Το αόρατο κόμμα του 20%

Δίχτυα για το «ορφανό 20%» στήνουν γνωστοί και μη ενδιαφερόμενοι, μελετώντας τις ποιοτικές μεταβλητές των ερευνών τέσσερις μήνες μετά την εκλογική αναμέτρηση



2 Δεκεμβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 8:59 πμ · Τελευταία τροποποίηση: 9:06 πμ


Ένα αόρατο, τρίτο κόμμα ίπταται πάνω από την ελληνική πολιτική σκηνή, με τα κομματικά επιτελεία να έχουν επιδοθεί τις τελευταίες ημέρες σε… προσθαφαιρέσεις προκειμένου να αλιεύσουν πληροφορίες τόσο για το εύρος όσο και για τις κοινωνικές και ηλικιακές ομάδες, τις οποίες θα μπορούσε δυνητικά να εκπροσωπήσει. Με μικρή απόσταση από τις εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου, ο «άγνωστος x» των δημοσκοπήσεων καταλαμβάνει ολοένα και μεγαλύτερο μερίδιο στις προτιμήσεις της ελληνικής κοινής γνώμης, η οποία φαίνεται να κρατά αρκετά κλειστά τα χαρτιά της μπροστά σε κάθε μελλοντικό ενδεχόμενο.

της Γεωργίας Σαδανά
[email protected]

Εκτός από την εμφανή δημοσκοπική πτώση του ΣΥΡΙΖΑ, κατρακυλώντας σε τέσσερις μόλις μήνες στο 21,3% (από το 31,61% των πρόσφατων εθνικών εκλογών), εκλογικοί αναλυτές, πολιτικοί επιστήμονες αλλά και πρωτοκλασάτα κομματικά στελέχη φαίνεται να εστιάζουν περισσότερο στα ποιοτικά στοιχεία των μετρήσεων, αναζητώντας ερμηνείες σε βάθος για τη δυνητική κατεύθυνση των «ορφανών» ψήφων. Κι αυτό γιατί ενώ το χάσμα ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ διευρύνεται (με τη δημοσκόπηση της Metron Analysis να προσδιορίζει τη διαφορά των δύο πρώτων στο 16,3%), το άθροισμα, ωστόσο, όλων των υπόλοιπων πιθανών επιλογών των ψηφοφόρων (3,6% άλλο, 4% άκυρο/λευκό, 5,7% δεν θα ψηφίσω, 5,2% αναποφάσιστοι και 2,2 δεν ξέρω/δεν απαντώ) αγγίζει το 20,7%, σε απόσταση, δηλαδή, μόλις 0,6% (εντός, δηλαδή, των ορίων του στατιστικού λάθους) από το δεύτερο κόμμα, τον ΣΥΡΙΖΑ.

Παρόμοια εικόνα αποτυπώνει και η τελευταία δημοσκόπηση της Opinion Poll, στην οποία η ΝΔ υπερτερεί του ΣΥΡΙΖΑ κατά 17,5% με ποσοστά 40,5% και 23% αντίστοιχα, την ώρα που ποσοστό 18,6% αθροίζουν οι μη κομματικές επιλογές των ερωτηθέντων (2,4% λευκό, 1,1% άκυρο, 5,2% θα απέχω, 5,3% δεν έχω αποφασίσει, 3,3% δεν γνωρίζω/δεν απαντώ, 1,3% άλλο κόμμα), γεγονός που ενισχύει την ύπαρξη μιας «παρθένας» δεξαμενής ψήφων.

Η μισή ανάσα που χωρίζει την αξιωματική αντιπολίτευση από τη βεντάλια όλων των μορφών αδιευκρίνιστης ψήφου -ακόμη κι αν υπολογιστεί σε πιο στενό πλαίσιο- κινητοποιεί άπαντες τους ενδιαφερόμενους, πυροδοτώντας συνειρμούς και σενάρια για έναν νέο γύρο μετασχηματισμού του γνωστού μέχρι σήμερα εγχώριου πολιτικού κόσμου.

Η καμπύλη του ΣΥΡΙΖΑ

Ο τρόπος, άλλωστε, που εξαϋλώθηκε το άλλοτε κραταιό ΠΑΣΟΚ αλλά και η πολιτική καμπύλη του ΣΥΡΙΖΑ (η οποία ξεκίνησε από το 3%, χτύπησε 61% στο δημοψήφισμα και αποκλιμακώθηκε στο 24% των ευρωεκλογών και ακολούθως στο 31,61% των εθνικών εκλογών) είναι μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα του ευμετάβλητου πλέον ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές των αριθμών, αμφότεροι Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ επιδίδονται συστηματικά μετεκλογικά σε ένα παιχνίδι «μεταγραφών» και «προσαρτήσεων», κλείνοντας το μάτι κάθε φορά σε «αχαρτογράφητους» εκλογικά πληθυσμούς, παιχνίδι που συνεχίστηκε με αμείωτο ρυθμό και τα τελευταία εικοσιτετράωρα. Τόσο η πρόθεση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να αναθέσει στον καθηγητή Νίκο Αλιβιζάτο -γνωστό για τις κεντροαριστερές καταβολές του- την εποπτεία ειδικής επιτροπής για την αστυνομική βία όσο και η «πασοκογενής» εκπροσώπηση στη σύνθεση της Επιτροπής Ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία μαρτυρούν, αν μη τι άλλο, την εναγώνια προσπάθεια κυβέρνησης και αξιωματικής αντιπολίτευσης να επεκτείνουν τα όρια του ευρύτερού τους πολιτικού ακροατηρίου προς κάθε κατεύθυνση.

Γεμίζοντας τις δεξαμενές

Την ίδια ώρα, υπερβαίνοντας τα κομματικά στεγανά, τον προβληματισμό τους για το μέλλον της χώρας αλλά και προτάσεις για πτυχές της καθημερινότητας των Ελλήνων πολιτών καταθέτουν πολλές και διαφορετικές δεξαμενές σκέψης (think tank) με αναφορά στον χώρο του Κέντρου, πυκνώνοντας δημόσιες συζητήσεις και ανταλλαγές απόψεων.

Υπό αυτό το πρίσμα, πρωτοβουλίες για «το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης» αναλαμβάνει το τελευταίο διάστημα η Κίνηση «Πράττω» με επικεφαλής τον υπουργό Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ Νίκο Κοτζιά, ανοίγοντας τον κατάλογο ομιλητών του και σε νέους ενδιαφερόμενους, όπως ο πρώην υπουργός Παύλος Γερουλάνος.

Μεγαλύτερη εμβέλεια και οργανωτική συγκρότηση, ωστόσο, χαρακτηρίζει τον Κύκλο Ιδεών για την Εθνική Ανασυγκρότηση, μια δεξαμενή σκέψης που φέρει την προσωπική σφραγίδα του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου. Εχοντας πυκνώσει εντυπωσιακά τον δημόσιο λόγο του (με δύο εκδηλώσεις, για παράδειγμα, την περασμένη εβδομάδα για την εξωτερική πολιτική και την ποιότητα νομοθέτησης) ο Κύκλος ετοιμάζει ένα συνεκτικό σχέδιο για τη χώρα και αρκετά νεωτερικό, εφάμιλλο της νέας εποχής, σίγουρα ψηφιακής και πολιτικής.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 130 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 1 Δεκεμβρίου.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Μαθήματα πατριωτικής ευθύνης από τη Φώφη Γεννηματά

Τσίπρας: «Πρώτη φορά» ο Ανδρέας στο στόχαστρο