Ερντογάν προ των πυλών – Μετά την Κύπρο & το Αιγαίο βάζει τώρα φωτιά & στη Θράκη

Ζήτημα αυτονομίας στη Δυτική Θράκη ανακινεί η Άγκυρα μέσω πρακτόρων και «Yeni Safak» – Σε εξέιξη η υβριδική επίθεση με προπαγάνδα, μεταναστευτικές ροές & κυβερνοεπιθέσεις – Οι σχεδιασμοί Ερντογάν & οι συμμαχίες με Μόσχα και Ρώμη



26 Ιανουαρίου 2020 · Ώρα δημοσίευσης: 6:20 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 6:20 μμ


  • Πρώτη δημοσίευση: 25 Ιανουαρίου 2020, 10:29 πμ
  • Τελευταία δημοσίευση: 26 Ιανουαρίου 2020, 6:20 μμ

Η Τουρκία εκτιμάται ότι θα επιχειρήσει να ανοίξει το αμέσως επόμενο διάστημα όσα περισσότερα ζητήματα με την Ελλάδα.

Του Στέφανου Μυτιληναίου
[email protected]

Ενώ για την Αθήνα η μόνη διαφορά που υφίσταται μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας – Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), «σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και, ειδικότερα, το δίκαιο της θάλασσας», όπως καθιστά σαφές το υπουργείο Εξωτερικών στην ιστοσελίδα του, η Άγκυρα, αφού δημιούργησε στα τέλη του περασμένου Νοεμβρίου νότια της Κρήτης το «Λιβυκό», επαναφέρει το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου, αμφισβητώντας πάντα την ελληνική κυριαρχία σε μια σειρά από νησίδες, και υποδαυλίζει περιθωριακούς κύκλους να προβάλλουν ζήτημα «αυτονομίας» στην ελληνική Θράκη.

Ως προς το τελευταίο ειδικά, πριν από λίγες μέρες η τουρκική εφημερίδα «Yeni Safak» παρουσίασε κάποιον Φερούχ Οζκάν, που εμφανίζεται ως πρόεδρος της «Ιδρυτικής Βουλής Δυτικής Θράκης», ο οποίος με επιστολή-τελεσίγραφο προς την ελληνική κυβέρνηση ζητά τη δημιουργία ειδικού καθεστώτος στη Δυτική Θράκη έως τις 21 Αυγούστου 2020.

Μετά δεν μας λέει τι θα κάνει. Επανάσταση; Όλο αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί εύκολα μια ακόμα εθνικιστική γραφικότητα, εάν η εν λόγω τουρκική εφημερίδα δεν αποτελούσε τη «φωνή» του καθεστώτος Ερντογάν και εάν δεν προανήγγειλλε με συνέπεια κάθε επόμενη κίνηση του Τούρκου Προέδρου.

Παράλληλα, η Τουρκία επιχειρεί -βρίσκεται σε εξέλιξη- αποσταθεροποίηση στο εσωτερικό της χώρας μας, διεξάγοντας υβριδική επιθετική ενέργεια με το Προσφυγικό – Μεταναστευτικό.

Όλα αυτά αποτελούν το «πακέτο» του τουρκικού αναθεωρητισμού, με στόχο την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την αποκατάστασή της στα σύνορα του Όρκου του Εθνους (Mîsâk-ı Millî) του 1920, στον οποίο εντάσσεται και η πειρατική συμπεριφορά της στην κυπριακή ΑΟΖ, αποσκοπώντας σε «αναθεώρηση» (πρόκειται για κατάλυση) της Συνθήκης της Λωζάννης (1923), αρπαγή ελληνικών και κυπριακών θαλάσσιων ζωνών και διχοτόμηση του Αιγαίου σύμφωνα με το εξωφρενικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας», δηλαδή απώλεια εθνικού εδάφους, βάζοντας στο κάδρο και τη Θράκη.

«Αλωνίζει» στη Μεσόγειο, θέλει να διώξει τις ΗΠΑ 

Η Τουρκία, επειδή γνωρίζει ότι σε μια πολεμική αναμέτρηση με την Ελλάδα θα υποστεί συντριπτική καταστροφή, επιδιώκει να δημιουργήσει κατάσταση «ασφυξίας» στη χώρα μας, να μας περάσει, δηλαδή, μια θηλιά κι από αυτή να μας σύρει σε διπλωματική συνθηκολόγηση. Η ελληνική πλευρά αντιλαμβάνεται πλήρως αυτούς τους σχεδιασμούς. Ο Γιώργος Κουμουτσάκος, για παράδειγμα, σχολιάζοντας στο twitter τη δήλωση του Τούρκου υπουργού Αμυνας, Χουλουσί Ακάρ, για αποστρατιωτικοποίηση 16 ελληνικών νησιών, έγραψε με νόημα: «Υπενθύμιση από Ακάρ για το πιθανό εύρος των θεμάτων που η Τουρκία θα επεδίωκε να περιληφθούν σε συνυποσχετικό στον μακρύ δρόμο προς τη Χάγη…». Επίσης, ανώτατος Κύπριος πολιτειακός παράγοντας σε κατ’ ιδίαν συνομιλία του πριν από λίγο καιρό προέβλεψε στους συνομιλητές του ότι η Τουρκία «θα “βάλει φωτιά” από τη Θράκη ως την Κύπρο».

Ο Τούρκος Πρόεδρος και η Μουσουλμανική Αδελφότητα για να πετύχουν τους σκοπούς τους εκμεταλλεύονται στο έπακρο ό,τι θεωρούν ως «αδυναμίες» της Δύσης. Ενώ στην πραγματικότητα το τουρκικό καθεστώς έχει αποσκιρτήσει προς Μόσχα και Τεχεράνη, συνεχίζει να εκβιάζει ΗΠΑ και ΝΑΤΟ με τη διατήρηση της συμμαχίας του, που μόνο τυπικά υφίσταται, και την Ευρωπαϊκή Ενωση με τις προσφυγικές ροές (εκμεταλλευόμενο παράλληλα και τις οικονομικές του σχέσεις -και άλλα συμφέροντα- με χώρες όπως η Γερμανία και η Ιταλία), γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα, όπως και η ΕΕ στο σύνολό της, δεν θα βύθιζε ποτέ βάρκες μεταναστών και δεν θα άνοιγε ποτέ πυρ εναντίον αμάχων και γυναικόπαιδων για να αναχαιτιστούν, όπως κάνει η Τουρκία. Μετανάστες έχουν βιντεοσκοπήσει και αναρτήσει στο διαδίκτυο εικόνες με σκάφη της τουρκικής Ακτοφυλακής να επιτίθενται στις λέμβους τους, ακόμα και να τις χτυπούν, για να τις ωθήσουν προς τα ελληνικά νησιά, ενώ στα σύνορα με το συριακό Κουρδιστάν δεκάδες πρόσφυγες έχουν σκοτωθεί και τραυματιστεί από πυρά Τούρκων συνοριοφυλάκων στην προσπάθειά τους να περάσουν λαθραία σε τουρκικό έδαφος.

Με άλλα λόγια, η Τουρκία κάνει ό,τι θέλει δίχως καμία συνέπεια, αντιμετωπίζοντας την προσήλωση στο διεθνές δίκαιο, τις Συνθήκες και τις ανθρωπιστικές αξίες ως αδυναμία, επιχειρώντας παράλληλα να «εξαγοράσει» ευρωπαϊκές κυβερνήσεις με έκνομα ανταλλάγματα, που υπονομεύουν την ασφάλεια και την ειρήνη, όχι μόνο στη Μεσόγειο, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η Τουρκία έχει ενστερνιστεί το δόγμα ενός «πολυπολικού κόσμου», με εκδίωξη των ΗΠΑ από τη Γηραιά Ηπειρο και υποταγή των δυτικών ευρωπαϊκών εθνών σε αυταρχικά καθεστώτα. Μόνο που ο «πολυπολικός κόσμος» δεν είναι τουρκικός σχεδιασμός, δεν είναι ικανό το χαμηλού επιπέδου θρησκόληπτο περιβάλλον του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για τέτοιες συλλήψεις. Ο εγκέφαλος, κατά γενική ομολογία, είναι ο «μεγάλος σκακιστής» Βλαντίμιρ Πούτιν.

Οι αμερικανικές υπηρεσίες, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο, έχουν ξεκάθαρη εικόνα του τι συμβαίνει. Αυτό προκύπτει τόσο από συνομιλίες με Αμερικανούς αξιωματούχους που διαρρέονται κατά καιρούς στον Τύπο όσο και από τις επίσημες ανακοινώσεις των δύο υπουργείων. Η επιμονή στο να παραμείνει η Τουρκία στη Δύση προφανώς είναι και ζήτημα τιμής για την ηγέτιδα δύναμη του δυτικού κόσμου, ωστόσο σε μια σχέση χρειάζονται δύο και κανείς δεν μπορεί να κρατήσει σε αυτή τον άλλο με το ζόρι.

Τι γίνεται με την αμερικανική βάση στο Ιντσιρλίκ

Η Τουρκία κερδίζει χρόνο με «τσαλιμάκια» μέχρι να εξοπλιστεί ικανοποιητικά από τη Ρωσία, όχι μόνο με S-400, αλλά και με πολεμικά αεροσκάφη, πριν από το διαζύγιο και παράλληλα επιδιώκει -με τη βοήθεια της Ρωσίας και του Πακιστάν– να γίνει πυρηνική δύναμη. Αυτά είναι γνωστά.

Ετσι μόνο κεραυνός εν αιθρία δεν ήταν η είδηση ότι η αμερικανική εταιρεία που υποστηρίζει τις πτήσεις και τη συντήρηση στην αεροπορική βάση του Ιντσιρλίκ, όπου φιλοξενούνται εκτός από μαχητικά αεροσκάφη και αμερικανικές πυρηνικές κεφαλές, απολύει σχεδόν το 50% του προσωπικού της. Οπως γράφτηκε στον τουρκικό Τύπο, οι συμβάσεις 424 από τους 890 υπαλλήλους που εργάζονται για τη Vectrus System Corporation θα τερματιστούν το αργότερο μέχρι τις 20 Φεβρουαρίου, όπως αναφέρεται σε ανακοίνωση που έστειλε η εταιρεία στην Ενωση Εργαζομένων Αμυντικής Βιομηχανίας (Türk Harb-Is). 

Πολλοί ερμήνευσαν αυτή την απόφαση ως προαναγγελία αποχώρησης των Αμερικανών από το Ιντσιρλίκ, όπου οι αμερικανικές δυνάμεις τελούν σε «ομηρία» και χρησιμοποιούνται ως διαπραγματευτικό χαρτί στους εκβιασμούς του Τούρκου Προέδρου. Πολύ πρόσφατα, τον περασμένο Δεκέμβριο, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε για μια ακόμη φορά να κλείσει την αμερικανική βάση, απαντώντας σε απειλές περί αμερικανικών κυρώσεων και στην αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από τα δύο νομοθετικά σώματα του αμερικανικού Κογκρέσου. Οι Αμερικανοί θα μπορούσαν να μετεγκατασταθούν στην Κύπρο ή στο ιρακινό Κουρδιστάν – το δεύτερο, μάλιστα, θα τους έφερνε «μια ανάσα» από την Τεχεράνη και δίχως προσκόμματα.

Οι βλέψεις του άξονα Μόσχας – Άγκυρας – Ρώμης

Ενα επίσης θέμα που έχει τραβήξει έντονα την προσοχή είναι η αποκάλυψη του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στο Νταβός, ότι ο Πρόεδρος Ερντογάν συζητά με τον Βλαντίμιρ Πούτιν τη διενέργεια κοινών ρωσοτουρκικών ερευνών και εξορύξεων στην κυπριακή ΑΟΖ. Είχε προηγηθεί δήλωση του Τούρκου Προέδρου επιστρέφοντας από το Βερολίνο, όπου συμμετείχε στη Διάσκεψη για τη Λιβύη, ότι συζητούσε με την Ιταλία για συνεργασία στην υποτιθέμενη λιβυκή ΑΟΖ, όπως αυτή ανυπόστατα συμφωνήθηκε μεταξύ της Αγκυρας και του ισλαμικού καθεστώτος της Τρίπολης. Το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών διέψευσε με μεγάλη καθυστέρηση, αλλά επειδή όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, οι συνεχείς διαψεύσεις του Λουίτζι ντι Μάιο σε όσα του «βγάζουν στη φόρα» οι Τούρκοι προκαλούν έντονο προβληματισμό για την ειλικρίνειά του.

Στην Ιταλία επικρατεί αναβρασμός. Πολλοί σχολιαστές κατηγορούν τον 30χρονο Ντι Μάιο για έλλειψη εμπειρίας και στρατηγικής και τα ΜΜΕ του Ομίλου Μπερλουσκόνι ζητούν από την κυβέρνηση της Ρώμης να απομακρυνθεί από την Τουρκία, διότι θεωρούν τη διαφαινόμενη προσέγγιση με την Αγκυρα επιζήμια για τα ιταλικά εθνικά συμφέροντα. Πάντως, η Ιταλία ετοιμάζεται να αυξήσει τις εμπορικές συναλλαγές της με την Τουρκία με τη δημιουργία, στο άμεσο μέλλον, ενός μόνιμου επιχειρηματικού φόρουμ μεταξύ των δύο χωρών, ενώ ο Λουίτζι ντι Μάιο στο περιθώριο της Διάσκεψης του Βερολίνου είχε διμερή συνάντηση με τον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, στο τέλος της οποίας υπογράμμισε την καθοριστική σημασία της συνεργασίας με την Αγκυρα.

Σε ό,τι αφορά στη συνεργασία με τη Ρωσία σε έρευνα, εξόρυξη και εκμετάλλευση στην κυπριακή ΑΟΖ, έχει σημασία ότι ο Τούρκος ΥΠΕΞ έκανε τη δήλωση στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti, δίχως να διαψευστεί από τη Μόσχα. «Αυτό είναι το θέμα που συζήτησαν οι Πρόεδροι Ερντογάν και Πούτιν και μελλοντικά νομίζω ότι εδώ υπάρχει θέση και για συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας», είπε.

Αυτές οι εξελίξεις επιβεβαιώνουν την εφημερίδα μας, που έγκαιρα σε προηγούμενα φύλλα της είχε προειδοποιήσει για συγκρότηση άξονα Ρωσίας, Τουρκίας και Ιταλίας στη Μεσόγειο (και όχι μόνο στη Λιβύη) ώστε να εμποδιστεί ο έλεγχος των κοιτασμάτων από τη Δύση μέσω των τριμερών συμμαχιών Ελλάδας και Κύπρου με Ισραήλ και Αίγυπτο με τη συμμετοχή της Γαλλίας υπό την αιγίδα των ΗΠΑ και έτσι, ως συνέπεια, να ακυρωθούν τόσο η κατασκευή του υποθαλάσσιου αγωγού EastMed, που ο 30χρονος Λουίτζι ντι Μάιο αποφεύγει με διάφορα προσχήματα να υπογράψει, όσο και η κατασκευή του υποθαλάσσιου καλωδίου EuroAsia Interconnector, ηλεκτρικής διασύνδεσης της Ελλάδας με το Ισραήλ μέσω Κύπρου, που είναι ζωτικής σημασίας για την Ιερουσαλήμ.

Η Γερμανία της Ανγκελα Μέρκελ δεν δείχνει να στενοχωριέται ιδιαίτερα με όλα αυτά. Για τα μάτια του κόσμου, βεβαίως, διαμαρτύρεται, ωστόσο προχωρά κανονικά με τον υποθαλάσσιο αγωγό Nord Stream II στη Βαλτική για να εξαρτάται πλήρως ενεργειακά από τη Ρωσία. Περίεργο παιχνίδι παίζει και η Βουλγαρία, που αφήνει τον Turkish Stream να μεταφέρει επίσης ρωσικό φυσικό αέριο στα Βαλκάνια μέσα από το έδαφός της. Μόνη ευρωπαϊκή δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο που παραμένει πιστή στις ΗΠΑ είναι η Ελλάδα, που υποστηρίζεται από τη Γαλλία. Οι υπόλοιποι φαίνεται να δελεάζονται με τον «πολυπολικό κόσμο» του «μεγάλου σκακιστή» Βλαντίμιρ Πούτιν και να προσχωρούν σε αυτόν με στόχο, όπως έχουμε ξαναγράψει, να εκδιωχθούν οι ΗΠΑ από την Ευρώπη και στο τέλος να απολέσουν πλήρως την ηγεμονία τους.

Ισως κάποιοι, αγκυλωμένοι σε έναν παλιομοδίτικο αντιαμερικανισμό, να βλέπουν με θετικό μάτι όλα αυτά, παραβλέποντας ότι η «πολυπολικότητα» δεν εκφράζεται από δυνάμεις ελευθερίας, δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά από αυταρχικά καθεστώτα που περιγράφονται ως «υβριδικά», όπως της Τουρκίας και της Ρωσίας, ή κανονικές τυραννίδες, όπως του Ιράν και της Κίνας. Μια πολύ καθαρή ματιά αρκεί για να γίνει βαθιά κατανοητό ότι η απάντηση στην όποια παρακμή των δυτικών αστικών δημοκρατιών δεν μπορεί να είναι οι δικτατορίες, αλλά μόνο η περισσότερη και αμεσότερη δημοκρατία.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 138 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2020.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Μέρες Νταβός για τον Κυριάκο Μητσοτάκη