Πέτρος Κόκκαλης στη «Νέα Σελίδα»: Αντίπαλός μας είναι ο νεοφιλελευθερισμός



20 Σεπτεμβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 10:31 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 4:31 μμ


– Πρώτη δημοσίευση 20 Σεπτεμβρίου 22:31
– Τελευταία ενημέρωση 23 Σεπτεμβρίου 16:51

«H συμπόρευση της Κίνησης Πολιτών “Κόσμος” με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είχε και έχει στόχο να θέσουμε στην κεντρική πολιτική ατζέντα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο τους 17 παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ για το 2030», τονίζει στη συνέντευξή του στη «Νέα Σελίδα» ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και εκπρόσωπος της πολιτικής κίνησης «Κόσμος», Πέτρος Κόκκαλης.

«Απέναντί μας έχουμε μια αντίπαλη ιδεολογία, τον νεοφιλελευθερισμό, που, πέραν της ανεξέλεγκτης κυριαρχίας της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς με όποιο κόστος, προτάσσει την υποβάθμιση του ρόλου του κράτους», συμπληρώνει.

Συνέντευξη στον Χρόνη Διαμαντόπουλο

Τι είδους μάχες μπορεί να δώσει και τι μπορεί να κερδίσει ένας Ελληνας ευρωβουλευτής -με ή χωρίς την πολιτική του ομάδα- σε μια Ευρώπη που διαφεντεύουν οι «ισχυροί»;

Να σας απαντήσω με τα λόγια μιας μικρής κοπέλας που δίνει τη μάχη για το περιβάλλον: «Κανείς δεν είναι πολύ μικρός για να έχει έναν αντίκτυπο και να αλλάξει τον κόσμο, οπότε κάνε ό,τι μπορείς». Αυτό το είπε η 16χρονη Γκρέτα Τούνμπεργκ στη συνάντησή της με τον Μπαράκ Ομπάμα. Για να το ξεκαθαρίσω πολιτικά, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι το μόνο δημοκρατικά εκλεγμένο όργανο της Ευρωπαϊκή Ενωσης με νομοθετικές αρμοδιότητες. Σε αυτό η μάχη ξεκινά από τη στιγμή που εκλέγεσαι και εκπροσωπείς όσους σε ψήφισαν. Τι άλλο εκπροσωπείς; Ιδέες, αρχές και αξίες. Χωρίς, λοιπόν, να παριστάνω τον πολιτικό Πίτερ Παν, η δική μου μάχη από τη στιγμή που ανέλαβα είναι η αντιμετώπιση της κλιματικής αδράνειας σε όλα τα επίπεδα. Αυτή είναι η μάχη που δίνω και δίνουμε παγκόσμια – και είμαστε πολλοί. Πάρα πολλοί, όπως θα δείτε.

Οι πρόσφατες καταστροφικές πυρκαγιές στον Αμαζόνιο ανέδειξαν και τις πολιτικές διαστάσεις της κλιματικής κρίσης.

Στον Αμαζόνιο κάηκε μια έκταση 50 φορές σαν την Ελλάδα. Και δεν κάηκε μόνο λόγω της υπερθέρμανσης και της κλιματικής κρίσης του πλανήτη, αλλά και λόγω πολιτικών επιλογών, όπως αποδεικνύεται. Φέτος οι πυρκαγιές στον Αμαζόνιο αυξήθηκαν κατά 39% σε σχέση με πέρσι, σύμφωνα με τους «New York Times». Γιατί αναφέρω αυτά τα στατιστικά στοιχεία; Διότι το μόνο που άλλαξε από πέρσι είναι η πολιτική ηγεσία. Η νέα δεξιά κυβέρνηση του Μπολσονάρο προωθεί τη συρρίκνωση του Αμαζονίου στο όνομα της ανάπτυξης, ενώ συστηματικά και αδίστακτα καταστρέφονται ζωτικές για τον πλανήτη φυσικές υποδομές. Είναι κλιματική τρομοκρατία αυτό που ασκεί. Και, λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν είναι μόνο θέμα της Βραζιλίας. Είναι και δικό μας θέμα όσον αφορά στην κατανάλωση. Πρέπει να ξαναδούμε τη συμφωνία ΕΕ – Mercosur και πώς η δική μας κατανάλωση -450 εκατ. ευρώ για το βόειο κρέας και 820 εκατ. ευρώ για τη σόγια το 2018- δεν θα λειτουργεί ως κίνητρο για την καταστροφή του Αμαζονίου, αλλά ως εργαλείο πίεσης για την αναβίωσή του. Είναι απαραίτητο να συνδεθεί με τους στόχους του Παρισιού και τις οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας για τη δίκαιη μετάβαση με την πρόβλεψη κυρώσεων. Σε κάθε περίπτωση, είναι η ώρα της δράσης και όχι των ευχολογίων.

Τι εννοείτε;

Εννοώ, όπως είπα και πριν από μερικές μέρες στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο, ότι η κλιματική κρίση απαιτεί ριζικό μετασχηματισμό της οικονομίας και της κοινωνίας μας. Οτι αυτή είναι η τελευταία μας ευκαιρία να υλοποιήσουμε μια συντεταγμένη μετάβαση με δίκαιο τρόπο, υιοθετώντας τους 17 στόχους του ΟΗΕ και το πολιτικό πρόγραμμα της Συμφωνίας των Παρισίων. Και είπα ότι περιμένουμε από την ευρωπαϊκή συμφωνία που ετοιμάζει ο αντιπρόεδρος Τίμερμανς ένα νέο, γενναίο Πράσινο Κοινωνικό Συμβόλαιο. Αλλά, πείτε μου: Γίνεται από τη μια οι πολιτικές δυνάμεις Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (EPP), Ομάδα Ταυτότητας και Δημοκρατίας (ΙD) και Ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) να παριστάνουν ότι ενδιαφέρονται για το περιβάλλον κι από την άλλη να καταψηφίζεται το ψήφισμα καταδίκης για την καταστροφή του Αμαζονίου; Ποιον κοροϊδεύουν;

Εσείς έχετε προτείνει κάτι συγκεκριμένο αυτούς τους μήνες για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής;

Ναι, κάτι πολύ πρακτικό. Είκοσι μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων μου πρότεινα στην Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας Τροφίμων του Ευρωκοινοβουλίου, στην οποία συμμετέχω, τη δημιουργία ενός Ταμείου για την Κλιματική Αλλαγή, στο πλαίσιο των Ευρωπαϊκών Διαρθρωτικών και Επενδυτικών Ταμείων. Η θέσπιση ενός τέτοιου ταμείου, που πρέπει να ενταχθεί στη συζήτηση για το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2021-2027, θα δώσει τη δυνατότητα συντονισμού των δράσεων μεταξύ των πολλών και διαφορετικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, που αυτή τη στιγμή είναι κατακερματισμένες. Τι άλλο θα επιτύχει; Θα βοηθήσει στην απλοποίηση των διαδικασιών, που, όπως ξέρετε, πάσχουν από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Περισσότεροι πόροι, σωστή ιεράρχηση, κατανομή, αξιοποίηση και σημαντική αναβάθμιση της ατζέντας πανευρωπαϊκά.

Το πρόγραμμα της σημερινής κυβέρνησης περιλαμβάνει οικολογικές δράσεις; Σας προβληματίζει το γεγονός ότι στην προσπάθεια προσέλκυσης επενδύσεων παραμερίζονται οι κίνδυνοι για το περιβάλλον;
Με προβληματίζει γιατί η λογική «επενδύσεις με όποιο κόστος» είναι ισοπεδωτική και επειδή το κόστος μπορεί να είναι τεράστιο. Είπα και πριν ότι δεν είμαι πολιτικός Πίτερ Παν, αλλά, δυστυχώς, ο κάπτεν Χουκ είναι αληθινός. Η ανάπτυξη και η πρόοδος είναι στόχος όλων μας, αλλά η νέα αναπτυξιακή πορεία για τη χώρα πρέπει να είναι βιώσιμη και δίκαιη. Με επενδύσεις κερδοφόρες -δεν αντιλέγω, κάθε άλλο-, αλλά όχι καταστροφικές για το μέλλον της χώρας. Δεν έχουμε άλλη Ελλάδα, αυτή είναι. Αυτή εδώ είναι η γη μας και τα χώματά μας και τα νερά μας, τα νησιά και οι παραλίες μας. Κι αν αντέξαμε στην κρίση, ένας παράγοντας ήταν ότι ήρθαν να δουν αυτή την Ελλάδα, το οικοσύστημα και το φυσικό της περιβάλλον δεκάδες εκατομμύρια ξένοι. Το στοίχημα είναι τα επόμενα χρόνια, έχοντας μάθει από τα λάθη μας, να υιοθετήσουμε μια νέα, δυναμική οικονομία, που θα ανταποκρίνεται στις σύγχρονες προκλήσεις.

Η συμπόρευσή σας με τον ΣΥΡΙΖΑ θα διαρκέσει ή έχετε στον πολιτικό σχεδιασμό σας την αυτόνομη πορεία;

Κοιτάξτε, η συμπόρευση της Κίνησης Πολιτών «Κόσμος» με τον ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, που εγώ εκπροσωπώ στην Ευρωβουλή, είχε και έχει στόχο να θέσουμε για πρώτη φορά στην κεντρική πολιτική ατζέντα και σε ευρωπαϊκό επίπεδο τους 17 παγκόσμιους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης του ΟΗΕ για το 2030. Απέναντί μας έχουμε μια αντίπαλη ιδεολογία, τον νεοφιλελευθερισμό, που, πέραν της ανεξέλεγκτης κυριαρχίας της ελεύθερης οικονομίας της αγοράς με όποιο κόστος, προτάσσει την υποβάθμιση του ρόλου του κράτους, ενώ διαρρηγνύει το κοινωνικό συμβόλαιο που υπήρχε στην Ευρώπη μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτό του κράτους πρόνοιας. Τα αποτελέσματα τα βλέπουμε και τα ζούμε με την άνοδο της σκοταδιστικής Δεξιάς σε σειρά ευρωπαϊκών χωρών. Εμείς θα παλέψουμε για μια Ευρώπη με μεγαλύτερη πολιτική συμμετοχή, λιγότερη γραφειοκρατία και μεγαλύτερη έμφαση στην καινοτομία και την κοινωνική συνοχή. Στον «Κόσμο» έχουμε όραμα για το μέλλον μέσω της βιώσιμης και δίκαιης ανάπτυξης των νέων τεχνολογιών και των νεοφυών επιχειρήσεων, της συνεργασίας, της αξιοπρέπειας και της αλληλεγγύης. Αν λάβω υπόψη μου όσα είπε και ο Αλέξης Τσίπρας από τη ΔΕΘ την περασμένη εβδομάδα, αυτή η κατεύθυνση είναι μονόδρομος για την ελληνική και την ευρωπαϊκή Αριστερά.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 120 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 22 Σεπτεμβρίου 2019.