Σχέδιο ανατροπής του Ερντογάν

Μεθόδευση από το εσωτερικό με τις ευλογίες του εξωτερικού για να χάσει τον έλεγχο της Βουλής - Ο ρόλος των Μπαμπατσάν, Γκιουλ και Νταβούτογλου, το «όπλο» της οικονομίας και η αντίδραση του Τούρκου Προέδρου



6 Ιουλίου 2019 · Ώρα δημοσίευσης: 11:49 πμ · Τελευταία τροποποίηση: 12:47 μμ


Η νίκη του «Πόντιου» κεμαλιστή Εκρέμ Ιμάμογλου στις επαναληπτικές δημοτικές εκλογές της 23ης Ιουνίου στην Κωνσταντινούπολη φαίνεται ότι άνοιξε τον ασκό του Αιόλου για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η εσωκομματική αντιπολίτευση του κυβερνώντος ισλαμικού Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), των «μετριοπαθών» Αλί Μπαμπατσάν και Αμπντουλάχ Γκιουλ, προανήγγειλε ότι προχωρά στην ίδρυση νέου κόμματος το φθινόπωρο.

Του Στέφανου Μυτιληναίου 

[email protected]

Είχε προηγηθεί, δίχως ακόμα να ταυτίζεται μαζί τους, ο Αχμέτ Νταβούτογλου. Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε την Κυριακή 30 Ιουνίου ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας εξαπέλυσε σφοδρή κριτική στον Τούρκο Πρόεδρο στον απόηχο της εκλογικής συντριβής στην Κωνσταντινούπολη. Σε ένα πρωτοφανές δημόσιο άδειασμα -και συνάμα ξέσπασμα- του καταλόγισε όλες τις ευθύνες για την κατάσταση της οικονομίας της χώρας, που επιδεινώνεται, για την πολιτική κρίση και για τον διχασμό του τουρκικού λαού, ενώ δεν παρέλειψε να του προσάψει νεποτισμό, «καρφώνοντας» τόσο τον γαμπρό του, υπουργό Οικονομικών Μπεράτ Αλμπαϊράκ, όσο και τον δευτερότοκο «αμαρτωλό» γιο, Μπιλάλ Ερντογάν. «Το AKP δεν είναι κόμμα ενός ανδρός, μιας οικογένειας, μιας ομάδας», είπε ο Νταβούτογλου, τονίζοντας στη συνέχεια ότι «η κρατική δομή και οι οικογενειακές σχέσεις πρέπει να διαχωρίζονται απόλυτα. Δεν πρέπει να υπάρχει κανένας συγγενής πρώτου βαθμού στην κυβέρνηση».

«Πόλεμος» με τη λίρα και αγανάκτηση

Αυτό που συζητείται ανοιχτά είναι ότι έχει αρχίσει η αποκαθήλωση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «από τα μέσα» καθοδηγούμενη προφανώς «απέξω». Ως όπλο για να λυγίσει το καθεστώς της Αγκυρας χρησιμοποιείται η οικονομία, με τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης το προηγούμενο διάστημα να υποτιμούν ο ένας μετά τον άλλο τράπεζες, επιχειρήσεις, την ίδια την Τουρκία. Η ασφυξία που έχει αρχίσει να αισθάνεται ο τουρκικός λαός λαμβάνει διαστάσεις κοινωνικής αγανάκτησης. Η ανεργία κινείται πάνω από το 14%, που αντιστοιχεί σε περισσότερους από 4,5 εκατ. ανέργους. Μεγάλα έργα υποδομών, που χρηματοδοτούνταν με φθηνές ξένες πιστώσεις, όταν η λίρα κατέρρευσε «έκαψαν» την Τουρκία.

Το καθεστώς υποστηρίζει ότι η οικονομία θα ανακάμψει στο υπόλοιπο του έτους και το ποσοστό της ανεργίας θα υποχωρήσει στο 12%, όμως αυτή την αισιοδοξία δεν τη συμμερίζονται οι οικονομολόγοι. Το ίδιο ισχύει και για το επόμενο έτος, με την τουρκική πλευρά να «βλέπει» ανάπτυξη 3,5% και τον ΟΟΣΑ να ρίχνει τον πήχη στο 1,6% – και αυτό εφόσον δεν επιδεινωθούν οι σχέσεις της χώρας με τη Δύση.

Η εσωκομματική αντιπολίτευση του ΑΚΡ, ιδρύει νέο κόμμα το φθινόπωρο – Λέγεται ότι θα έχει στο πλευρό της περί τους 50 βουλευτές

Εδώ οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, ανεξάρτητα από το εάν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τον θεωρεί «φίλο» του, είχε προειδοποιήσει στα μέσα του περασμένου Ιανουαρίου με ανάρτησή του στο twitter: «Θα καταστρέψουμε την Τουρκία οικονομικά αν επιτεθεί στους Κούρδους». Επρόκειτο για τελεσίγραφο προς τον Τούρκο Πρόεδρο για τον τρόπο που θα τον γκρέμιζαν εάν δεν συμμορφωνόταν με τη Δύση, στην οποία προς το παρόν ακόμα ανήκει. Εξάλλου, ο τωρινός Λευκός Οίκος έχει αποδείξει ότι προτιμά να πετυχαίνει τους σκοπούς του με όπλο την οικονομία και τις κυρώσεις παρά με τους πεζοναύτες. Μια τακτική που αποδίδει «αναίμακτα» και «καθαρά». Ολοι συμφωνούν ότι ο Ερντογάν έχασε τις εκλογές στην Κωνσταντινούπολη και από την οικονομία.

Ο 49χρονος δυτικόφιλος και ειρηνόφιλος -μέχρι στιγμής- Εκρέμ Ιμάμογλου προωθείται για ηγέτης του κεμαλικού κεντροαριστερού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος (CHP) στη θέση του 70χρονου Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου. Ο τελευταίος θεωρείται αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην περιοχή. Υιοθετεί σε κάθε ευκαιρία πολεμική ρητορική κατά της Ελλάδας, όπως οι ισχυρισμοί για «τουρκικά νησιά υπό ελληνική κατοχή», αλλά αξιολογείται ως πολιτικά τελειωμένος. Ο «φρέσκος» και καλοσυνάτος Ιμάμογλου φαντάζει στα μάτια της Δύσης ο ιδανικός για επόμενος Πρόεδρος της Τουρκίας. Ομως αυτή η προοπτική έχει μέλλον μπροστά της. Οι προεδρικές εκλογές στην Τουρκία αργούν. Ο Ερντογάν εκλέχτηκε πέρσι τον Ιούνιο και έχει ακόμα τέσσερα χρόνια θητείας. Εκεί, λοιπόν, που μπορεί να γίνει άμεσα η πολιτική ανατροπή είναι στην τουρκική Βουλή. Και εδώ εισέρχεται στο σκηνικό το κόμμα Μπαμπατσάν – Γκιουλ.

Σκοπός το αδιέξοδο δίχως εξαγωγή

Ο 52χρονος Αλί Μπαμπατσάν είναι πρώην υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας. Είναι άνθρωπος μεθοδικός, φιλοδυτικός και «μετριοπαθής» ισλαμιστής. Ορισμένοι ισχυρίζονται ότι θα είναι αυτός που θα δώσει τη χαριστική βολή στο κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του Ερντογάν, άλλοι, πάλι, ότι διαθέτει το αναγκαίο εκτόπισμα για να αναλάβει το ύπατο πολιτειακό αξίωμα. Εχει στο πλευρό του τον 68χρονο Αμπντουλάχ Γκιουλ, πρώην Πρόεδρο της Τουρκίας και από τα ιδρυτικά στελέχη του AKP. Οι δυο τους μαζί λέγεται ότι έχουν καμιά 50αριά βουλευτές του AKP σε σύνολο 291.

Η τουρκική Βουλή έχει 600 έδρες. Το AKP κυβερνά συνεργαζόμενο με το εθνικιστικό MHP (Γκρίζοι Λύκοι) με 49 έδρες. Μια διάσπαση στο AKP, με περισσότερους από 50 βουλευτές να προσχωρούν στο νέο κόμμα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόωρες εκλογές. Από εκεί και πέρα ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν θα μπορεί εύκολα να σταθεί. Αν και δεν χάνει την προεδρία, αφού το σύστημα στην Τουρκία είναι πλέον προεδρικό, ωστόσο δεν θα έχει τη δυνατότητα να κυβερνά ως «σουλτάνος» δίχως να ελέγχει τη Βουλή. Μοιραία θα υπάρξει αδιέξοδο, που θα λυθεί είτε με «ήπια» είτε με «σκληρή» απομάκρυνσή του.

Σενάρια για πρόωρες εκλογές στην Τουρκία

Ολες αυτές οι πολιτικές εξελίξεις θα συνδεθούν με γεωπολιτικά γεγονότα, όπως η παραλαβή των S-400 το επόμενο διάστημα, που προεξοφλείται ότι θα οδηγήσει σε μεγάλη κρίση με τις ΗΠΑ, με την οικονομία, που θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο -εάν δεν καταρρεύσει-, με τη λαϊκή δυσαρέσκεια που θα εκραγεί. Οταν έρθει η ώρα της κρίσεως, δηλαδή της διάσπασης του AKP, θα είναι στημένο το περιβάλλον της οργής προς το πρόσωπο του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η δε ανταρσία δύο εμβληματικών μορφών του ισλαμικού κινήματος, των Γκιουλ και Νταβούτογλου, θα στείλει την ίδια ώρα μήνυμα στην κομματική βάση ότι αυτοί αποτελούν τη συνέχεια της ορθότητας του AKP και όχι ο Ερντογάν, που κύλησε προς την τυραννίδα, κατέστρεψε τις διεθνείς σχέσεις της χώρας κυνηγώντας τη χίμαιρα του νεοοθωμανισμού, χαντάκωσε την οικονομία και «αποτρελάθηκε».

Το όλο σχέδιο αποσκοπεί στο να φύγει ο Ερντογάν από τη μέση δίχως να ξεσπάσει πόλεμος στην Ανατολική Μεσόγειο και χαθεί ο έλεγχος. Να περιοριστεί η ανατροπή σε εσωτερική υπόθεση της Τουρκίας, δίχως να εξαχθεί προς Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, δηλαδή σε Ανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο, και, εάν είναι δυνατόν, να γίνει δίχως εμφύλιο.

Ωστόσο, αυτά τα γνωρίζει καλύτερα και πρώτος απ’ όλους ο Τούρκος Πρόεδρος και το μόνο βέβαιο είναι ότι δεν θα αφήσει να τον οδηγήσουν ως σφάγιο στον βωμό μιας τουρκικής μεταπολίτευσης. Ηδη από την Τρίτη 2 Ιουλίου τουρκικές εφημερίδες άρχισαν να γράφουν ότι ο Μπαμπατσάν συνδέεται με τους «γκιουλενιστές». Κατατέθηκε και σχετική μήνυση από πρώην υφιστάμενό του στο υπουργείο Οικονομικών, που τον συνδέει με «γκιουλενιστές» και μυστικές υπηρεσίες. Το παιχνίδι, λοιπόν, είναι ανοιχτό.

Δημοσιεύτηκε στο φύλλο 109 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφορεί εκτάκτως την Παρασκευή 5 Ιουλίου 2019

Διαβάστε επίσης στη «Νέα Σελίδα»: 

Γιατί όλοι «πυροβολούν» τον Τσίπρα – Στη «Νέα Σελίδα» που κυκλοφορεί