Όμιλος Σφακιανάκη: Το στοίχημα του νέου… αφεντικού

Με την ολοκλήρωση του squeeze out η εισηγμένη οδηγείται στην έξοδο του Χ.Α. - Ο ρόλος του CEO και η πορεία του προς τον απόλυτο έλεγχο της εταιρείας



24 Οκτωβρίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 5:44 μμ · Τελευταία τροποποίηση: 5:46 μμ


Τον δρόμο της εξόδου από το Χρηματιστήριο θα ακολουθήσει η μεγάλη εισηγμένη του κλάδου των αυτοκινήτων Σφακιανάκης μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετοχικών μεταβολών, που έφερε στο τιμόνι της τον Σταύρο Τάκη, τον κυπριακής καταγωγής επιχειρηματία και σύζυγο της Μιράντας Σφακιανάκη, κόρης του ιδρυτή της εταιρείας, που αναδεικνύεται πλέον στον «ισχυρό άνδρα» του ομίλου.

Αναλαμβάνοντας όμως πλήρως και το στοίχημα για την επιβίωση της εταιρείας, που τα τελευταία χρόνια πέρασε από σαράντα κύματα.

Την εβδομάδα που πέρασε ολοκληρώθηκε το squeeze out, το οποίο ακολούθησε τη δημόσια πρόταση του Σταύρου Τάκη και την εξαγορά του υπολοίπου των μετοχών της Σφακιανάκης. Και όπως έχει ήδη ανακοινωθεί, θα ακολουθήσει Γενική Συνέλευση για να κινηθούν οι διαδικασίες εξόδου από το Χ.Α.

Το ερώτημα αν η «ζωή» της Σφακιανάκης θα είναι καλύτερη εκτός Χρηματιστηρίου είναι ακόμη δύσκολο να απαντηθεί.

Η ίδια η εταιρεία παρουσιάζει ελπιδοφόρα αποτελέσματα, όπως καταγράφηκαν το α΄ εξάμηνο του 2019, αλλά το στοίχημα παραμένει στο κατά πόσο μπορούν να καλυφθούν οι όροι της ρύθμισης των δανείων της. Ένα στοίχημα που ο Σταύρος Τάκη θέλει να κερδίσει…

Οπλισμένος με πτυχία στα οικονομικά, τη λογιστική και το μάρκετινγκ, από το London City «προσγειώθηκε» στην αυλή της Σφακιανάκης το 1992.

Η οικογενειακή επιχείρηση, που είχε ξεκινήσει από την Bussing Hellas (κατασκευάζοντας σασί και στη συνέχεια λεωφορεία), είχε περάσει στην επόμενη φάση της και η επιτυχία της αντιπροσωπείας της Suzuki της είχε δώσει φτερά.

Ο ίδιος ο Σταύρος Τάκη συνδέθηκε από διάφορες θέσεις με την ανάπτυξη του ομίλου, που γιγαντώθηκε την περίοδο της ευμάρειας.

Με κυριότερη δραστηριότητα την εισαγωγή και εμπορία αυτοκινήτων Suzuki και Cadillac, καθώς και των φορτηγών DAF, η εταιρεία μπήκε αργότερα και στη λιανική με κάθετες συμφωνίες για την εμπορία αυτοκινήτων Opel, Ford, Mini, Volvo, Cadillac, Fiat, Alfa Romeo, Abarth, Renault και Dacia. Παράλληλα, άρχισε και την εμπορία μοτοσικλετών Suzuki και BMW.

Όλα αυτά διαμόρφωσαν έναν εισηγμένο γίγαντα, που βρέθηκε αρκετά ευάλωτος όταν η κρίση χτύπησε με βιαιότητα τον κλάδο του αυτοκινήτου από το 2010 και μετά.

Πολύ νωρίτερα, βέβαια, ο Σταύρος Τάκη, που είχε τις ευλογίες του «πατριάρχη» της οικογένειας, Νίκου Σφακιανάκη, σε πολλές από τις επιχειρηματικές επιλογές του ομίλου, είχε παντρευτεί την κόρη του, Μιράντα.

Ο ίδιος είναι ένας επιχειρηματίας εν πολλοίς άγνωστος. Τουλάχιστον στο ευρύ κοινό.

Ορισμένοι, μάλιστα, νομίζουν ότι το όνομά του έχει γραφτεί… λάθος. Κάποιοι άλλοι πιστεύουν ότι φροντίζει να διαφυλάσσει την προσωπική του ζωή ως επτασφράγιστο μυστικό, αφήνοντας το όνομα της ιστορικής οικογένειας να «κάνει τη δουλειά του».

Σύννεφα

Η κρίση όμως έφερε σύννεφα τόσο στην επιχείρηση όσο και στην οικογένεια. Οι επιχειρηματικές επιλογές της «χρυσής περιόδου» είχαν φορτώσει την εισηγμένη με υψηλό δανεισμό, που άρχισε να γίνεται προβληματικός από τα τέλη της περασμένης δεκαετίας και οδήγησαν αρκετές φορές τη Σφακιανάκης σε συμφωνίες με τις πιστώτριες τράπεζες.

Σε αυτό το κλίμα προστέθηκε η διχογνωμία των βασικών μετόχων για το ποιος βαρύνεται αλλά και το ποιος θα αναλάβει τον «λογαριασμό».

Οι διαφορές οδήγησαν στη «λύση» του 2017, με την οικογένεια του Σταύρου Τάκη να παίρνει τα ηνία αλλά και να αναλαμβάνει το βάρος της «επόμενης μέρας». Ετσι, το ζεύγος της Αικατερίνης Σφακιανάκη, αδελφής της Μιράντας, και του Αθανάσιου Πλατιά πούλησε το μερίδιό του στους Σταύρο Τάκη και τον γιο του Κρίστιαν-Όλιβερ Τάκη, οι οποίοι έτσι απέκτησαν το 28,45% της εταιρείας και μαζί με το μερίδιο της μητέρας απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο της εταιρείας.

Η μετοχική αλλαγή άνοιξε τον δρόμο για την υλοποίηση της αύξησης κεφαλαίου, την οποία οι τράπεζες θεωρούσαν απαραίτητη προϋπόθεση και για την επίτευξη της τρίτης κατά σειρά αναδιάρθρωσης των δανείων του Ομίλου Σφακιανάκη το 2018, που έγινε επιτακτική, μια και οι σωρευμένες ζημίες έφταναν το επίπεδο των 200 εκατ. ευρώ, ενώ οι συνολικές υποχρεώσεις ξεπερνούσαν τα 450 εκατ. ευρώ.

Το μεγάλο deal και η ενδοοικογενειακή… ασυμφωνία χαρακτήρων

Η συμφωνία, που θεωρείται ένα επίτευγμα των διαπραγματεύσεων του CEO, Σταύρου Τάκη, με τις τράπεζες και συζητήθηκε ευρέως, έδωσε μεγάλες ανάσες στην εισηγμένη.

Εν πολλοίς, προέβλεπε την επιμήκυνση των δανειακών υποχρεώσεων σε οκτώ έτη (5+3 για την ακρίβεια) με ευνοϊκούς όρους για τα πρώτα χρόνια, τροποποίηση του προγράμματος αποπληρωμής του ανεξόφλητου κεφαλαίου των 282,9 εκατ. ευρώ και επάρκεια του κεφαλαίου κίνησης.

Ο Σταύρος Τάκη φέρεται, μάλιστα, να αξιοποίησε στο έπακρο τα θετικά αποτελέσματα του α΄ εξαμήνου της χρονιάς (με αύξηση του τζίρου κατά 22,9% και της λειτουργικής κερδοφορίας κατά 33%) για να κλείσει το deal.

Στην αγορά, βέβαια, παρέμειναν τα ερωτήματα αν η Σφακιανάκης θα μπορούσε να καλύψει τους όρους των πληρωμών ή αν η συμφωνία θα κατέληγε, όπως και οι δύο προηγούμενες, σε… αστοχία.

Το deal όμως είχε κλείσει και μαζί με αυτό προχώρησε και ο σχεδιασμός εξόδου από το Χ.Α., που υλοποιήθηκε μέσα από μια σειρά διαδικασιών, που τον Φεβρουάριο του 2019 οδήγησαν σε κεφαλαιοποίηση δανείου που είχε παράσχει στην εταιρεία ο διευθύνων σύμβουλος.

Η κίνηση είχε ειδική σημασία, μια και μετέτρεψε τις μετοχικές ισορροπίες, προσφέροντας στον κ. Τάκη το πλειοψηφικό πλέον ποσοστό στη Σφακιανάκης Συμμετοχών. Ειδικότερα, από το 37,5% που διέθετε έφτασε στο 54,4%, ποσοστό που του επέτρεψε να προχωρήσει στη δημόσια πρόταση προς τους μετόχους μειοψηφίας, δηλαδή προς το υπόλοιπο 8,07%.

Με την κίνηση αυτή φέρεται να διαφώνησε η Μιράντα Σφακιανάκη, που μία μέρα πριν από τη λήξη της δημόσιας προσφοράς κατήγγειλε ως «άκυρη» τη Γενική Συνέλευση που τροποποίησε τις μετοχικές ισορροπίες στη Σφακιανάκης Συμμετοχών, διαφωνώντας και επί της ουσίας με την ίδια τη δημόσια προσφορά. Η κίνηση δεν είχε συνέχεια και χαρακτηρίστηκε από την πλευρά του κ. Τάκη ως «ενδομετοχική διαφορά». Εδειξε όμως ότι πλέον το ζευγάρι… δεν βρίσκεται στο ίδιο στρατόπεδο.

Για τον Σταύρο Τάκη θα παραμείνει μεγάλο ερώτημα κατά πόσο το business plan που έχει εκπονήσει θα τον βγάλει από τη στενωπό ή, όπως στοιχηματίζουν οι αντίπαλοί του, θα αποτύχει μακροπρόθεσμα να καλύψει τη συμφωνία με τις τράπεζες.

Μέχρι τότε όμως θα παραμείνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στη Σφακιανάκης, έχοντας ξεπεράσει όλες τις… οικογενειακές στενωπούς.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 124 της «Νέας Σελίδας» την Κυριακή 20 Οκτωβρίου 2019.

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: Ο Mr Jumbo για το Ελληνικό, την αθανασία και τη βαρεμάρα