρνηση υπογραφής διεθνών συμβάσεων, καθώς και η καταπάτησή τους είναι συνώνυμα της διαχρονικής πρόκλησης.

Η Ελλάδα πρέπει να απαντά σθεναρά πια, στο πλαίσιο της διεθνούς νομιμότητας, σε κάθε τουρκική ενέργεια.

Η πολιτική των προκλήσεων πολλές φορές λειτουργεί και σωρευτικά. Τα εθνικά συμφέροντα επιτάσσουν αρραγές εσωτερικό μέτωπο και άμεσες διπλωματικές απαντήσεις.

Αν ανατρέξουμε στη βοήθεια των συμμάχων μας, θα παρατηρήσουμε το έλλειμμα αλληλεγγύης στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, παρά τις εκκλήσεις και το δίκαιο των αιτημάτων μας.

Η Ελλάδα πρέπει να κατανοήσει ότι τον δρόμο μπορεί και να χρειαστεί να τον διαβεί μόνη της και να το κάνει με αυτοπεποίθηση.

«Νέα Σελίδα»

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 130 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου 2019.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: 

Χάρτης πρόκληση από Τουρκία – Λιβύη: Εξαφανίζουν Καστελόριζο, φτάνουν Κρήτη

ΥΠΕΞ: Η Τουρκία να αναρωτηθεί εάν θέλει να βρίσκεται στη λάθος πλευρά του δικαίου