- Πρώτη δημοσίευση: 14 Δεκεμβρίου 2019, 4:58 μμ
- Τελευταία δημοσίευση: 15 Δεκεμβρίου 2019, 8:46 μμ
Αν κάποιοι -και μάλιστα πολλοί- αναλυτές, βουλευτές, κομματικά στελέχη και όχι μόνο αναθάρρησαν στο άκουσμα της περιγραφής του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ Πέτρου Ευθυμίου ως της πλέον εύστοχης ερμηνείας για τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την 7η Ιουλίου 2019, δεν έπεσαν τελείως έξω.
της Γεωργίας Σαδανά
[email protected]
Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα στους κόλπους της αξιωματικής αντιπολίτευσης θυμίζει όντως κάτι από τις μέρες του ΠΑΣΟΚ της «ισχυρής Ελλάδας». Μολονότι ο κ. Ευθυμίου απάντησε (στον ρ/σ ΣΚΑΪ) σχετικά με το αν εντάσσεται στα κόμματα της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι αυτό. Να σας το πω με γλώσσα απλή: ο ΣΥΡΙΖΑ είναι σαν να νίκησε ο Ακης Τσοχατζόπουλος το 1996», η ταυτόχρονη, ωστόσο, συνύπαρξη εκπροσώπων διαφορετικών εκδοχών της ελληνικής Σοσιαλδημοκρατίας στους ορόφους της Κουμουνδούρου ως προϊόν αθρόων «μεταγραφών» καθιστά πλέον καθοριστική τη συγκατοίκησή τους στην «κόκκινη» πολυκατοικία, θυμίζοντας κάτι -πολύ- από το 1996.
Παρότι κατά τον τελευταίο ιδιαίτερα χρόνο της διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα ζητούμενο για τον ίδιο προσωπικά αλλά και για το κόμμα του υπήρξε η μαζική συγκέντρωση κοινωνικών δυνάμεων και προσωπικοτήτων με προοδευτικό πρόσημο στις γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ -με ορόσημο τη Συμφωνία των Πρεσπών-, η κεκτημένη κυβερνητική ταχύτητα δεν επέτρεψε να αποτυπωθεί δημόσια όλο το εύρος των διαφορετικών οπτικών, ιδεολογικών και πολιτικών, που έφεραν ως σκευή τους όλοι όσοι πλαισίωσαν το εγχείρημα της διεύρυνσης. Ακόμη και όταν η Προοδευτική Συμμαχία εκκίνησε τη λειτουργία της την περασμένη άνοιξη από το Γαλάτσι με πολιτικό ορίζοντα μια σχέση αλληλοσυμπλήρωσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι ισχυρές εσωκομματικές ενστάσεις είχαν ως αποτέλεσμα την πλήρη απορρόφηση του στελεχιακού της δυναμικού στα ψηφοδέλτια της Κουμουνδούρου.
Πληρώνοντας το Γαλάτσι
Η κίνηση αυτή, αν και ικανοποίησε βραχυπρόθεσμα την ανάγκη προεκλογικά για εσωτερικό συμβιβασμό, στέρησε σε δεύτερο χρόνο τη δυνατότητα στην αξιωματική αντιπολίτευση να εμφανίζεται με μεγαλύτερη συνοχή και ετοιμότητα στη νέα αντιπολιτευτική της φάση. Τόσο οι συνεχείς αναπροσαρμογές στη θέση του ΣΥΡΙΖΑ αναφορικά με την ψήφο των αποδήμων (την οποία τελικά υπερψήφισε) όσο και η εστίαση -σχεδόν εμμονικά- σε ζητήματα «νόμου και τάξης», αφήνοντας αναξιοποίητο υλικό για πολιτικό αντίλογο σε μείζονα κοινωνικά προβλήματα (χρεώσεις τραπεζών, κόκκινα δάνεια κ.ά.), καταδεικνύουν την αδυναμία της Κουμουνδούρου να αρθρώσει έναν συμπαγή αντιπολιτευτικό λόγο, ενώ ακόμη και σε περιπτώσεις που ο ΣΥΡΙΖΑ επιδεικνύει ομοιογενή και ακαριαία αντανακλαστικά, αυτά εξαερώνονται πολύ γρήγορα με τον πρώτο εσωκομματικό αστερίσκο που θα καταγραφεί στη δημόσια σφαίρα, τινάζοντας τη γραμμή «στον αέρα».
Κέντρο καλεί… Κουμουνδούρου
Το έλλειμμα ενιαίου κέντρου εκπομπής στον ΣΥΡΙΖΑ αποτυπώθηκε εξόφθαλμα στην πιο σημαντική ελληνοτουρκική κρίση των τελευταίων ετών, με αφορμή τον αιφνιδιασμό που προκάλεσε στο ελληνικό πολιτικό σύστημα η έκρηξη παραβατικότητας της γειτονικής χώρας. Με δεδομένο, μάλιστα, ότι ο πρώην πρωθυπουργός στήριξε σχεδόν το σύνολο της κυβερνητικής του θητείας στον άξονα της εξωτερικής πολιτικής -αναλαμβάνοντας και προσωπικά πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο-, η παρακαταθήκη αυτή, όχι μόνο δεν αξιοποιήθηκε από την αξιωματική αντιπολίτευση ώστε να παρουσιάσει ένα συναινετικό μεν, «επιθετικό» δε πολιτικό προφίλ προς την κοινή γνώμη, αλλά αντίθετα ανέσυρε γρήγορα στην επιφάνεια αποκλίνουσες απόψεις σχετικά με τα ζητήματα άσκησης εξωτερικής πολιτικής στο εσωτερικό του κόμματος, ενστάσεις που κατέφτασαν στην Κουμουνδούρου μέσω… αρθρογραφίας.
Τη στιγμή που ο τομεάρχης Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ (και πρώην υπουργός Εξωτερικών), Γιώργος Κατρούγκαλος, προσήλθε στη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής εκπροσωπώντας μια «πατριωτική δύναμη ευθύνης» με στόχο «να μπορέσουμε να αποκρούσουμε αποτελεσματικά την αναβάθμιση των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας» και ζητώντας από την κυβέρνηση «να ξαναβρεί το νήμα» της ενεργητικής πολιτικής της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, δεν φαίνεται να είχαν κατασταλάξει όλα τα στελέχη της Κουμουνδούρου στον ίδιο αντιπολιτευτικό άξονα. Στον απόηχο της επετείου της δολοφονίας του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρης Τζανακόπουλος, έκανε λόγο για «πραγματικό όργιο καταστολής και αυθαιρεσίας» από πλευράς της ΕΛΑΣ ως αποτέλεσμα «σαφούς πολιτικής εντολής» της κυβέρνησης και πρόσθεσε ότι «δεν μπορεί να υπάρξουν οι όροι για στοιχειώδη πολιτική συνεννόηση. Τορπιλίζετε το πολιτικό κλίμα σε μια περίοδο που χρειάζεται συνεννόηση για τα ελληνοτουρκικά», προκαλώντας αμηχανία στην Κουμουνδούρου από την ακροβασία συσχετισμών και επιχειρημάτων…
Εξίσου ισχυρή και «φυγόκεντρη» υπήρξε και η άποψη του ακαδημαϊκού Σωτήρη Βαλντέν, ο οποίος μετέχει τόσο στην Κεντρική Επιτροπή Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ όσο και στην Επιτροπή Προγράμματος του κόμματος. Ανήμερα της συνεδρίασης του Εθνικού Συμβουλίου Εξωτερικής Πολιτικής, με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» εξήγησε ότι «έχει σημασία ποιο ΠΑΣΟΚ έχουμε κατά νου. Λ.χ., στην εξωτερική πολιτική υπάρχει το ΠΑΣΟΚ του “βυθίσατε το Χόρα” και του εμπάργκο κατά της Βόρειας Μακεδονίας, υπάρχει όμως και το ΠΑΣΟΚ του Ελσίνκι, της άρσης της “εμπολέμου” με την Αλβανία, της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, της βαλκανικής Θεσσαλονίκης, ναι, και της επιλογής της ειρήνης στην κρίση των Ιμίων» και κατέληξε: «Ο ΣΥΡΙΖΑ με τις Πρέσπες έδειξε πως συνέχισε και ανέπτυξε τη γραμμή του “δεύτερου” ΠΑΣΟΚ. Θέλω να πιστεύω πως δεν θα την εγκαταλείψει, γιατί, βέβαια, μια “πατριωτική πασοκοποίηση” θα ήταν πράγματι αρνητική».
Κυνηγώντας τη Φώφη
Τέλος στο ερμαφρόδιτο πολιτικό στίγμα που εξέπεμψε τις τελευταίες μέρες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να βάλει ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, διαβλέποντας πιθανόν ανεξέλεγκτες συνέπειες για την κοινωνική απήχηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης λόγω της στάσης του ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνοτουρκική κρίση. Τόσο η θετική εντύπωση από τη σθεναρή στάση της πρόεδρου του Κινήματος Αλλαγής στα εθνικά θέματα και στην απαίτηση για πολιτική συναίνεση όλο το τελευταίο διάστημα όσο και το έντονο ενδιαφέρον από πλευράς της ελληνικής κοινής γνώμης για την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας κινητοποίησαν την αξιωματική αντιπολίτευση ως προς την επίδειξη «πατριωτικών αντανακλαστικών», στην οποία προέβη ο κ. Τσίπρας μιλώντας από το βήμα της Βουλής για την ψήφο των αποδήμων.
Η επίκληση, άλλωστε, της πατριωτικής ευθύνης από πλευράς της Χαριλάου Τρικούπη -έννοιας αλληλένδετης με την ιστορική διαδρομή της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης- δεν έμεινε αναξιοποίητη από την Κουμουνδούρου, με τον κ. Τσίπρα να επαναλαμβάνει το «πατριωτικό καθήκον» του πολλές φορές κατά την τοποθέτησή του στην Ολομέλεια της Βουλής. Εντείνοντας τη στάση του απέναντι στην κυβέρνηση με στόχο να προλάβει την πατριωτική… ταχύτητα του Κινήματος Αλλαγής, ο πρώην πρωθυπουργός κατέθεσε δέσμη έξι προτάσεών του για το ζήτημα και προειδοποίησε για πρώτη φορά ότι «η Τουρκία ανακοίνωσε ότι δεν θα επιτρέψει ελληνικά πλοία στη περιοχή συμφωνίας της με τη Λιβύη, συνεπώς είτε θα υπάρξει η πολιτική των ευρωπαϊκών κυρώσεων τώρα είτε η πολιτική των ελληνικών φρεγατών ύστερα. Και ανάμεσα στα δύο προτιμώ αναφανδόν το πρώτο». Επιπλέον, «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει αποδείξει στην πράξη την προσήλωσή του στην εθνική και συναινετική γραμμή για τα ελληνοτουρκικά», υπογράμμιζαν πηγές της Κουμουνδούρου μετά το πέρας της ομιλίας του κ. Τσίπρα για την ψήφο των αποδήμων (απόντος του κ. Μητσοτάκη), θέλοντας να επισφραγίσουν τη στροφή σε μια πιο μετριοπαθή αντιπολιτευτική στάση προκειμένου να ξορκίσουν τυχόν πολιτική απομόνωση του κόμματος υπό το βάρος των καταιγιστικών εξελίξεων.
Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 132 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφόρησε την Κυριακή 15 Δεκεμβρίου.
Διαβάστε επίσης στη Νέα Σελίδα: ΚΙΝΑΛ: Επιστρέφουν οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ
